←آثار بهرهمندی از ولایت الهی
جز (جایگزینی متن - 'ثابت' به 'ثابت') |
|||
| خط ۱۶۶: | خط ۱۶۶: | ||
==[[موانع بهرهمندی از ولایت الهی]]== | ==[[موانع بهرهمندی از ولایت الهی]]== | ||
==[[آثار بهرهمندی از ولایت الهی]]== | ==[[آثار بهرهمندی از ولایت الهی]]== | ||
==ولایت در فرهنگ مطهر== | |||
[[امامت]] و [[پیشوایی]] و مقتدایی [[دینی]]، به طوریکه آنچه [[پیشوا]] میگوید و هر طور عمل میکند [[سند]] و [[حجت الهی]] تلقّی میشود، نوعی ولایت است، زیرا نوعی [[حقّ]] [[تسلط]] و [[تدبیر]] و تصرّف در [[شؤون]] [[مردم]] است<ref>مجموعه آثار، ج۳، ص۲۸۰.</ref>. | |||
ولایت به معنی [[حجت]] [[زمان]] که هیچ زمانی خالی از حجت نیست<ref>امامت و رهبری، ص۵۶.</ref>. | |||
ولایت، یعنی تسلّط و [[سرپرستی]]<ref>امامت و رهبری، ص۶۰.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۵۰.</ref> | |||
===[[ولایت تکوینی]]=== | |||
مقصود از ولایت تکوینی این است که [[انسان]] در اثر پیمودن [[صراط]] [[عبودیت]] به [[مقام قرب الهی]] نائل میگردد و اثر وصول به [[مقام قرب]] - البته در مراحل عالی آن - این است که [[معنویت]] [[انسانی]] که خود [[حقیقت]] و واقعیتی است، در وی متمرکز میشود و با داشتن آن معنویت، قافله سالار معنویّات، مسلّط بر ضمائر و [[شاهد]] بر [[اعمال]] و حجت زمان میشود. [[زمین]] هیچگاه از ولیّی که حامل چنین معنویتی باشد، و به عبارت دیگر از [[انسان کامل]] خالی نیست...<ref>مجموعه آثار، ج۳، ص۲۸۵.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۵۰.</ref> | |||
===[[ولایت حاکم]]=== | |||
“ولایت حاکم”، یعنی [[حاکم]] [[شرعی]] در بسیاری از موارد [[حق ولایت]] دارد<ref>اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۲۴۶.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۵۱.</ref> | |||
===ولایت [[زعامت]]=== | |||
ولایت زعامت، یعنی [[حق]] [[رهبری اجتماعی]] و [[سیاسی]]<ref>مجموعه آثار، ج۳، ص۲۸۰.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۵۱.</ref> | |||
===[[ولایت سیاسی]] و [[اجتماعی]]=== | |||
[[پیامبر]]{{صل}} گذشته از این که [[مبیّن]] و [[مبلّغ احکام]] بود و گذشته از این که [[قاضی]] [[مسلمین]] بود، سائس و مدیر [[اجتماع]] مسلمین بود، [[ولیّ امر مسلمین]] و اختیاردار اجتماع مسلمین بود. همچنانکه قبلاً گفته شد، [[آیه کریمه]] {{متن قرآن|النَّبِيُّ أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ}}<ref>«پیامبر بر مؤمنان از خودشان سزاوارتر است» سوره احزاب، آیه ۶.</ref> و همچنین [[آیه]] {{متن قرآن|أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ}}<ref>«از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref> ناظر به این قسمت است<ref>مجموعه آثار، ج۳، ص۲۸۲.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۵۱.</ref> | |||
===ولایت [[قضایی]]=== | |||
پیامبر{{صل}} ولایت قضایی داشت، یعنی حکمش در [[اختلافات]] [[حقوقی]] و مخاصمات داخلی نافذ بود: | |||
{{متن قرآن|فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا}}<ref>«پس نه، به پروردگارت سوگند که ایمان نمیآورند تا در آنچه میانشان ستیز رخ داده است تو را داور کنند سپس از آن داوری که کردهای در خود دلتنگی نیابند و یکسره (بدان) تن در دهند» سوره نساء، آیه ۶۵.</ref><ref>مجموعه آثار، ج۳، ص۲۸۲. </ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۵۱.</ref> | |||
===[[ولایت معنوی]]=== | |||
حتی [[امام]]، [[حیّ]] و میّت ندارد. وقتی شما به [[زیارت امام رضا]]{{ع}} میروید میگویید: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ}} در حد این است که شما با [[انسان]] زندهای در این [[دنیا]] روبرو میشوید و میگویید: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ}}، همانمقدار شما را [[شهود]] میکند. این همان مسئله ولایت است، ولایت معنوی<ref>امامت و رهبری، ص۸۲.</ref><ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۸۵۱.</ref> | |||
==جستارهای وابسته== | ==جستارهای وابسته== | ||