←معناشناسی تبلیغ
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] "توضیح، [[تبیین]] و [[ترویج]] [[افکار]] [[سیاسی]]، [[فلسفی]]، [[دینی]]، [[فرهنگی]]، [[اقتصادی]] و جز اینها، در بین عدهای با استفاده از هر وسیله ارتباطی برای تحت تأثیر قراردادن [[افکار]] و [[عقاید]] آنها را [[تبلیغ]] گویند"<ref>علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۳۴۵.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۵۹.</ref> | در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] "توضیح، [[تبیین]] و [[ترویج]] [[افکار]] [[سیاسی]]، [[فلسفی]]، [[دینی]]، [[فرهنگی]]، [[اقتصادی]] و جز اینها، در بین عدهای با استفاده از هر وسیله ارتباطی برای تحت تأثیر قراردادن [[افکار]] و [[عقاید]] آنها را [[تبلیغ]] گویند"<ref>علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۳۴۵.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۵۹.</ref> | ||
باید | باید توجه داشت میان تبلیغ و ایصال که در زبان فارسی هردو به معنای رسانده است تفاوت وجود دارد؛ "ایصال" در مورد رساندن چیزی به دست کسی یا در حوزه کسی است، یعنی در مورد امور [[جسمانی]] و [[مادّی]] به کار میرود، ولی ابلاغ، در مورد رساندن یک [[فکر]] و یا یک [[پیام]] است. یعنی در مورد رساندن چیزی به فکر و [[روح]] و [[ضمیر]] و [[قلب]] کسی به کار میرود و لذا محتوای ابلاغ نمیتواند یک امر مادّی و جسمانی باشد، حتماً یک امر [[معنوی]] و [[روحی]] است. به عبارت دیگر معمولاً ابلاغ را در مورد پیامها و [[سلامها]] و امثال اینها به کار میبرند<ref>حماسه حسینی، ج۱، ص۱۹۰.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۲۲.</ref> | ||
==[[تبلیغ]] در [[قرآن]]== | ==[[تبلیغ]] در [[قرآن]]== | ||