جز
جایگزینی متن - 'قوت' به 'قوت'
برچسب: واگردانی |
جز (جایگزینی متن - 'قوت' به 'قوت') |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*[[علم]] بر سه چیز مبتنی است: "بررسی جزئیات"، "فرضیه" و "[[آزمون]]". | *[[علم]] بر سه چیز مبتنی است: "بررسی جزئیات"، "فرضیه" و "[[آزمون]]". | ||
*عالم و محققی که در جستجوی [[قوانین]] [[حاکم]] بر یک پدیده است، اول به بررسی و مشاهده موارد جزئی میپردازد. پس از مشاهده، بررسی و مطالعه موارد جزئی، فرضیهای در ذهن محقق نقش میبندد و سپس آن را در عمل، مورد [[آزمایش]] قرار میدهد. اگر [[آزمایش]] آن فرضیه تأیید کرد، نتیجه به صورت یک اصل و یک قانونِ به ثبوت رسیده، مورد قبول واقع میشود، و تا فرضیهای کاملتر و جامعتر که با آزمونهای بیشتری تأیید گردیده باشد، پیدا نشود، آن اصل [[علمی]] به | *عالم و محققی که در جستجوی [[قوانین]] [[حاکم]] بر یک پدیده است، اول به بررسی و مشاهده موارد جزئی میپردازد. پس از مشاهده، بررسی و مطالعه موارد جزئی، فرضیهای در ذهن محقق نقش میبندد و سپس آن را در عمل، مورد [[آزمایش]] قرار میدهد. اگر [[آزمایش]] آن فرضیه تأیید کرد، نتیجه به صورت یک اصل و یک قانونِ به ثبوت رسیده، مورد قبول واقع میشود، و تا فرضیهای کاملتر و جامعتر که با آزمونهای بیشتری تأیید گردیده باشد، پیدا نشود، آن اصل [[علمی]] به قوت اعتبار خود باقی است. کار [[علم]] از آن جهت که بر [[آزمون]] عملی مبتنی است، مزایایی دارد و نارساییهایی: | ||
*بزرگترین مزیت کشفیات [[علمی]] دقیق، جزئی و مشخص بودن آن است. | *بزرگترین مزیت کشفیات [[علمی]] دقیق، جزئی و مشخص بودن آن است. | ||
*نارسایی کشفیات [[علمی]] این است که دایره آن به [[آزمون]] محدود است. [[علم]] در تعقیب علتها یا معلولها تا حد معینی پیش میرود؛ اما در نهایت از رسیدن به کنه [[نظام]] علّی و معلولی [[جهان]] [[ناتوان]] است. از نظر [[علم]]، [[جهان]] کهنه کتابی است که اول و آخر آن افتاده است. نه اولش معلوم است و نه آخرش. این است که [[جهانبینی]] [[علمی]]، جزءشناسی است، نه کلشناسی، [[علم]]، ما را به وضع برخی اجزای [[جهان]] آشنا میکند، نه به شکل و قیافه و شخصیت کل [[جهان]]. | *نارسایی کشفیات [[علمی]] این است که دایره آن به [[آزمون]] محدود است. [[علم]] در تعقیب علتها یا معلولها تا حد معینی پیش میرود؛ اما در نهایت از رسیدن به کنه [[نظام]] علّی و معلولی [[جهان]] [[ناتوان]] است. از نظر [[علم]]، [[جهان]] کهنه کتابی است که اول و آخر آن افتاده است. نه اولش معلوم است و نه آخرش. این است که [[جهانبینی]] [[علمی]]، جزءشناسی است، نه کلشناسی، [[علم]]، ما را به وضع برخی اجزای [[جهان]] آشنا میکند، نه به شکل و قیافه و شخصیت کل [[جهان]]. | ||