اعجاز بیانی قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

اعجاز بیانی قرآن (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۰۹

۸ بایت حذف‌شده ، ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۰

جز

جایگزینی متن - 'ثابت' به 'ثابت'

دیداریویکی‌متن

Wasity

دیوان‌سالاران، مدیران

۲۲۴٬۸۹۸

ویرایش

@@ خط ۳۴: / خط ۳۴: @@
 ==اشکال و جواب==
 *اشکال اول: [[درک]] [[معجزه]] بودن [[قرآن]] به [[دلیل]] [[فصاحت]] و [[بلاغت]] مختص گروه خاصی مانند ادبای [[عرب]] می‌باشد در حالی که از شرایط [[اثبات]] [[اعجاز]] این است که جمیع افراد [[بشر]] آن را [[درک]] و از آوردن آن عاجز باشند.
-*جواب: در جواب گفته شده برای [[اثبات]] [[معجزه]] بودن چیزی، [[درک]] همه افراد در تمام زمان‌ها و مکان‌ها شرط نیست و الاّ هیچ [[معجزه]] ای از [[انبیای گذشته]] [[ثابت]] نمی‌شد؛ علاوه بر آن، [[اذعان]] به [[فصاحت]] و [[بلاغت]] و [[نظم]] و اسلوب [[جدید]] [[قرآن]] هم به [[نقل]] [[متواتر]] و هم به [[نص]] قطعی از طرف ادیبان و سخن دانان مشهور [[عرب]] حتی معاندین، [[ثابت]] شده است و همین اذعان‌ها [[معجزه]] بودن [[قرآن]] را ثابت می‌کند و دیگران نیز از دو راه می‌توانند به [[معجزه]] ادبی بودن [[قرآن]] پی ببرند: اوّل این که با تلاش و [[کسب علم]] معانی و بیان لغت [[عرب]]، راه [[شناخت]] [[کلام]] [[فصیح]] و [[بلیغ]] را به دست آورند یا راه دوم را در پیش گرفته به متخصص [[رجوع]] کرده و به [[اذعان]] آنان درباره [[معجزه]] ادبی بودن [[قرآن]] [[اعتماد]] کنند<ref>البیان، ص ۸۲ و المیزان، ج۱، ص ۶۱.</ref><ref>[[محمد رضا بهدار|بهدار، محمد رضا]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی]]، ج۱، ص۵۴.</ref>.
+*جواب: در جواب گفته شده برای [[اثبات]] [[معجزه]] بودن چیزی، [[درک]] همه افراد در تمام زمان‌ها و مکان‌ها شرط نیست و الاّ هیچ [[معجزه]] ای از [[انبیای گذشته]] ثابت نمی‌شد؛ علاوه بر آن، [[اذعان]] به [[فصاحت]] و [[بلاغت]] و [[نظم]] و اسلوب [[جدید]] [[قرآن]] هم به [[نقل]] [[متواتر]] و هم به [[نص]] قطعی از طرف ادیبان و سخن دانان مشهور [[عرب]] حتی معاندین، ثابت شده است و همین اذعان‌ها [[معجزه]] بودن [[قرآن]] را ثابت می‌کند و دیگران نیز از دو راه می‌توانند به [[معجزه]] ادبی بودن [[قرآن]] پی ببرند: اوّل این که با تلاش و [[کسب علم]] معانی و بیان لغت [[عرب]]، راه [[شناخت]] [[کلام]] [[فصیح]] و [[بلیغ]] را به دست آورند یا راه دوم را در پیش گرفته به متخصص [[رجوع]] کرده و به [[اذعان]] آنان درباره [[معجزه]] ادبی بودن [[قرآن]] [[اعتماد]] کنند<ref>البیان، ص ۸۲ و المیزان، ج۱، ص ۶۱.</ref><ref>[[محمد رضا بهدار|بهدار، محمد رضا]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی]]، ج۱، ص۵۴.</ref>.
 *اشکال دوم: هر کس که به لغت [[عرب]] [[آگاهی]] داشته باشد، می‌تواند کلماتی هم چون کلمات [[قرآن]] بیاورد با میسر شدن این امر، آوردن مثل [[قرآن]] نیز ممکن خواهد بود و وقتی بتوان [[سوره]] کوچکی هم چون [[کوثر]] آورد، [[معجزه]] بودن [[قرآن]] از لحاظ [[فصاحت]] و [[بلاغت]] از بین می‌رود<ref>[[محمد رضا بهدار|بهدار، محمد رضا]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی]]، ج۱، ص۵۴.</ref>
 *جواب: پاسخ این است که هیچ ملازمه ای بین امکان بیان یک واژه و آوردن یک [[سوره]] وجود ندارد، هم چنان که بیان یک واژه مستلزم این نیست که شخص [[توانایی]] سرودن [[شعر]] را دارد این مطلب شبیه آن است که گفته شود چون شخصی [[توانایی]] کار گذاشتن یک آجر را دارد، می‌تواند ساختمانی بلند و مستحکم بسازد <ref>باقلانی، التمهید، ص ۱۷۷و الطراز، ج۳، ص ۴۱۱ و ۴۱۲.</ref> در ضمن اگر چنین امکانی بود تا حال سوره‌ای و لو [[شبیه]] [[سوره کوثر]]، آورده می‌شد<ref>[[محمد رضا بهدار|بهدار، محمد رضا]]، [[دانشنامه کلام اسلامی ج۱ (کتاب)|دانشنامه کلام اسلامی]]، ج۱، ص۵۴.</ref>.