جز
جایگزینی متن - 'ج۱، ص:' به 'ج۱، ص'
جز (جایگزینی متن - ']]{{متن قرآن' به ']]: {{متن قرآن') |
جز (جایگزینی متن - 'ج۱، ص:' به 'ج۱، ص') |
||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
#این [[مقام]]، متّحد با [[حقیقت قرآن]] است که از آن به "[[امالکتاب]]" و "رقّ منشور" و "[[کتاب مبین]]" یاد شده است. | #این [[مقام]]، متّحد با [[حقیقت قرآن]] است که از آن به "[[امالکتاب]]" و "رقّ منشور" و "[[کتاب مبین]]" یاد شده است. | ||
#مراتب نازله [[قرآن]]، که رقیقه آن [[حقیقت]] است، به تناسبی که در [[عوالم]] وجود تنزّل پیدا میکند، در مراتب پایینتر [[ولایت]] تنزّل مییابد. به این ترتیب، هرکس واجد مرتبهای از [[ولایت]] باشد، با مرتبهای از [[حقیقت قرآن]] مرتبط است؛ تا انزل مراتب [[قرآن]] که مرتبه حرفی و مادّی آن است و برای همه [[انسانها]] در صحیفههای مادّی ارائه شده است. | #مراتب نازله [[قرآن]]، که رقیقه آن [[حقیقت]] است، به تناسبی که در [[عوالم]] وجود تنزّل پیدا میکند، در مراتب پایینتر [[ولایت]] تنزّل مییابد. به این ترتیب، هرکس واجد مرتبهای از [[ولایت]] باشد، با مرتبهای از [[حقیقت قرآن]] مرتبط است؛ تا انزل مراتب [[قرآن]] که مرتبه حرفی و مادّی آن است و برای همه [[انسانها]] در صحیفههای مادّی ارائه شده است. | ||
#چنانکه عالیترین مرتبه [[قرآن]]، بیواسطه بر [[قلب]] [[مبارک]] [[رسول خدا]]{{صل}} عرضه شد و از طریق ایشان بر [[قلوب]] سایر [[اولیاء]]{{عم}} منتقل گردید، سایرین به تناسب طهارتی که دارند، [[شاگرد]] [[مکتب]] [[نبوی]]{{صل}} و سپس [[علوی]]{{ع}} هستند؛ که واجدین [[حقیقت قرآن]] در اعلی مرتبه خود میباشند<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۱، | #چنانکه عالیترین مرتبه [[قرآن]]، بیواسطه بر [[قلب]] [[مبارک]] [[رسول خدا]]{{صل}} عرضه شد و از طریق ایشان بر [[قلوب]] سایر [[اولیاء]]{{عم}} منتقل گردید، سایرین به تناسب طهارتی که دارند، [[شاگرد]] [[مکتب]] [[نبوی]]{{صل}} و سپس [[علوی]]{{ع}} هستند؛ که واجدین [[حقیقت قرآن]] در اعلی مرتبه خود میباشند<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۱، ص۳۶۵-۳۶۶.</ref>. | ||
==[[مبانی نقلی]] [[امام]]؛ [[مبین حقیقت قرآن]]== | ==[[مبانی نقلی]] [[امام]]؛ [[مبین حقیقت قرآن]]== | ||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
*'''نکته چهارم آنکه:''' [[نورانیّت]] [[باطنی]] [[امام]]، نه تنها در [[مقام]] [[هدایت تشریعی]] و [[باطنی]] [[قلوب]] [[مؤمنین]] است، بلکه [[مقام]] [[نور]] [[افاضه]] [[تکوینی]] [[امام]]، گرداننده [[نظام تکوین]] است:{{متن حدیث|وَ هُمْ وَ اللَّهِ نُورُ اللَّهِ فِي السَّمَاوَاتِ وَ فِي الْأَرْضِ}}. این [[مقام امام]] در سایر [[براهین]] شرح خواهد شد. | *'''نکته چهارم آنکه:''' [[نورانیّت]] [[باطنی]] [[امام]]، نه تنها در [[مقام]] [[هدایت تشریعی]] و [[باطنی]] [[قلوب]] [[مؤمنین]] است، بلکه [[مقام]] [[نور]] [[افاضه]] [[تکوینی]] [[امام]]، گرداننده [[نظام تکوین]] است:{{متن حدیث|وَ هُمْ وَ اللَّهِ نُورُ اللَّهِ فِي السَّمَاوَاتِ وَ فِي الْأَرْضِ}}. این [[مقام امام]] در سایر [[براهین]] شرح خواهد شد. | ||
*'''نکته پنجم آنکه:''' [[ولایت]] [[باطن]] [[رسالت]] است. به بیان روشنتر، [[ایمان]] [[باطن]] [[اسلام]] است. در نتیجه، [[اسلام ظاهری]] کسی که [[محروم]] از [[نور]] [[ایمان]] است، [[نجاتبخش]] نخواهد بود؛ چنانکه [[خداوند]] خطاب به [[اعراب جاهلی]] میفرماید: {{متن قرآن|قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ}}<ref>«تازیهای بیاباننشین گفتند: ایمان آوردهایم بگو: ایمان نیاوردهاید بلکه بگویید: اسلام آوردهایم و هنوز ایمان در دلهایتان راه نیافته است» سوره حجرات، آیه ۱۴.</ref>. | *'''نکته پنجم آنکه:''' [[ولایت]] [[باطن]] [[رسالت]] است. به بیان روشنتر، [[ایمان]] [[باطن]] [[اسلام]] است. در نتیجه، [[اسلام ظاهری]] کسی که [[محروم]] از [[نور]] [[ایمان]] است، [[نجاتبخش]] نخواهد بود؛ چنانکه [[خداوند]] خطاب به [[اعراب جاهلی]] میفرماید: {{متن قرآن|قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ}}<ref>«تازیهای بیاباننشین گفتند: ایمان آوردهایم بگو: ایمان نیاوردهاید بلکه بگویید: اسلام آوردهایم و هنوز ایمان در دلهایتان راه نیافته است» سوره حجرات، آیه ۱۴.</ref>. | ||
*لذا [[امام]]{{ع}} در پایان بیان خود میفرمایند: {{متن حدیث|وَ هُمْ وَ اللَّهِ يُنَوِّرُونَ قُلُوبَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَحْجُبُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ نُورَهُمْ عَمَّنْ يَشَاءُ فَتُظْلِمُ قُلُوبُهُمْ... فَإِذَا كَانَ سِلْماً لَنَا سَلَّمَهُ اللَّهُ مِنْ شَدِيدِ الْحِسَابِ وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ الْأَكْبَرِ}}<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۱، | *لذا [[امام]]{{ع}} در پایان بیان خود میفرمایند: {{متن حدیث|وَ هُمْ وَ اللَّهِ يُنَوِّرُونَ قُلُوبَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَحْجُبُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ نُورَهُمْ عَمَّنْ يَشَاءُ فَتُظْلِمُ قُلُوبُهُمْ... فَإِذَا كَانَ سِلْماً لَنَا سَلَّمَهُ اللَّهُ مِنْ شَدِيدِ الْحِسَابِ وَ آمَنَهُ مِنْ فَزَعِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ الْأَكْبَرِ}}<ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۱، ص۳۷۱-۳۷۵.</ref>. | ||
===گفتار دوم: [[امام]]؛ [[قرآن ناطق]]=== | ===گفتار دوم: [[امام]]؛ [[قرآن ناطق]]=== | ||
| خط ۵۲: | خط ۵۲: | ||
====بند سوم: [[امام]]؛ محیط بر ظاهر و [[باطن قرآن]]==== | ====بند سوم: [[امام]]؛ محیط بر ظاهر و [[باطن قرآن]]==== | ||
*[[خداوند]]، [[قرآن]] را تبیان همه امور معرفی مینماید و میفرماید: {{متن قرآن|وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ}}<ref>«و بر تو این کتاب را فرو فرستادیم که بیانگر هر چیز و رهنمود و بخشایش و نویدبخشی برای مسلمانان است» سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. | *[[خداوند]]، [[قرآن]] را تبیان همه امور معرفی مینماید و میفرماید: {{متن قرآن|وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ}}<ref>«و بر تو این کتاب را فرو فرستادیم که بیانگر هر چیز و رهنمود و بخشایش و نویدبخشی برای مسلمانان است» سوره نحل، آیه ۸۹.</ref>. | ||
*با توجّه به آنکه مسائل [[دینی]] درگذر ایّام نامحدود است و عدد [[آیات قرآن]] محدود، پس چگونه ممکن است که [[اخبار]] و امور نامحدود از آن استخراج شود؟ مضافاً بر آنکه [[اهلبیت]]{{عم}} در بیانات گوناگون فرمودهاند که همه امور گذشته و [[آینده]] را میتوانند از [[قرآن]] بیان نمایند. مسلّماً کسی میتواند این همه مطالب را از [[قرآن]] استخراج کند که [[آگاه]] به [[باطن قرآن]] باشد. {{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: كِتَابُ اللَّهِ فِيهِ نَبَأُ مَا قَبْلَكُمْ وَ خَبَرُ مَا بَعْدَكُمْ وَ فَصْلُ مَا بَيْنَكُمْ وَ نَحْنُ نَعْلَمُهُ}}، {{متن حدیث|عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى{{ع}} قَالَ: قُلْتُ لَهُ أَ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ{{صل}} أَوْ تَقُولُونَ فِيهِ قَالَ بَلْ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ{{صل}}}} <ref>هر سه روایت در الکافی (ط. الإسلامیه، ۱۴۰۷ ه.ق.)، ج۱، ص۶۱، باب فضل القرآن.</ref><ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۱، | *با توجّه به آنکه مسائل [[دینی]] درگذر ایّام نامحدود است و عدد [[آیات قرآن]] محدود، پس چگونه ممکن است که [[اخبار]] و امور نامحدود از آن استخراج شود؟ مضافاً بر آنکه [[اهلبیت]]{{عم}} در بیانات گوناگون فرمودهاند که همه امور گذشته و [[آینده]] را میتوانند از [[قرآن]] بیان نمایند. مسلّماً کسی میتواند این همه مطالب را از [[قرآن]] استخراج کند که [[آگاه]] به [[باطن قرآن]] باشد. {{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: كِتَابُ اللَّهِ فِيهِ نَبَأُ مَا قَبْلَكُمْ وَ خَبَرُ مَا بَعْدَكُمْ وَ فَصْلُ مَا بَيْنَكُمْ وَ نَحْنُ نَعْلَمُهُ}}، {{متن حدیث|عَنْ سَمَاعَةَ عَنْ أَبِي الْحَسَنِ مُوسَى{{ع}} قَالَ: قُلْتُ لَهُ أَ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ{{صل}} أَوْ تَقُولُونَ فِيهِ قَالَ بَلْ كُلُّ شَيْءٍ فِي كِتَابِ اللَّهِ وَ سُنَّةِ نَبِيِّهِ{{صل}}}} <ref>هر سه روایت در الکافی (ط. الإسلامیه، ۱۴۰۷ ه.ق.)، ج۱، ص۶۱، باب فضل القرآن.</ref><ref>[[محمد تقی فیاضبخش|فیاضبخش]] و [[فرید محسنی|محسنی]]، [[ولایت و امامت از منظر عقل و نقل ج۱ (کتاب)|ولایت و امامت از منظر عقل و نقل]]، ج۱، ص۳۷۵-۳۷۷.</ref>. | ||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||