←مالک بن کعب و دستگیری نعمان بن بشیر
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
[[نعمان بن بشیر]]<ref>نعمان بن بشیر همان فرماندار کوفه در عصر قیام امام حسین{{ع}} است که شمهای از شرح حال او را در اصحاب امام حسین{{ع}} از مدینه تا کربلا اثر دیگر مؤلف آمده مطالعه نمایید.</ref> و [[ابوهریره]] که از طرفداران [[عثمان]] بودند، از طرف [[معاویه]] نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} آمدند و از [[حضرت]] خواستند که [[قاتلان عثمان]] را به [[معاویه]] تحویل دهد. [[هدف]] [[معاویه]] این بود که پس از بازگشت این دو از نزد [[علی]]{{ع}} عذر و بهانهای برای [[جنگ]] داشته باشد و [[مردم]] [[شام]] هم [[علی]]{{ع}} را ملامت کنند، زیرا [[معاویه]] میدانست که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به بهانه او پاسخ نخواهد داد<ref>زیرا اولاً: قاتلان عثمان افراد مشخصی نبودند و به طور دسته جمعی او را به قتل رسانده بودند. ثانیاً: آنان که با عثمان وارد نزاع شدند و او را به قتل رساندند در موقعی بود که عثمان در مقام قدرت و داشتن نیروی نظامی بود و در هجوم مخالفان به او خصوصاً اگر ذی حق باشند معلوم نیست در اینجا قصاص محقق شود، و ثالثاً: خود معاویه و عایشه از محرکان اصلی قتل عثمان بودند. بنابراین ادعای خونخواهی معاویه جز بهانه و مستمسک قرار دادن خون عثمان برای جنگ با امیرالمؤمنین{{ع}} چیز دیگری نبود.</ref>. | [[نعمان بن بشیر]]<ref>نعمان بن بشیر همان فرماندار کوفه در عصر قیام امام حسین{{ع}} است که شمهای از شرح حال او را در اصحاب امام حسین{{ع}} از مدینه تا کربلا اثر دیگر مؤلف آمده مطالعه نمایید.</ref> و [[ابوهریره]] که از طرفداران [[عثمان]] بودند، از طرف [[معاویه]] نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} آمدند و از [[حضرت]] خواستند که [[قاتلان عثمان]] را به [[معاویه]] تحویل دهد. [[هدف]] [[معاویه]] این بود که پس از بازگشت این دو از نزد [[علی]]{{ع}} عذر و بهانهای برای [[جنگ]] داشته باشد و [[مردم]] [[شام]] هم [[علی]]{{ع}} را ملامت کنند، زیرا [[معاویه]] میدانست که [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به بهانه او پاسخ نخواهد داد<ref>زیرا اولاً: قاتلان عثمان افراد مشخصی نبودند و به طور دسته جمعی او را به قتل رسانده بودند. ثانیاً: آنان که با عثمان وارد نزاع شدند و او را به قتل رساندند در موقعی بود که عثمان در مقام قدرت و داشتن نیروی نظامی بود و در هجوم مخالفان به او خصوصاً اگر ذی حق باشند معلوم نیست در اینجا قصاص محقق شود، و ثالثاً: خود معاویه و عایشه از محرکان اصلی قتل عثمان بودند. بنابراین ادعای خونخواهی معاویه جز بهانه و مستمسک قرار دادن خون عثمان برای جنگ با امیرالمؤمنین{{ع}} چیز دیگری نبود.</ref>. | ||
آن دو چون نزد [[حضرت]] آمدند و درخواست خود را اعلام کردند، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} برای آن دو مطالبی فرمود و از آنها خواست سخن در این مورد را رها کنند. سپس به [[نعمان بن بشیر]] فرمود: "آیا تو مگر از همه افراد قومت یعنی [[انصار]] [[برتر]] و هدایت شدهتری؟" گفت: نه. [[حضرت]] فرمود: "آیا مگر تمام [[انصار]] با من [[بیعت]] نکردهاند و تنها سه یا چهار نفر با من [[مخالفت]] نمودند، آیا تو در زمره آن سه یا چهار نفری و با من مخالفی؟" [[نعمان بن بشیر]] گفت: [[خیر]]، من آمدهام که همراه و ملازم شما باشم؛ اما [[معاویه]] از من خواسته است که این سخن او را به اطلاع شما برسانم و [[امید]] داشتم که بدین طریق، [[خداوند]] صلحی را بین شما و او برقرار نماید و اگر [[رأی]] شما غیر از این است، من ملازم و همراه شما خواهم بود و پس از این گفت و گو، [[ابوهریره]] به [[شام]] رفت و موضوع را به اطلاع [[معاویه]] رساند. [[معاویه]] از او خواست [[مردم]] [[شام]] را از ماجرا باخبر کند؛ اما [[نعمان بن بشیر]] نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} ماند ولی پس از یک ماه او نیز از نزد [[حضرت]] فرار کرد و به [[عین التمر]] رفت. و در آنجا | آن دو چون نزد [[حضرت]] آمدند و درخواست خود را اعلام کردند، [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} برای آن دو مطالبی فرمود و از آنها خواست سخن در این مورد را رها کنند. سپس به [[نعمان بن بشیر]] فرمود: "آیا تو مگر از همه افراد قومت یعنی [[انصار]] [[برتر]] و هدایت شدهتری؟" گفت: نه. [[حضرت]] فرمود: "آیا مگر تمام [[انصار]] با من [[بیعت]] نکردهاند و تنها سه یا چهار نفر با من [[مخالفت]] نمودند، آیا تو در زمره آن سه یا چهار نفری و با من مخالفی؟" [[نعمان بن بشیر]] گفت: [[خیر]]، من آمدهام که همراه و ملازم شما باشم؛ اما [[معاویه]] از من خواسته است که این سخن او را به اطلاع شما برسانم و [[امید]] داشتم که بدین طریق، [[خداوند]] صلحی را بین شما و او برقرار نماید و اگر [[رأی]] شما غیر از این است، من ملازم و همراه شما خواهم بود و پس از این گفت و گو، [[ابوهریره]] به [[شام]] رفت و موضوع را به اطلاع [[معاویه]] رساند. [[معاویه]] از او خواست [[مردم]] [[شام]] را از ماجرا باخبر کند؛ اما [[نعمان بن بشیر]] نزد [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} ماند ولی پس از یک ماه او نیز از نزد [[حضرت]] فرار کرد و به [[عین التمر]] رفت. و در آنجا مالک بن کعب موفق به [[دستگیری]] او شد و او را بازداشت کرد، اما با وساطت خویشاوندانش [[آزاد]] شد.<ref>[[سید اصغر ناظمزاده|ناظمزاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۴۳.</ref> | ||
==[[مقاومت]] مالک بن کعب در برابر [[نعمان بن بشیر]]== | ==[[مقاومت]] مالک بن کعب در برابر [[نعمان بن بشیر]]== | ||