آیة الله در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

به گفته مؤلف [[تفسیر تسنیم]]، [[نعمت‌های الهی]]، [[آیات]] [[توحیدی]] [[حق]] است که برای بهره‌وری [[مادّی]] و تعالی [[معنوی]] [[انسان]] [[آفریده]] شده و تبیین آنها در [[قرآن]] برای [[دعوت به توحید]] و [[تهذیب]] است<ref>تسنیم، ج ۲، ص ۶۰۵.</ref>. برخی نیز گفته‌اند: در پاره‌ای از موارد، [[نعمت‌های خدا]] در [[آسمان]] و [[زمین]] به تفصیل [[یادآوری]] شده تا انگیزه‌ای برای [[شکر]] و [[حق‌شناسی]] باشد و در همه جا نیز این [[هدف]] ممکن است منظور باشد که انسان، با نگرش به عالم (از آن جهت که آفریده [[خدا]] و در چنبره [[تدبیر]] او است)، [[معرفت]] [[فطری]] و [[شناخت]] حضوری خود را شکوفا سازد و شدّت بخشد؛ بنابراین، این آیات همه جا ضمن اینکه به چگونگی [[آفرینش]] موجودات اشاره می‌کند، می‌خواهد خدا را به انسان نشان دهد و عقربه [[دل]] او را در جهت [[آفریدگار]] نگاه دارد<ref> معارف قرآن، ص ۲۲۶.</ref> و از آنجا که غرض از بیان [[نعمت‌ها]] و آیات، راه‌یابی به [[توحید]] است، قرآن، [[منکران]] خدا و [[مشرکان]] را که با [[مشاهده]] [[آیات الهی]]، به [[شناخت خداوند]] و [[یگانه‌پرستی]] [[هدایت]] نشده‌اند، [[سرزنش]] می‌کند: {{متن قرآن|أَوَلَمْ يَرَوْا }}<ref>«آیا ندیده‌اند» سوره سجده، آیه ۲۷.</ref>، {{متن قرآن|أَفَلَمْ يَنْظُرُوا }}<ref>«آیا ننگریسته‌اند» سوره ق، آیه ۶.</ref>، {{متن قرآن|أَفَلَا يَنْظُرُونَ }}<ref>«آیا  نمی‌نگرند» سوره غاشیه، آیه ۱۷.</ref>،{{متن قرآن|أَفَلَا تُبْصِرُونَ}}<ref>«آیا نمی‌نگرید؟» سوره ذاریات، آیه ۲۱.</ref> در مواردی نیز با ادای [[سوگند]]، به [[عظمت]] [[آیات الهی]] اشاره شده است: {{متن قرآن|وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ}}<ref>«سوگند به آسمان که باروها دارد،» سوره بروج، آیه ۱.</ref>، {{متن قرآن|وَالشَّمْسِ وَضُحَاهَا  وَالْقَمَرِ إِذَا تَلاهَا}}<ref>«سوگند به خورشید و روشنایی آن، و به ماه چون از پی آن درآید» سوره شمس، آیه ۱-۲.</ref>، {{متن قرآن|وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى}}<ref>«سوگند به ستاره چون فرو افتد؛» سوره نجم، آیه ۱.</ref>.<ref>[[علی خراسانی|خراسانی، علی]]، [[آیات خدا - خراسانی (مقاله)| مقاله «آیات خدا»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۱ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]]، ج۱.</ref>