تاریخچه بیعت در اسلام: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[بیعت]] بعدی، در ماجرای [[فتح مکه]] به سال ۸ [[هجری]] است که [[قرآن کریم]] از این [[بیعت]] نیز سخن گفته است{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذَا جَاءَكَ الْمُؤْمِنَاتُ يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَن لّا يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا وَلا يَسْرِقْنَ وَلا يَزْنِينَ وَلا يَقْتُلْنَ أَوْلادَهُنَّ وَلا يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ وَلا يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ فَبَايِعْهُنَّ وَاسْتَغْفِرْ لَهُنَّ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ }}<ref> ای پیامبر! چون زنان مؤمن نزد تو آیند تا با تو بیعت کنند که هیچ چیز را با خدا شریک نگردانند و مرتکب دزدی نشوند و زنا نکنند و فرزندان خود را نکشند و با دروغ فرزند حرام‌زاده‌ای را که پیش دست و پای آنان است بر (شوهر) خویش نبندند و در هیچ کار شایسته‌ای سر از فرمان تو نپیچند، با آنان بیعت کن و برای آنها از خداوند آمرزش بخواه که خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده است؛ سوره ممتحنه، آیه:۱۲.</ref> و کتب [[تفسیر]] و [[حدیث]] و [[تاریخ]]، آن را "بیعة النساء" نام کرده‌اند<ref>وسائل الشیعة، ۱۴/ ۱۵۲؛ تاریخ طبری‌، ۳/ ۶۱.</ref>.

*برخی منابع، واپسین [[بیعت]] روزگار [[پیامبر]]{{صل}} را [[بیعت]] [[مسلمانان]] با [[علی]]{{ع}} در ۱۸ ذی‌الحجه سال ۱۰ [[هجری]] دانسته‌اند. موضوع این [[بیعت]]، [[ولایت]] و [[خلافت]] [[علی]]{{ع}} بوده است <ref>بحارالانوار، ۳۷/ ۱۳۳، ۱۴۲، ۲۰۲، ۲۰۳ و ۲۱۷.</ref>. رسم [[بیعت]] پس از [[پیامبر]]{{صل}} همچنان بر جای ماند و به صورت سنتی [[سیاسی]] درآمد. چون کسی با هر وسیله‌ای به [[خلافت]] می‌رسید، گروهی خاص یا عام با او [[بیعت]] می‌کردند. آغاز بیعت‌های اینچنین را می‌توان [[ماجرای سقیفه]] دانست<ref>مروج الذهب‌، ۲/ ۳۱۲ و ۳۴۰؛ الفقه الاسلامی و أدلته‌، ۶/ ۶۹۱- ۶۸۹.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۱۶۵.</ref>.