فاطمه بنت اسد: تفاوت میان نسخه‌ها

==زندگی‌نامه==

* [[فاطمه دختر اسد]]، [[فرزند]] [[هاشم بن عبدمناف]]، [[مادر امام علی]]{{ع}} و [[همسر]] [[ابوطالب]]، بانویی [[خردمند]] و ارجمند بود<ref>ر.ک: عباسی، حبیب، مقاله «علی بن ابی‌طالب»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم، ج۱، ص ۱۲۲؛ محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین، ص ۲۴.</ref>. او اولین [[زن]] [[هاشمی]] بود که از مردی [[هاشمی]] فرزنددار شد. فرزندانش طالب، [[عقیل]]، [[جعفر]] و [[علی]]{{ع}} و دخترانش جمانه و [[فاخته]] بودند. فاطمه بنت اسد تنها زنی است که فرزندش در [[خانه کعبه]] به [[دنیا]] آمد<ref>ر.ک: عباسی، حبیب، مقاله «علی بن ابی‌طالب»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم، ج۱، ص ۱۲۲؛ دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص ۶۰۱-۶۰۳.</ref>. در این زمینه از [[یزید]] بن قنب [[روایت]] شده به همراه [[عباس بن عبدالمطلب]] و افراد دیگری روبه‌روی [[خانه خدا]] نشسته بودیم. [[فاطمه]] در حالی که نُه ماه از حملش می‌گذشت و درد حمل او را فراگرفته بود، نمایان شد. [[دست]] به [[دعا]] گشود و با ابراز [[اعتقاد]] به [[یگانگی خدا]] [[دعا]] کرد تا [[خدا]] وضع حمل او را بر او آسان گرداند. آنگاه دیدیم دیوار [[خانه]] شکافت، [[فاطمه]] داخل شد و سپس دیوار به حال اول بازگشت. ما نیز خواستیم برای ما هم چنین شود اما نشد، فهمیدیم این امر خدایی است. روز چهارم [[فاطمه]] از [[خانه]] خارج شد، در حالی که [[علی]]{{ع}} در آغوش او بود. او بر [[زنان]] عالم [[برتری]] یافته و در [[خانه خدا]] از روزی‌های خاص بهره برده بود. هنگام [[خروج]] صدایی بر گوش او خواند که این مولود را [[علی]] نام‌گذار که او بلندمرتبه است<ref>ر.ک: دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص ۶۰۱-۶۰۳.</ref>. ایشان پس از [[خدیجه]]{{س}} دومین زنی است که [[اسلام]] آورد و نخستین زنی است که به [[مدینه]] [[هجرت]] کرد<ref>الاستیعاب، ابن عبدالبر، ج۳، ص۱۰۸۹؛ موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۱، ص۷۴۸. </ref>.<ref>ر.ک: عباسی، حبیب، مقاله «علی بن ابی‌طالب»، دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم، ج۱، ص ۱۲۲؛ محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین، ص ۲۴.</ref>

* [[پیامبر اکرم]]{{صل}} پس از [[وفات]] [[عبدالمطلب]] پدربزرگش، در سن هشت سالگی در [[منزل]] [[ابوطالب]] [[زندگی]] می‌‌کرد. فاطمه بنت اسد به [[پیامبر]] [[احترام]] می‌‌گذاشت و در [[محبت]]، او را بر فرزندانش مقدم می‌‌کرد. [[پیامبر]] در [[ارتباط]] با [[رفتار]] [[فاطمه]] با خود فرمود: «او، پس از [[ابوطالب]]، [[بهترین]] [[مردمان]] از نظر [[رفتار]] با من بود. او [[مادر]] دیگر من پس از مادرم بود. [[ابوطالب]] بر من [[نیکی]] می‌کرد و [[فاطمه]] ما را بر سر طعامی که تهیه دیده بود، می‌نشاند و سهم مرا از بقیه بیشتر می‌داد»<ref>کنز العمال، ج ۱۳، ص ۶۳۶، ح ۳۷۶۰۷. </ref>.

* [[رسول خدا]]{{صل}} هم [[محبت]] و علاقه زیادی به [[فاطمه]] داشت و بسیار به او [[احترام]] می‌گذاشت، به [[خانه]] [[فاطمه]] رفت و آمد می‌کرد و گاهی [[شب]] را در [[خانه]] او به‌سر می‌برد. [[رسول اکرم]]{{صل}} در این زمینه فرمودند: «پس از [[ابوطالب]] به کسی نیکوکاتر از [[فاطمه]] با خودم برخورد نکرده‌ام»<ref>ر.ک: دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص ۶۰۱-۶۰۳.</ref>.