مؤلفه القلوب: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'مستحق' به 'مستحق'
جز (جایگزینی متن - 'صورت' به 'صورت')
جز (جایگزینی متن - 'مستحق' به 'مستحق')
خط ۲۴: خط ۲۴:
*[[خداوند متعال]] در این [[آیه]] به [[الفت]] و نزدیکی قلب‌های بین [[مؤمنان]] که از جانب خودش صورت گرفته، اشاره دارد. همچنین در [[آیه]] ۱۰۳ [[سوره آل عمران]] می‌فرماید: {{متن قرآن|وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا}}<ref>«و نعمت‌های خداوند را بر خود فرا یاد آورید که دشمنان (همدیگر) بودید و خداوند دل‌های شما را الفت داد و به نعمت او با هم برادر شدید»؛ سوره آل عمران، آیه ۱۰۳.</ref>.
*[[خداوند متعال]] در این [[آیه]] به [[الفت]] و نزدیکی قلب‌های بین [[مؤمنان]] که از جانب خودش صورت گرفته، اشاره دارد. همچنین در [[آیه]] ۱۰۳ [[سوره آل عمران]] می‌فرماید: {{متن قرآن|وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ كُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا}}<ref>«و نعمت‌های خداوند را بر خود فرا یاد آورید که دشمنان (همدیگر) بودید و خداوند دل‌های شما را الفت داد و به نعمت او با هم برادر شدید»؛ سوره آل عمران، آیه ۱۰۳.</ref>.
*در این [[آیه]] نیز [[خداوند]] به [[نعمت]] [[برادری]]، که از راه [[الفت]] و [[مهربانی]] به دست می‌آید اشاره کرده است.
*در این [[آیه]] نیز [[خداوند]] به [[نعمت]] [[برادری]]، که از راه [[الفت]] و [[مهربانی]] به دست می‌آید اشاره کرده است.
*در [[سوره توبه]]، [[آیه]] ۶۰ "مؤلفة قلوبهم" به کسانی اطلاق شده است که [[مستحق]] دریافت [[زکات]] هستند:{{متن قرآن|إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ}}<ref>«زکات، تنها از آن تهیدستان و بیچارگان و مأموران (دریافت) آنها و دلجویی‌شدگان و در راه (آزادی) بردگان و از آن وامداران و (هزینه) در راه خداوند و از آن در راه‌ماندگان است که از سوی خداوند واجب گردیده است و خداوند دانایی فرزانه است» سوره توبه، آیه ۶۰.</ref>.
*در [[سوره توبه]]، [[آیه]] ۶۰ "مؤلفة قلوبهم" به کسانی اطلاق شده است که مستحق دریافت [[زکات]] هستند:{{متن قرآن|إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ}}<ref>«زکات، تنها از آن تهیدستان و بیچارگان و مأموران (دریافت) آنها و دلجویی‌شدگان و در راه (آزادی) بردگان و از آن وامداران و (هزینه) در راه خداوند و از آن در راه‌ماندگان است که از سوی خداوند واجب گردیده است و خداوند دانایی فرزانه است» سوره توبه، آیه ۶۰.</ref>.
*در [[روایات]] نیز به [[تألیف قلوب]] توجه شده است. [[پیامبر]]{{صل}} می‌فرماید: "[[بهترین]] شما از لحاظ [[اخلاقی]] کسانی هستند که [[انس]] و [[الفت]] ایجاد می‌کنند و با دیگران [[الفت]] می‌گیرند"<ref>{{متن حدیث|خِيَارُكُمْ أَحْسَنُكُمْ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ میرزای نوری، مستدرک الوسائل، ج۸، ص۴۵۱.</ref>.
*در [[روایات]] نیز به [[تألیف قلوب]] توجه شده است. [[پیامبر]]{{صل}} می‌فرماید: "[[بهترین]] شما از لحاظ [[اخلاقی]] کسانی هستند که [[انس]] و [[الفت]] ایجاد می‌کنند و با دیگران [[الفت]] می‌گیرند"<ref>{{متن حدیث|خِيَارُكُمْ أَحْسَنُكُمْ أَخْلَاقاً الَّذِينَ يَأْلِفُونَ وَ يُؤْلَفُونَ}}؛ میرزای نوری، مستدرک الوسائل، ج۸، ص۴۵۱.</ref>.
*[[حضرت علی]]{{ع}} نیز می‌فرماید: "خوش به حال کسی که با [[مردم]] [[انس]] و [[الفت]] می‌گیرد و [[مردم]] هم بر [[اطاعت]] از [[خداوند]] با او [[الفت]] می‌گیرند"<ref>{{متن حدیث|طُوبَى لِمَنْ يَأْلَفُ النَّاسَ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ‌}}؛ محمد باقر مجلسی، بحارالانوار الجامعة لدرر أخبار الائمة الاطهار{{عم}}، ج۷۵، ص۵۶؛ حسن بن شعبه حرانی، تحف العقول، ج۱، ص۲۱۷.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [مؤلفه القلوب (مقاله)|مؤلفه القلوب]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۳۴۴-۳۴۵.</ref>.
*[[حضرت علی]]{{ع}} نیز می‌فرماید: "خوش به حال کسی که با [[مردم]] [[انس]] و [[الفت]] می‌گیرد و [[مردم]] هم بر [[اطاعت]] از [[خداوند]] با او [[الفت]] می‌گیرند"<ref>{{متن حدیث|طُوبَى لِمَنْ يَأْلَفُ النَّاسَ وَ يَأْلَفُونَهُ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ‌}}؛ محمد باقر مجلسی، بحارالانوار الجامعة لدرر أخبار الائمة الاطهار{{عم}}، ج۷۵، ص۵۶؛ حسن بن شعبه حرانی، تحف العقول، ج۱، ص۲۱۷.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [مؤلفه القلوب (مقاله)|مؤلفه القلوب]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۳۴۴-۳۴۵.</ref>.
خط ۳۴: خط ۳۴:


==[[خمس]] یا [[زکات]]==
==[[خمس]] یا [[زکات]]==
*بیشتر مؤرخان بر این باورند: اموالی که [[پیامبر]] به اشراف [[قریش]] بخشید، از [[خمس]] [[غنایم]] بوده است <ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۱۶؛ ابن حزم، جوامع السیره النبویه، ص۱۹۵.</ref>. همچنین آیه‌ای که از مؤلفة قلوبهم نام برده است، این گروه را جزء کسانی می‌داند که [[مستحق]] "[[زکات]]" شمرده می‌شوند. به نظر می‌رسد [[رسول خدا]]{{صل}} با توجه به اختیاراتی که داشت از یک پنجم این [[غنایم]] که در واقع سهم خودش بود به سران [[قریش]] بخشید؛ اما امروزه اگر بخواهیم به برای جذب قلب‌های [[مشرکین]]، [[مالی]] [[مصرف]] کنیم باید از [[زکات]] باشد.
*بیشتر مؤرخان بر این باورند: اموالی که [[پیامبر]] به اشراف [[قریش]] بخشید، از [[خمس]] [[غنایم]] بوده است <ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۱۶؛ ابن حزم، جوامع السیره النبویه، ص۱۹۵.</ref>. همچنین آیه‌ای که از مؤلفة قلوبهم نام برده است، این گروه را جزء کسانی می‌داند که مستحق "[[زکات]]" شمرده می‌شوند. به نظر می‌رسد [[رسول خدا]]{{صل}} با توجه به اختیاراتی که داشت از یک پنجم این [[غنایم]] که در واقع سهم خودش بود به سران [[قریش]] بخشید؛ اما امروزه اگر بخواهیم به برای جذب قلب‌های [[مشرکین]]، [[مالی]] [[مصرف]] کنیم باید از [[زکات]] باشد.
*برخی مؤرخان نوشته‌اند: "[[پیامبر]]{{صل}}، همه [[بیت‌المال]] را میان [[مسلمانان]] قسمت کرد و [[خمس]] [[بیت‌المال]] را که مخصوص خود او بود میان سران [[قریش]] که تازه [[اسلام]] آورده بودند تقسیم نمود... آنان با این بخشش‌های گران و سهام اختصاصی دیگر، تحت تأثیر [[عواطف]] و محبت‌های [[پیامبر]] قرار گرفتند و خواه و ناخواه به جانب [[اسلام]] کشیده شدند. این دسته را در [[فقه اسلامی]] "[[مؤلفة القلوب]]" می‌نامند و یکی از مصارف [[زکات]] [[اسلامی]] است"<ref>محمد جعفر سبحانی، فروغ ابدیت، ص۸۴۳.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [مؤلفه القلوب (مقاله)|مؤلفه القلوب]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۳۴۶-۳۴۷.</ref>.
*برخی مؤرخان نوشته‌اند: "[[پیامبر]]{{صل}}، همه [[بیت‌المال]] را میان [[مسلمانان]] قسمت کرد و [[خمس]] [[بیت‌المال]] را که مخصوص خود او بود میان سران [[قریش]] که تازه [[اسلام]] آورده بودند تقسیم نمود... آنان با این بخشش‌های گران و سهام اختصاصی دیگر، تحت تأثیر [[عواطف]] و محبت‌های [[پیامبر]] قرار گرفتند و خواه و ناخواه به جانب [[اسلام]] کشیده شدند. این دسته را در [[فقه اسلامی]] "[[مؤلفة القلوب]]" می‌نامند و یکی از مصارف [[زکات]] [[اسلامی]] است"<ref>محمد جعفر سبحانی، فروغ ابدیت، ص۸۴۳.</ref><ref>[[یدالله حاجی‌زاده|حاجی‌زاده، یدالله]]، [مؤلفه القلوب (مقاله)|مؤلفه القلوب]]، [[فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم ج۲ (کتاب)|فرهنگ‌نامه تاریخ زندگانی پیامبر اعظم]]، ج۲، ص:۳۴۶-۳۴۷.</ref>.


۲۲۵٬۰۱۵

ویرایش