شمر بن ابرهه: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[عمروعاص]] پس از این اتفاق، [[سخن]] به [[حق]] گفت و [[معاویه]] را ملامت کرد که تو می‌خواهی با شخصیتی مثل [[علی]] بجنگی که [[قرابت]] و نزدیکی‌اش با [[پیامبر]]{{صل}} بسیار نزدیک و از [[سابقین در اسلام]] است و هیچ‌کسی مثل او نیست، و [[شجاعت]] و [[رشادت]] او بی‌نظیر است و با [[اصحاب]] و [[یاران حضرت محمد]]{{صل}} به [[جنگ]] تو آمده و بسیاری از سواران عصر [[رسول الله]]{{صل}} و اشراف و بزرگان [[صدر اسلام]] در رکاب او هستند و در دل‌های سربازان تو اثر گذارند<ref>به مناسبت دو بیت از اشعاری که عمروعاص در مدح امیرالمؤمنین{{ع}} سروده است را ملاحظه نمایید. {{عربی|علی الدر و الذهب المصفی  و باقی الناس کلهم تراب هو النبا العظیم و فلک نوح و باب الله و انقطع الخطاب}} علی آن گوهر یگانه و طلای خالص است و باقی مردمان همگی خاکند. او پیام بزرگ خداوند و کشتی نوح است؛ او راه رسیدن به خدا و پایان کلام و خطاب است. الصراط المستقیم، باب الثامن، ص۲۵۹.</ref>.

*سپس [[عمروعاص]] گفت: ای [[معاویه]]! اگر می‌خواهی [[شکست]] نخوری و نابود نشوی، هر چه زودتر سران [[سپاه]] خود را جمع کن و آنها را با [[سخنرانی]] و [[تشویق]] دلگرم کن تا به [[جنگ]] ادامه دهند. [[معاویه]] به توصیه [[عمروعاص]] این کار را کرد و بزرگان [[اهل شام]] را گردآورد و آنها را با [[سخنرانی]] و [[تشویق]] به [[جنگ]]، آماده [[کارزار]] نمود<ref>ر.ک: وقعه صفین، ص۲۲۲-۲۲۴.</ref>.

== جستارهای وابسته ==