جز
جایگزینی متن - 'وسیله' به 'وسیله'
جز (جایگزینی متن - 'سعیدیانفر، محمد جعفر و ایازی، سید محمد علی، [[فرهنگنامه' به 'سعیدیانفر و ایازی، [[فرهنگنامه') |
جز (جایگزینی متن - 'وسیله' به 'وسیله') |
||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
#حسدورزی [[یهود]] نسبت به [[پیامبر اسلام]] مایه گرفتاری آنان به [[غضب]] شدید [[خداوند]]: {{متن قرآن|...بَغْيًا أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ فَبَاءُوا بِغَضَبٍ عَلَى غَضَبٍ...}} کلمه بغیاً، معنای جمله این است که ایشان با داشتن غضبی به خاطر کفرشان به [[قرآن]]، و غضبی به علت [[کفر]] آنان به [[تورات]] که از پیش داشتند، از طرفداری [[قرآن]] برگشتند، و حاصل معنای [[آیه]] این است که [[یهودیان]] قبل از [[بعثت]] [[رسول خدا]]{{صل}} و هجرتش به [[مدینه]] [[پشتیبان]] آن [[حضرت]] بودند، و همواره آرزوی [[بعثت]] او و نازل شدن کتاب او را میکشیدند، ولی همین که [[رسول خدا]]{{صل}} [[مبعوث]] شد، و به سوی ایشان [[مهاجرت]] کرد، و [[قرآن]] بر وی نازل شد، با اینکه او را شناختند، که همان کسی است که سالها آرزوی [[بعثت]] و هجرتش را میکشیدند، اما [[حسد]] بر آنان چیره گشت، و [[استکبار]] و پلنگ دماغی جلوگیرشان شد، از اینکه بوی [[ایمان]] بیاورند، لذا بوی [[کفر]] ورزیده، گفتههای سابق خود را [[انکار]] کردند، همانطور که به [[تورات]] خود [[کفر]] ورزیدند، و کفرشان با [[سلام]]، کفری بالای [[کفر]] شد<ref>ترجمه المیزان، ج۱، ص۳۳۵.</ref>. | #حسدورزی [[یهود]] نسبت به [[پیامبر اسلام]] مایه گرفتاری آنان به [[غضب]] شدید [[خداوند]]: {{متن قرآن|...بَغْيًا أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ فَبَاءُوا بِغَضَبٍ عَلَى غَضَبٍ...}} کلمه بغیاً، معنای جمله این است که ایشان با داشتن غضبی به خاطر کفرشان به [[قرآن]]، و غضبی به علت [[کفر]] آنان به [[تورات]] که از پیش داشتند، از طرفداری [[قرآن]] برگشتند، و حاصل معنای [[آیه]] این است که [[یهودیان]] قبل از [[بعثت]] [[رسول خدا]]{{صل}} و هجرتش به [[مدینه]] [[پشتیبان]] آن [[حضرت]] بودند، و همواره آرزوی [[بعثت]] او و نازل شدن کتاب او را میکشیدند، ولی همین که [[رسول خدا]]{{صل}} [[مبعوث]] شد، و به سوی ایشان [[مهاجرت]] کرد، و [[قرآن]] بر وی نازل شد، با اینکه او را شناختند، که همان کسی است که سالها آرزوی [[بعثت]] و هجرتش را میکشیدند، اما [[حسد]] بر آنان چیره گشت، و [[استکبار]] و پلنگ دماغی جلوگیرشان شد، از اینکه بوی [[ایمان]] بیاورند، لذا بوی [[کفر]] ورزیده، گفتههای سابق خود را [[انکار]] کردند، همانطور که به [[تورات]] خود [[کفر]] ورزیدند، و کفرشان با [[سلام]]، کفری بالای [[کفر]] شد<ref>ترجمه المیزان، ج۱، ص۳۳۵.</ref>. | ||
# [[دستور خداوند]] به [[پیامبر]] بر [[نفرین]] برای نابودی [[کافران]] معاند و [[دشمنان]] [[مسلمانان]]: {{متن قرآن|وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}} | # [[دستور خداوند]] به [[پیامبر]] بر [[نفرین]] برای نابودی [[کافران]] معاند و [[دشمنان]] [[مسلمانان]]: {{متن قرآن|وَإِذَا خَلَوْا عَضُّوا عَلَيْكُمُ الْأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَيْظِكُمْ...}} | ||
# [[غضب]] [[کافران]] از توسعه و [[شکوفایی]] [[اسلام]]: {{متن قرآن|...لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ...}} و این [[آیه]] به این نکته اشاره میکند که [[خدای تعالی]] در [[مؤمنین]] [[برکت]] قرار داده، و روزبهروز به عده و نیروی آنان اضافه میشود و به همین جهت دنبال این [[کلام]] فرمود: {{متن قرآن|...لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ...}} تا [[خداوند]] به | # [[غضب]] [[کافران]] از توسعه و [[شکوفایی]] [[اسلام]]: {{متن قرآن|...لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ...}} و این [[آیه]] به این نکته اشاره میکند که [[خدای تعالی]] در [[مؤمنین]] [[برکت]] قرار داده، و روزبهروز به عده و نیروی آنان اضافه میشود و به همین جهت دنبال این [[کلام]] فرمود: {{متن قرآن|...لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ...}} تا [[خداوند]] به وسیله آنان [[کفار]] را به [[خشم]] آورد<ref>ترجمه المیزان، ج۱۸، ص۴۴۸.</ref>. | ||
#نگاه غضبآلود و کینهتوزانه [[کافران]] به [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَإِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ...}} بعضی از [[مفسرین]] گفتهاند: معنای [[آیه]] این است که وقتی ذکر را یعنی [[قرآن]] را از تو میشنوند با نظری سرشار از [[کینه]] و [[خشم]] به تو نظر میکنند، به طوری که میخواهند با همان نگاه تیزشان تو را بکشند<ref>ترجمه المیزان، ج۱۹، ص۶۴۸.</ref>. | #نگاه غضبآلود و کینهتوزانه [[کافران]] به [[پیامبر]]: {{متن قرآن|وَإِنْ يَكَادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَارِهِمْ...}} بعضی از [[مفسرین]] گفتهاند: معنای [[آیه]] این است که وقتی ذکر را یعنی [[قرآن]] را از تو میشنوند با نظری سرشار از [[کینه]] و [[خشم]] به تو نظر میکنند، به طوری که میخواهند با همان نگاه تیزشان تو را بکشند<ref>ترجمه المیزان، ج۱۹، ص۶۴۸.</ref>. | ||
# [[غضب]] [[منافقان]] از [[پیامبر]] در صورت [[محروم]] شدن از [[صدقات]]: {{متن قرآن|وَمِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ}} کلمه” لمز” به معنای [[عیبجویی]] و خردهگیری است، [[منافقین]] از [[رسول خدا]]{{صل}} در امر [[صدقات]] [[عیبجویی]] میکردند<ref>ترجمه المیزان، ج۹، ص۴۱۶.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۳۵.</ref>. | # [[غضب]] [[منافقان]] از [[پیامبر]] در صورت [[محروم]] شدن از [[صدقات]]: {{متن قرآن|وَمِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ}} کلمه” لمز” به معنای [[عیبجویی]] و خردهگیری است، [[منافقین]] از [[رسول خدا]]{{صل}} در امر [[صدقات]] [[عیبجویی]] میکردند<ref>ترجمه المیزان، ج۹، ص۴۱۶.</ref><ref>[[محمد جعفر سعیدیانفر|سعیدیانفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی]]، [[فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۲، ص ۳۳۵.</ref>. | ||