←اسامی سوره یس
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۵۴: | خط ۵۴: | ||
==اسامی [[سوره یس]]== | ==اسامی [[سوره یس]]== | ||
برای سوره یس اسامی برشمردهاند: | برای سوره یس اسامی برشمردهاند: | ||
# [[حبیب نجار]]: حبیب نجار یکی از مردان با [[ایمان]] بود که در [[شهر]] [[انطاکیه]] در [[سرزمین شام]] و در میان قومی لجوج و [[طغیانگر]] میزیست. او پس از پذیرش [[دعوت پیامبر]] [[زمان]] خویش به دست [[قوم]] خود به [[شهادت]] رسید. داستان این مرد [[صالح]] در [[آیات]] ۱۳ - ۳۰ سوره یس بیان شده است. به پاس [[فداکاری]] و رشادتهای وی، این [[سوره]] به اسم او نامگذاری شده است. | # '''[[حبیب نجار]]:''' حبیب نجار یکی از مردان با [[ایمان]] بود که در [[شهر]] [[انطاکیه]] در [[سرزمین شام]] و در میان قومی لجوج و [[طغیانگر]] میزیست. او پس از پذیرش [[دعوت پیامبر]] [[زمان]] خویش به دست [[قوم]] خود به [[شهادت]] رسید. داستان این مرد [[صالح]] در [[آیات]] ۱۳ - ۳۰ سوره یس بیان شده است. به پاس [[فداکاری]] و رشادتهای وی، این [[سوره]] به اسم او نامگذاری شده است. | ||
#دافعه: این سوره هرگونه [[زشتی]] [[معنوی]] و [[اخلاقی]] را از [[قاری]] سوره و عمل کننده بهآن دور میسازد؛ لذا «دافعه» نام گرفته است. | #'''دافعه:''' این سوره هرگونه [[زشتی]] [[معنوی]] و [[اخلاقی]] را از [[قاری]] سوره و عمل کننده بهآن دور میسازد؛ لذا «دافعه» نام گرفته است. | ||
# مُعَمَّه: «معمّه» از ریشه «عموم» است و از آن جهت که خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] در این سوره جمع و برای قاری و عامل به آن تضمین شده است، آن را «معمّه» خواندهاند؛ به عبارت دیگر، کسی که با این سوره [[انس]] گرفت، مشمول خیر دنیا و آخرت میشود. این نامگذاری برگرفته از فرمایش [[پیامبر خدا]]{{صل}} است که بر [[فضیلت]] مضاعف و نهایت [[عظمت]] این سوره دلالت دارد و در میان [[سورههای قرآن]] از ویژگی و امتیاز خاصی برخوردار است. | # '''مُعَمَّه:''' «معمّه» از ریشه «عموم» است و از آن جهت که خیر [[دنیا]] و [[آخرت]] در این سوره جمع و برای قاری و عامل به آن تضمین شده است، آن را «معمّه» خواندهاند؛ به عبارت دیگر، کسی که با این سوره [[انس]] گرفت، مشمول خیر دنیا و آخرت میشود. این نامگذاری برگرفته از فرمایش [[پیامبر خدا]]{{صل}} است که بر [[فضیلت]] مضاعف و نهایت [[عظمت]] این سوره دلالت دارد و در میان [[سورههای قرآن]] از ویژگی و امتیاز خاصی برخوردار است. | ||
#قاضیه: «قاضیه» از ماده «قضی» به معنای برآوردن [[حاجت]] است. سوره یس نیاز انیس، قاری و عامل به [[قرآن]] را برآورده میکند؛ به همین علت به آن «قاضیه» نیز گفتهاند؛ چنانچه در [[حدیث]] نیز به این نام اشاره شده است. | #'''قاضیه:''' «قاضیه» از ماده «قضی» به معنای برآوردن [[حاجت]] است. سوره یس نیاز انیس، قاری و عامل به [[قرآن]] را برآورده میکند؛ به همین علت به آن «قاضیه» نیز گفتهاند؛ چنانچه در [[حدیث]] نیز به این نام اشاره شده است. | ||
# [[قلب]] قرآن: [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ قَلْباً وَ قَلْبُ اَلْقُرْآنِ يس}}؛ برای هر چیزی [[قلبی]] است و قلب قرآن سوره یس است»؛ لذا به این سوره «قلب قرآن» گفتهاند<ref>سخاوی، علی بن محمد،،جمال القراء و کمال الاقراء،جلد۱،صفحه ۱۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۱۸، صفحه ۳۱۰؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، ۷۲۹ - ۸۱۷ق، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱،صفحه ۳۹۰؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۹۴.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۸۱۱.</ref> | # '''[[قلب]] قرآن:''' [[پیامبر اکرم]]{{صل}} فرمودند: {{متن حدیث|إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ قَلْباً وَ قَلْبُ اَلْقُرْآنِ يس}}؛ برای هر چیزی [[قلبی]] است و قلب قرآن سوره یس است»؛ لذا به این سوره «قلب قرآن» گفتهاند<ref>سخاوی، علی بن محمد،،جمال القراء و کمال الاقراء،جلد۱،صفحه ۱۸۱؛ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، جلد۱۸، صفحه ۳۱۰؛ فیروز آبادی، محمد بن یعقوب، ۷۲۹ - ۸۱۷ق، بصائر ذوی التمییز فی لطائف الکتاب العزیز، جلد۱،صفحه ۳۹۰؛ سیوطی، عبد الرحمان بن ابی بکر، الاتقان فی علوم القرآن، جلد۱، صفحه ۱۹۴.</ref>.<ref>[[فرهنگنامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص:۸۱۱.</ref> | ||
==منابع== | ==منابع== | ||