مقاومت در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

از دیدگاه قرآن [[جنگ در راه خدا]] تجارتی است که [[انسان]] را از [[عذاب]] [[جهنم]] [[نجات]] می‌دهد: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَى تِجَارَةٍ تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ * تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِكُمْ وَأَنْفُسِكُمْ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ}}<ref>«ای مؤمنان! آیا (می‌خواهید) شما را به داد و ستدی رهنمون شوم که از عذابی دردناک رهاییتان می‌بخشد؟ * به خدا و پیامبرش ایمان آورید و در راه خداوند با مال و جان خویش جهاد کنید، این برای شما بهتر است اگر بدانید» سوره صف، آیه ۱۰-۱۱.</ref>. نکته در خور بیان در این [[آیه]] آن است که [[خداوند]] از استفهام در معنای [[تشویق]] استفاده کرده، به این معنی که از تجارتی سودمند [[پرسش]] می‌کند و شنونده را [[تشویق]] می‌نماید تا [[منتظر]] این [[تجارت]] سودمند باشد، سپس بعد از [[ایمان به خدا]] و رسولش، [[جهاد در راه خدا]] را با [[جان]] و [[مال]] معامله‌ای سودمند برمی‌شمرد<ref>[[سید فضل‌الله میرقادری|میرقادری، سید فضل‌الله]]، [[حسین کیانی|کیانی، حسین]]، [[بن‌مایه‌های ادبیات مقاومت در قرآن (مقاله)|بن‌مایه‌های ادبیات مقاومت در قرآن]]</ref>.

#'''[[فطری]] بودن''': [[مقاومت]]، حالتی [[فطری]] است، زیرا آفریده‌های این [[جهان]] به طور مشترک دارای صفت [[مقاومت]] هستند که در همه موجودات از ریزترین واحد تا بزرگ‌ترین مجموعه، ساری و جاری است، به عنوان مثال [[بدن انسان]]، یک مجموعه و در ظاهر همانند کشوری کوچک است، به مجرد این که ویروس یا میکروبی وارد آن مجموعه می‌شود، گلبول‌ها آماده رویارویی با [[دشمن خارجی]] هستند. بسیاری از آن گلبول‌ها به سان سربازانی در [[راه]] [[دفاع]] از بین می‌روند. این [[مقاومت]] تا جایی ادامه دارد که [[دشمن]] از بین برود و یا از [[بدن]] به بیرون رانده شود و [[سلامتی]] به آن باز گردد. برای سالم ماندن و آسیب‌ناپذیری همه جانبه (مادی و [[معنوی]]) [[انسان]]، از یک‌سو، [[دستور]] این است که [[انسان]] به سوی پدیده‌های منفی [[گرایش]] نداشته باشد، به عنوان مثال [[ستمگران]] قابل [[اعتماد]] نیستند و نباید به آنان [[تمایل]] نشان داده شود، بیان [[قرآن]] در این باره چنین است: {{متن قرآن|وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ...}}<ref>«و به ستمگران مگرایید که آتش (دوزخ) به شما رسد.».. سوره هود، آیه ۱۱۳.</ref>. از سوی دیگر، لازم است در برابر نیروهای منفی [[مقاومت]] کرد و با آنها [[مبارزه]] نمود تا آسیب‌ها نابود گردند. {{متن قرآن|وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّى لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ...}}<ref>«و با آنان نبرد کنید تا آشوبی برجا نماند و تنها دین خداوند بر جای ماند، پس اگر دست از (جنگ) بازداشتند (شما نیز دست باز دارید که) جز با ستمگران دشمنی نباید کرد» سوره بقره، آیه ۱۹۳.</ref>.

#'''[[مقاومت]] در برابر عناصر منفی''': [[مقاومت]] همواره در برابر ضدّ [[مقاومت]] است، یعنی از یک سو [[تجاوز]]، [[ستم]] [[اعمال]] می‌شود و از سوی دیگر [[مقاومت]] به شکل‌های گوناگون و متناسب با پدیده منفی، که امری خارجی است، همیشه ارادی بوده و از طرف [[فرد]]، گروه، [[جامعه]] و [[ملّت]] و در برابر پدیده بیرونی ظاهر می‌گردد. بدون تردید افرادی که دارای یک [[هویّت]] هستند و در یک سو حرکت می‌کنند، هرگز میان آنان، [[نزاع]] و [[کشمکش]] وجود ندارد و حمله یک طرفه و [[انتقام‌گیری]] از طرف آنان قابل قبول نیست. بیان [[قرآن]] در مورد دو سویه بودن امر [[مقاومت]] و ضدّ [[مقاومت]] چنین است: {{متن قرآن|وَإِنْ طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِنْ بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ...}}<ref>«و اگر دو دسته از مؤمنان جنگ کنند، میان آنان را آشتی دهید پس اگر یکی از آن دو بر دیگری ستم کرد با آن کس که ستم می‌کند جنگ کنید تا به فرمان خداوند باز گردد و چون بازگشت، میان آن دو با دادگری آشتی دهید و دادگری ورزید که خداوند دادگران را دوست می‌دارد» سوره حجرات، آیه ۹.</ref>.