ترغیب به کشاورزی: تفاوت میان نسخه‌ها

*از [[جابر بن عبداللّه انصاری]] [[نقل]] شده است که روزی [[رسول اکرم]]{{صل}} به باغ [[ام معبد]] رفت و با دیدن درختان آنجا فرمود: "این درختان را [[مسلمان]] کاشته یا [[کافر]]؟" گفتند: "[[مسلمان]] کاشته است"<ref>مستدرک الوسائل، ج ۱۳، ص ۲۶ و السید البروجردی، جامع احادیث الشیعه، ج ۱۸، ص ۴۲۹.</ref>؛ فرمود: "هر مسلمانی که درختی بکارد یا زراعتی انجام دهد و پرنده یا [[انسان]] یا حیوانات از آن بخورند، تا [[روز قیامت]] برای او [[صدقه]] نوشته می‌شود"<ref>صحیح بخاری، ج ۷، ص ۷۸؛ مسند احمد، ج ۳، ص ۳۹۱ و کنزالعمال، ج ۳، ص ۸۹۶.</ref>. در این [[حدیث]]، [[رسول خدا]]{{صل}} [[مسلمانان]] را به کاشت درخت و زراعت که به [[انسان]] و حیوان نفع برساند، [[تشویق]] می‌فرماید. همچنین [[رسول اکرم]]{{صل}} در این [[حدیث]]، [[صدقه]] بودن را ویژه [[مسلمانان]] دانسته است و اینکه علاوه بر سود [[دنیوی]]، حتی با تلف شدن قسمتی از آن به دست [[انسان]] یا حیوان نیز [[ثواب]] [[صدقه]] برای فرد [[مسلمان]] نوشته می‌شود؛ اما [[کافر]]، تنها از میوه و کشت خود در [[دنیا]] بهره می‌برد؛ بدون اینکه اجری [[اخروی]] نصیبش شود<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی| حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۹۴-۲۹۵.</ref>.

*گاه آن [[حضرت]] در رعایت اصول [[کشاورزی]] و بهره برداری هر چه بهتر و بیشتر از محصولات زراعی، به [[مردم]] توصیه‌هایی می‌فرمود؛ مثلاً می‌فرمود: "روزی [[عیسی مسیح]]{{ع}} از شهری عبور می‌کرد و [[مردم]] از وجود کرم‌های زیاد در میوه‌ها به آن [[حضرت]] شکایت کردند؛ فرمود: "شما چون درخت می‌کارید، اول [[خاک]] می‌ریزید و پس از آن [[آب]] می‌دهید، به این سبب، کِرم به میوه‎هایتان آسیب می‌رساند؛ پس از این، اول [[آب]] بدهید و سپس [[خاک]] بریزید"؛ چون چنین کردند؛ کِرم میوه‌هاشان برطرف شد"<ref>قطب الدین راوندی، قصص الانبیاء، ج ۱، ص ۲۷۳؛ شیخ صدوق، علل الشرائع، ج ۲، ص ۵۷۴ و وسائل الشیعه، ج ۱۹، ص ۳۲.</ref>. آن [[حضرت]] به کشاورزان توصیه می‌فرمود که: "نگویید من زراعت کردم؛ بلکه بگویید من [تنها] بذر افشاندم و کشت کردم و [این] [[خدا]] [بود که] زراعت کرده است"<ref>جاراللّه زمخشری، الکشاف، ج ۴، ص ۴۶۵ و سلیمان بن احمد الطبرانی، المعجم الاوسط، ج ۸، ص ۸۰.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی| حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۲۹۶.</ref>.