مودت اهل بیت: تفاوت میان نسخه‌ها

==مودت [[اهل بیت]]{{عم}} و [[عداوت]] با [[دشمنان]] آنها==

#[[محبت]] غریزی است، ولی [[مودّت]] [[فطری]] یا [[عقلانی]] است.

#[[محبت]]، فردی و [[مودّت]]، [[اجتماعی]] است.

#[[محبت]] تشکیلاتی نیست، ولی [[مودّت]] تشکیلاتی است.

#[[محبت]] ناپایدار است و [[مودّت]] پایدار است.

#[[محبت]] [[عامل وحدت]] نیست، ولی [[مودّت]] [[عامل وحدت]] است.

#[[محبت]] بدون عمل هم می‌شود، ولی [[مودّت]] همراه با عمل و [[تبعیت]] است.

#[[محبت]]، گاهی [[صادق]] و گاهی کاذب است، ولی [[مودّت]] همیشه [[صادق]] است.

*[[پیامبر اکرم]]{{صل}} در برابر [[رسالت]] خود از [[مردم]] مزدی طلب نکرد، ولی آنان را به [[مودت]] [[اهل بیت]] [[عصمت]] و [[طهارت]]{{عم}} فراخوانده و فرمودند: {{متن قرآن|قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}<ref>«بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمی‌خواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را» سوره شوری، آیه ۲۳.</ref>؛ در جای دیگر فرمودند: مزدی هم که از شما خواستم به سود شماست: {{متن قرآن|قُلْ مَا سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ}}<ref>«بگو هر پاداشی از شما خواسته باشم از آن خودتان باد!» سوره سبأ، آیه ۴۷.</ref>؛ مانند این که به کسی بگویند: هنگامی که تشنه بودی، دست تو را گرفتم و به سرچشمه زلالی [[راهنمایی]] کردم و حالا مزدم این است که شما به اندازه کافی از این چشمه بنوشی و برای [[آینده]] نیز [[ذخیره]] کنی. در این مثال می‌توان گفت که من مزدی از شما نخواستم؛ زیرا مزدی که من از شما می‌خواهم، به سود من نیست، بلکه به نفع خود شماست<ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۱.</ref>.

*[[بخاری]]، [[مسلم]]، [[ترمذی]] و [[آلوسی]] زیر [[آیه]] [[مودّت]]، مصداق [[قربی]] را [[آل محمد]]{{عم}} معرفی کرده‌اند<ref>{{متن حدیث|أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ سُئِلَ عَنْ قَوْلِهِ تَعَالَى: {{متن قرآن|إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}، فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ جُبَيْرٍ: قُرْبَى آلِ مُحَمَّدٍ{{صل}}}}؛ آلوسی، سید محمود، روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم، ج۱۳، ص۳۱.</ref>.

*[[رهبر]] معظم [[انقلاب]] می‌فرماید: [[مودت]] برای چیست؟ این [[مودت]]، پشتوانه است. اگر این [[مودت]] نباشد، همان بلائی بر سر [[امت اسلامی]] خواهد آمد که در دوران‌های اول بر سر یک عده‌ای آمد که همین [[مودت]] را کنار گذاشتند؛ به تدریج [[اطاعت]] و [[ولایت]] هم کنار گذاشته شد. بحث [[مودت]] خیلی مهم است. این [[مودت]]، با این ارتباطات [[عاطفی]] حاصل می‌شود؛ ماجرای مصیبت‌های این‌ها را گفتن، یک [[جور]] ایجاد ارتباط [[عاطفی]] است؛ ماجرای [[مناقب]] این‌ها و [[فضائل]] این‌ها را گفتن، یک [[جور]] دیگر پیوند [[عاطفی]] است<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در دیدار با جمعی از طلاب و روحانیون ۲۲/۹/۱۳۸۸. </ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۲-۸۳.</ref>.

*شما در [[قرآن]] هم ملاحظه می‌کنید که [[اجر رسالت]]، [[محبت]] و [[مودت]] در [[قربی]] است؛ {{متن قرآن|قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى}}<ref>«بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمی‌خواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را» سوره شوری، آیه ۲۳.</ref>. این خیلی نکته مهمی است که باید به آن توجه داشت. خدشه‌دار کردن این [[محبت]] به هر شکلی و به هر صورتی، [[خیانت]] به جریان [[عظیم]] [[محبت]] [[اهل بیت]]{{عم}} و [[پیروی]] [[اهل بیت]]{{عم}} است. این [[محبت]] را باید حفظ کنید<ref>بیانات رهبر معظم انقلاب در سالروز ولادت حضرت فاطمه زهرا{{س}} ۱۳/۳/۱۳۸۹.</ref><ref>[[مهدی مقامی|مقامی، مهدی]]، [[وظایف امت نسبت به قرآن و عترت (کتاب)|وظایف امت نسبت به قرآن و عترت]]، ص ۸۳.</ref>.