بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «'''قرضالحسنه:''' وام دادن نیکو، قرضی که در آن ربا نباشد و شرط دریافت پول...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==احکام المعاملات همام== | |||
{{فهرست اثر}} | |||
{{ستون-شروع|3}} | |||
* الفصل الثالث: القرض | |||
* المبحث الأول: مشروعیة القرض | |||
* المبحث الثانی: شروط المال المقرض | |||
* المطلب الأول: کون المال المقرض من المثلیات | |||
* المطلب الثانی: کون المال المقرض عیناً | |||
* المطلب الثالث: کون المال المقرض معلوماً | |||
* المطلب الرابع: کون المال المقرض مباحاً إقراضه | |||
* المبحث الثالث: بدل القرض | |||
* المطلب الأول: صفة بدل القرض من حیث المثل أو القیمة | |||
* المطلب الثانی: صفة بدل القرض من حیث الجودة والرداءة فی الوصف | |||
* المطلب الثالث: صفة بدل القرض من حیث الزیادة والنقصان | |||
* المطلب الرابع: مکان بدل القرض | |||
* المطلب الخامس: حلول القرض بالموت | |||
* المبحث الرابع: حکم اشتراط جر النفع للمقرض بسبب القرض | |||
* المطلب الأول: حکم اشتراط ما یجر نفعاً إلی المقرض فوق القرض | |||
* المبحث الخامس: إنقضاء القرض | |||
* المطلب الأول: أداء القض | |||
* المطلب الثانی: الإبراء من القرض أو من جزء منه | |||
* المطلب الثالث: حوالة القرض | |||
* المطلب الرابع: موت المدین مفلساً | |||
* المبحث السادس: إیفاء الدین | |||
* المطلب الأول: وجوب إیفاء الدین عند القدرة | |||
* المطلب الثانی: مظل المدین الدین إذا کان موسراً | |||
* المطلب الثالث: إنظار المدین المعسر | |||
* المطلب الرابع: الظفر بجنس الحق عند جحوده أو عند موت المدین مفلساً | |||
* المطلب الخامس: حسن القضاء والاقتضاء | |||
* المطلب السادس: الظفر بجنس الحق أو بجزء منه عند إفلاس المدین | |||
{{پایان}} | |||
{{پایان}} | |||
==مطلب== | |||
'''قرضالحسنه:''' وام دادن [[نیکو]]، قرضی که در آن [[ربا]] نباشد و شرط دریافت [[پول]] اضافی نشود. قرض، پولی است که [[انسان]] به دیگری میدهد و پس از مدتی معین پس میگیرد. اگر شرط کند که هنگام پس دادن قرض، مبلغی اضافه دهد، این "[[ربا]]" و [[حرام]] است، ولی بدون این مبلغ اضافی قرض الحسنه است و بسیار [[ثواب]] دارد و توصیه شده افراد متمکن از [[دارایی]] خود به نیازمندانی که درخواست وام کنند، قرض بدهند و [[پاداش]] آن نزد [[خدا]] از [[صدقه]] بیشتر است، چون قطعاً به دستِ [[نیازمند]] میرسد و مشکل او را حل میکند. اینکه به چنین وام دادنی قرض الحسنه گفتهاند، براساس [[آیات قرآن]] است که چند بار از [[مؤمنان]] خواسته که به [[خداوند]]، قرص [[حسن]] بدهند<ref>{{متن قرآن|وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا}} «و به خداوند وامی نیکو بدهید» سوره مزمل، آیه ۲۰.</ref>. گرچه [[خداوند]] [[نیاز]] به [[مال]] [[مردم]] ندارد، ولی قرض الحسنه دادن به دیگری چنان ارزشمند است که گویا به [[خدا]] قرض میدهد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۸۲.</ref>. | '''قرضالحسنه:''' وام دادن [[نیکو]]، قرضی که در آن [[ربا]] نباشد و شرط دریافت [[پول]] اضافی نشود. قرض، پولی است که [[انسان]] به دیگری میدهد و پس از مدتی معین پس میگیرد. اگر شرط کند که هنگام پس دادن قرض، مبلغی اضافه دهد، این "[[ربا]]" و [[حرام]] است، ولی بدون این مبلغ اضافی قرض الحسنه است و بسیار [[ثواب]] دارد و توصیه شده افراد متمکن از [[دارایی]] خود به نیازمندانی که درخواست وام کنند، قرض بدهند و [[پاداش]] آن نزد [[خدا]] از [[صدقه]] بیشتر است، چون قطعاً به دستِ [[نیازمند]] میرسد و مشکل او را حل میکند. اینکه به چنین وام دادنی قرض الحسنه گفتهاند، براساس [[آیات قرآن]] است که چند بار از [[مؤمنان]] خواسته که به [[خداوند]]، قرص [[حسن]] بدهند<ref>{{متن قرآن|وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا}} «و به خداوند وامی نیکو بدهید» سوره مزمل، آیه ۲۰.</ref>. گرچه [[خداوند]] [[نیاز]] به [[مال]] [[مردم]] ندارد، ولی قرض الحسنه دادن به دیگری چنان ارزشمند است که گویا به [[خدا]] قرض میدهد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۸۲.</ref>. | ||