سوء خلق: تفاوت میان نسخه‌ها

#'''[[تعارض]] با عمل:''' [[بدخلقی]] رذیلتی است که آثار همه [[حسنات]] [[انسان]] را از بین می‌برد. [[رسول خدا]] می‌فرماید: [[جبرئیل]] از پیشگاه پرودگار عالمیان پیغام آورد که خوش‌اخلاق باش که [[بدخلقی]] [[خیر]] [[دنیا]] و [[آخرت]] را می‌برد<ref>{{متن حدیث|عَلَيْكَ بِحُسْنِ اَلْخُلُقِ فَإِنَّ سُوءَ اَلْخُلُقِ يَذْهَبُ بِخَيْرِ اَلدُّنْيَا وَ اَلْآخِرَةِ}}؛ علی بن حسین صدوق، امالی، ص۲۴۴.</ref>. به استناد همین ویژگی است که [[امام صادق]]{{ع}} می‌فرماید: "[[بداخلاقی]] عمل را تباه می‌کند چنان‌که سرکه عسل را"<ref>{{متن حدیث|إِنَّ سُوءَ اَلْخُلُقِ لَيُفْسِدُ اَلْعَمَلَ كَمَا يُفْسِدُ اَلْخَلُّ اَلْعَسَلَ}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۲۱</ref>. مفاد این سخن [[شریف]] این است که [[انسان]] بداخلاق از [[کارهای نیک]] خویش بهره‌ای نمی‌برد؛ چون [[ثواب]] و پاداشی به آنها تعلق نمی‌گیرد<ref>محمدصالح مازندرانی، شرح اصول کافی، ج۹، ص۳۵۴.</ref> و از همین باب است که کج خلقی [[توفیق]] [[توبه]] را از [[انسان]] سلب می‌کند. [[رسول خدا]]{{صل}} می‌فرماید: "هر گناهی توبه‌ای دارد جز [[بدخلقی]]، زیرا [[انسان]] بداخلاق وقتی از گناهی [[پاک]] می‌شود، [[گناه]] دیگری را آغاز می‌کند"<ref>{{متن حدیث|لِكُلِّ ذَنْبٍ تَوْبَةٌ إِلاَّ سُوءَ اَلْخُلُقِ فَإِنَّ صَاحِبَهُ كُلَّمَا خَرَجَ مِنْ ذَنْبٍ دَخَلَ فِي ذَنْبٍ}}؛ علی بن حسین صدوق، من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۳۵۵.</ref>. مفاد این سخن [[شریف]] این است که [[توبه]] [[انسان]] بداخلاق در [[حقیقت توبه]] نیست و به همین [[دلیل]] است که به فرمایش [[رسول خدا]]، [[خداوند متعال]] از [[پذیرش]] آن [[امتناع]] می‌کند<ref>محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۲۱.</ref>.