تولی و تبری در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[تولی و تبری]] با این هیئت ترکیبی در [[قرآن]] نیامده؛ ولی ماده "ولی" و مشتقات آن در مفهوم [[دوستی]] و [[سرپرستی]] و [[یاری]] و واژه [[تبری]] و [[برائت]] به معنای [[بیزاری]] و دوری جستن، در آیاتی به کار رفته است. برخی [[مفسران]] [[آیات]] دیگری را نیز به [[تولی و تبری]] [[تفسیر]] کرده‌اند؛ نمونه اینکه در [[آیه]] {{متن قرآن|...فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ}}<ref>«... پس کسانی که به او ایمان آورده و او را بزرگ داشته و بدو یاری رسانده‌اند و از نوری که همراه وی فرو فرستاده شده است پیروی کرده‌اند رستگارند» سوره اعراف، آیه ۱۵۷.</ref>، {{متن قرآن|عَزَّرُوهُ}} را به [[تبری از دشمنان]] [[پیامبر]]{{صل}} و {{متن قرآن|نَصَرُوهُ}} را به [[تولی]] [[پیامبر]]{{صل}} معنا کرده<ref>بیان السعاده، ج۲، ص۲۱۱.</ref>. و در ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيرًا}}<ref>«تا تو را بسیار به پاکی بستاییم» سوره طه، آیه ۳۳.</ref>، اساس [[رسالت]] و [[عبادت]] را [[تسبیح]] و [[تحمید]] دانسته‌اند که گاهی به صورت [[نماز]] و [[زکات]] و گاه به صورت [[تولی و تبری]] بروز می‌‌کند<ref>بیان السعاده، ج۳، ص۲۲.</ref><ref>[[سید سعید حسینی|حسینی، سید سیعید]]، [[تولی و تبری ۱ (مقاله)|تولی و تبری]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]] ج۵.</ref>.