پامنبری: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - ']] صفحه' به ']]، ص') |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*از اصطلاحات مرثیه خوانی و عزاداری. دهخدا مینویسد: شاگرد روضه خوان که پیش از استاد، به پای منبر ابیاتی در مصائب [[اهل بیت]] خواند. روضهخوان که پای منبر ایستد و اشعار صیبت خواند. آنکه... در فاصله فرود آمدن آخوندی از منبر و بر شدن آخوند دیگر، پای منبر ایستاده یا نشسته نوحه و اشعار مرثیه به آواز خواند<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> به جوان یا نوجوانی که شبکلاهی بر سر نهاده، در پای منبر مینشست و گاهگاهی صدا در صدای واعظ انداخته، یا سخنان او را زمزمه میکرد، پامنبری گفته میشد. این افراد غالبا از فرزندان یا خویشان واعظ بودند که جهت آمادگی فن سخنرانی به مجلس آورده میشدند<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، مهدی عباسی، ص ۱۷</ref><ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]] | *از اصطلاحات مرثیه خوانی و عزاداری. دهخدا مینویسد: شاگرد روضه خوان که پیش از استاد، به پای منبر ابیاتی در مصائب [[اهل بیت]] خواند. روضهخوان که پای منبر ایستد و اشعار صیبت خواند. آنکه... در فاصله فرود آمدن آخوندی از منبر و بر شدن آخوند دیگر، پای منبر ایستاده یا نشسته نوحه و اشعار مرثیه به آواز خواند<ref>لغت نامه، دهخدا</ref> به جوان یا نوجوانی که شبکلاهی بر سر نهاده، در پای منبر مینشست و گاهگاهی صدا در صدای واعظ انداخته، یا سخنان او را زمزمه میکرد، پامنبری گفته میشد. این افراد غالبا از فرزندان یا خویشان واعظ بودند که جهت آمادگی فن سخنرانی به مجلس آورده میشدند<ref>تاریخ تکایا و عزاداری قم، مهدی عباسی، ص ۱۷</ref><ref>ر. ک. [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۹۲.</ref>. | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۲۶ مارس ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۴۶
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- این مدخل مرتبط با مباحث پیرامون امام حسین(ع) است. "امام حسین" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل امام حسین (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- از اصطلاحات مرثیه خوانی و عزاداری. دهخدا مینویسد: شاگرد روضه خوان که پیش از استاد، به پای منبر ابیاتی در مصائب اهل بیت خواند. روضهخوان که پای منبر ایستد و اشعار صیبت خواند. آنکه... در فاصله فرود آمدن آخوندی از منبر و بر شدن آخوند دیگر، پای منبر ایستاده یا نشسته نوحه و اشعار مرثیه به آواز خواند[۱] به جوان یا نوجوانی که شبکلاهی بر سر نهاده، در پای منبر مینشست و گاهگاهی صدا در صدای واعظ انداخته، یا سخنان او را زمزمه میکرد، پامنبری گفته میشد. این افراد غالبا از فرزندان یا خویشان واعظ بودند که جهت آمادگی فن سخنرانی به مجلس آورده میشدند[۲][۳].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ لغت نامه، دهخدا
- ↑ تاریخ تکایا و عزاداری قم، مهدی عباسی، ص ۱۷
- ↑ ر. ک. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۹۲.