بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
==معناشناسی== | ==معناشناسی== | ||
عاشورا روز دهم [[محرم]] و روز [[شهادت]] [[سالار شهیدان]] و [[فرزندان]] و [[اصحاب]] او در [[کربلا]] است. عاشورا در [[تاریخ]] [[جاهلیّت]] [[عرب]]، از روزهای [[عید]] رسمی و ملّی بوده و در آن روزگار، در چنین روزی [[روزه]] میگرفتند، روز [[جشن]] ملّی و مفاخره و [[شادمانی]] بوده است و در چنین روزی لباسهای فاخر میپوشیدند و چراغانی و [[خضاب]] میکردند. در [[جاهلیّت]]، این روز را [[روزه]] میگرفتند. در [[اسلام]]، با [[تشریع]] روزۀ [[رمضان]]، آن [[روزه]] [[نسخ]] شد. گفتهاند: علت نامگذاری روز دهم [[محرّم]] به عاشورا آن است که ده نفر از [[پیامبران]] با ده [[کرامت]] در این روز، مورد [[تکریم]] [[الهی]] قرار گرفتهاند<ref>حیاة الإمام الحسین، ج۳، ص۱۷۹؛ به نقل از: الأنوار الحسینیه.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۹۸.</ref> | |||
==حادثه عاشورا== | ==حادثه عاشورا== | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
==عاشورا در مذهب تشیع== | ==عاشورا در مذهب تشیع== | ||
در [[فرهنگ شیعی]]، به خاطر واقعۀ [[شهادت امام حسین]]{{ع}} در این روز، عظیمترین روز [[سوگواری]] و ماتم به حساب میآید که بزرگترین فاجعه و [[ستم]] در مورد [[خاندان پیامبر]] انجام گرفته و [[دشمنان اسلام]] و [[اهل بیت]] این روز را [[خجسته]] شمرده به [[شادی]] میپرداختند، امّا [[پیروان]] [[خاندان رسالت]]، به سوگ و عزا مینشینند و بر کشتگان این روز میگریند. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|وَ أَمَّا يَوْمُ عَاشُورَاءَ فَيَوْمٌ أُصِيبَ فِيهِ الْحُسَيْنُ{{ع}} صَرِيعاً بَيْنَ أَصْحَابِهِ وَ أَصْحَابُهُ حَوْلَهُ صَرْعَى عُرَاةً}}<ref>بحارالأنوار، ج۴۵، ص۹۵.</ref>؛ | در [[فرهنگ شیعی]]، به خاطر واقعۀ [[شهادت امام حسین]]{{ع}} در این روز، عظیمترین روز [[سوگواری]] و ماتم به حساب میآید که بزرگترین فاجعه و [[ستم]] در مورد [[خاندان پیامبر]] انجام گرفته و [[دشمنان اسلام]] و [[اهل بیت]] این روز را [[خجسته]] شمرده به [[شادی]] میپرداختند، امّا [[پیروان]] [[خاندان رسالت]]، به سوگ و عزا مینشینند و بر کشتگان این روز میگریند. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|وَ أَمَّا يَوْمُ عَاشُورَاءَ فَيَوْمٌ أُصِيبَ فِيهِ الْحُسَيْنُ{{ع}} صَرِيعاً بَيْنَ أَصْحَابِهِ وَ أَصْحَابُهُ حَوْلَهُ صَرْعَى عُرَاةً}}<ref>بحارالأنوار، ج۴۵، ص۹۵.</ref>؛ عاشورا روزی است که [[حسین]]{{ع}} میان یارانش کشته بر [[زمین]] افتاد، [[یاران]] او نیز پیرامون او به [[خاک]] افتاده و عریان بودند. [[امام رضا]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|مَنْ كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ يَوْمَ مُصِيبَتِهِ وَ حُزْنِهِ وَ بُكَائِهِ جَعَلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَوْمَ فَرَحِهِ وَ سُرُورِهِ}}<ref>بحارالأنوار، ج۴۴، ص۲۸۴؛ وسائل الشیعه، ج۱۰، ص۳۹۴.</ref>. هر کس را که عاشورا روز [[مصیبت]] و [[اندوه]] و [[گریه]] باشد، [[خداوند]] [[قیامت]] را روز [[شادی]] او قرار میدهد. در "[[زیارت عاشورا]]" دربارۀ این روز [[غم]] انگیز که [[امویان]] آن را [[مبارک]] میدانستند، آمده است: {{متن حدیث|اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَا يَوْمٌ تَبَرَّكَتْ بِهِ بَنُو أُمَيَّةَ وَ ابْنُ آكِلَةِ الْأَكْبَادِ...}}. در برخی [[احادیث]] [[روز قیام حضرت مهدی]]{{ع}} را نیز مصادف با [[روز عاشورا]] دانستهاند<ref>ر.ک: روز قیام حضرت مهدی{{ع}}.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۹۸.</ref>. | ||
[[امامان]] [[شیعه]]، یاد این روز را زنده میداشتند و در آن، مجلس عزا برپا میکردند و بر [[امام حسین|حسین بن علی]]{{ع}} میگریستند؛ آن حضرت را [[زیارت]] میکردند و به زیارت او [[تشویق]] و امر مینمودند و این روز، روز اندوهشان بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۳۰۳ – ۳۰۴؛ [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۴۱۱.</ref>. | [[امامان]] [[شیعه]]، یاد این روز را زنده میداشتند و در آن، مجلس عزا برپا میکردند و بر [[امام حسین|حسین بن علی]]{{ع}} میگریستند؛ آن حضرت را [[زیارت]] میکردند و به زیارت او [[تشویق]] و امر مینمودند و این روز، روز اندوهشان بود<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۳۰۳ – ۳۰۴؛ [[عباس حیدرزاده|حیدرزاده، عباس]]، [[فرهنگنامه آخرالزمان (کتاب)|فرهنگنامه آخرالزمان]]، ص ۴۱۱.</ref>. | ||