←قدردانی خدا از ابرار
(←منابع) |
|||
| خط ۱۲۱: | خط ۱۲۱: | ||
* [[خداوند]] در [[سوره انسان]]، پس از شمردن [[فضایل]] و [[نعمتهای بهشتی]] [[ابرار]] میفرماید: این [[پاداش]] شما است و کوشش شما پذیرفته و مورد [[سپاس]] [[الهی]] قرار گرفته است: {{متن قرآن|إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاء وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُورًا }}<ref> بیگمان این پاداش شماست و تلاشتان را سپاس مینهند؛ سوره انسان، آیه:۲۲.</ref>. | * [[خداوند]] در [[سوره انسان]]، پس از شمردن [[فضایل]] و [[نعمتهای بهشتی]] [[ابرار]] میفرماید: این [[پاداش]] شما است و کوشش شما پذیرفته و مورد [[سپاس]] [[الهی]] قرار گرفته است: {{متن قرآن|إِنَّ هَذَا كَانَ لَكُمْ جَزَاء وَكَانَ سَعْيُكُم مَّشْكُورًا }}<ref> بیگمان این پاداش شماست و تلاشتان را سپاس مینهند؛ سوره انسان، آیه:۲۲.</ref>. | ||
* [[علامه طباطبایی]] میگوید: این سخن، تشکر [[خدای بزرگ]] از کوشش [[مرضی]] و [[اعمال]] پذیرفته شده [[ابرار]] است و چه خوش گفتاری است که جانهای [[ابرار]] از آن [[خشنود]] میشود<ref>روحالمعانی، ج۲۰، ص۱۳۱.</ref>. برخی مفسّران نیز گفتهاند: اگر به انسانِ [[پاداش]] دیده گفته شود: این، پاداشِ [[نیت]] [[نیک]]، [[سخن]] نرم و [[عمل صالح]] تو است، [[سرور]] او افزون میشود و چنین سخنی تهنیتی برای او به شمار میرود<ref>البصائر، ج۵۱، ص۶۲.</ref>؛ چنانکه وقتی به انسانِ [[کیفر]] داده شده گفته شود: این، کیفرِ [[رفتار]] [[نادرست]]، گفتار بد و [[عقیده]] [[باطل]] تو است، [[اندوه]] وی افزون و درد قلبش بیشتر میشود<ref>[[علی اسلامی|اسلامی، علی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص۴۵۶ - ۴۷۷.</ref>. | * [[علامه طباطبایی]] میگوید: این سخن، تشکر [[خدای بزرگ]] از کوشش [[مرضی]] و [[اعمال]] پذیرفته شده [[ابرار]] است و چه خوش گفتاری است که جانهای [[ابرار]] از آن [[خشنود]] میشود<ref>روحالمعانی، ج۲۰، ص۱۳۱.</ref>. برخی مفسّران نیز گفتهاند: اگر به انسانِ [[پاداش]] دیده گفته شود: این، پاداشِ [[نیت]] [[نیک]]، [[سخن]] نرم و [[عمل صالح]] تو است، [[سرور]] او افزون میشود و چنین سخنی تهنیتی برای او به شمار میرود<ref>البصائر، ج۵۱، ص۶۲.</ref>؛ چنانکه وقتی به انسانِ [[کیفر]] داده شده گفته شود: این، کیفرِ [[رفتار]] [[نادرست]]، گفتار بد و [[عقیده]] [[باطل]] تو است، [[اندوه]] وی افزون و درد قلبش بیشتر میشود<ref>[[علی اسلامی|اسلامی، علی]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱، ص۴۵۶ - ۴۷۷.</ref>. | ||
==[[ابرار]] در [[فرهنگ قرآن]]== | |||
کلمه ابرار در چهار [[سوره]] [[قرآن کریم]] در ضمن شش [[آیه]] ذکر شده است. در اینجا برای [[شناخت]] معانی این واژه، ابتدا شش آیه مزبور را به ترتیب [[مصحف]] [[کریم]] تنظیم نموده و سپس به بررسی معنای آن با استفاده از کتب لغت و [[تفاسیر]] میپردازیم. در مرحله سوم و چهارم، [[تفسیر آیات]] ذکر شده را از تفاسیر [[علمای شیعه]] و [[اهل تسنن]] پی گرفته و سپس به [[تفسیر]] [[روایی]] آنها خواهیم پرداخت. در مرحله آخر، با [[استعانت]] از امدادهای [[خدای عزوجل]]، در [[آیات]] مرتبط با ابرار [[تدبر]] مینماییم. | |||
===تنظیم آیات ابرار به ترتیب مصحفی آن=== | |||
#{{متن قرآن|رَبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ}}<ref>«پروردگارا! ما شنیدیم فرا خوانندهای به ایمان فرا میخواند که به پروردگار خود ایمان آورید! و ایمان آوردیم؛ پروردگارا، گناهان ما را بیامرز و از بدیهای ما چشم بپوش و ما را با نیکان بمیران» سوره آل عمران، آیه ۱۹۳.</ref>. | |||
#{{متن قرآن|لَكِنِ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَمَا عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ لِلْأَبْرَارِ}}<ref>«اما کسانی را که از پروردگارشان پروا کردهاند، بوستانهایی است که از بن آنها جویباران روان است، در آنها جاودانند، به پذیرایی از نزد خداوند و آنچه نزد خداوند است برای نیکوکاران بهتر است» سوره آل عمران، آیه ۱۹۸.</ref>. | |||
#{{متن قرآن|إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا}}<ref>«نیکان از پیالهای مینوشند که آمیخته به بوی خوش است» سوره انسان، آیه ۵.</ref>. | |||
#{{متن قرآن|إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ}}<ref>«بیگمان نیکان در ناز و نعمتی بیشمارند» سوره انفطار، آیه ۱۳.</ref>. | |||
#{{متن قرآن|كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ}}<ref>«نه چنین است؛ کارنامه نیکان در «علّیین» است» سوره مطففین، آیه ۱۸.</ref>. | |||
#{{متن قرآن|إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ}}<ref>«بیگمان نیکان در ناز و نعمتی بیشمارند» سوره انفطار، آیه ۱۳.</ref>.<ref>[[عبدالنبی امامی|امامی، عبدالنبی]]، [[فرهنگ قرآن ج۱ (کتاب)|فرهنگ قرآن ج۱]]، ص ۲۹.</ref> | |||
==منابع== | ==منابع== | ||