←حاملان اسم اعظم
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
==حاملان اسم اعظم== | ==حاملان اسم اعظم== | ||
از [[آیات]] و [[روایات]] استفاده میشود برخی از [[انسانها]] اسم اعظم را میدانستند؛ ولی مقدار بهرهمندی آنان از این اسم [[شریف]] یکسان نبود و هرکس مقدار بیشتری از اسم اعظم نزد او بود، به همان اندازه، [[قدرت]] بیشتری برای تصرّف در [[جهان]] در [[اختیار]] داشت. هر [[انسان]] کاملی چون [[مظهر اسم اعظم]] است، آن را میداند؛ در [[قرآن کریم]] به برخی از کسانی که اسم اعظم را میدانستند، اشاره شده است | از [[آیات]] و [[روایات]] استفاده میشود برخی از [[انسانها]] اسم اعظم را میدانستند؛ ولی مقدار بهرهمندی آنان از این اسم [[شریف]] یکسان نبود و هرکس مقدار بیشتری از اسم اعظم نزد او بود، به همان اندازه، [[قدرت]] بیشتری برای تصرّف در [[جهان]] در [[اختیار]] داشت. هر [[انسان]] کاملی چون [[مظهر اسم اعظم]] است، آن را میداند؛ در [[قرآن کریم]] به برخی از کسانی که اسم اعظم را میدانستند، اشاره شده است: | ||
# [[اهل بیت پیامبر]]{{ع}}: [[پیامبر اسلام]]{{صل}} و [[اهلبیت]]{{ع}} بیشترین بهرهمندی را از اسم اعظم دارند و از ۷۳ حرف اسم اعظم، ۷۲ حرف آن نزد آنان وجود دارد. براساس روایات، مقصود از [[آیه]] {{متن قرآن|وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}}<ref>«و کسی که دانش کتاب نزد اوست» سوره رعد، آیه ۴۳.</ref> [[امیرمؤمنان]]{{ع}} و پس از ایشان سایر اهلبیت{{ع}} هستند. کسی که [[علم کتاب]] نزد او باشد، اسم اعظم را نیز دارد؛ زیرا [[امام صادق]]{{ع}} در روایتی فرموده است: «نزد سلیمان{{ع}} فقط یک حرف از اسم اعظم بود؛ ولی نزد علی{{ع}} تمام علم کتاب وجود داشت» | # '''[[اهل بیت پیامبر]]{{ع}}:''' [[پیامبر اسلام]]{{صل}} و [[اهلبیت]]{{ع}} بیشترین بهرهمندی را از اسم اعظم دارند و از ۷۳ حرف اسم اعظم، ۷۲ حرف آن نزد آنان وجود دارد. براساس روایات، مقصود از [[آیه]] {{متن قرآن|وَمَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتَابِ}}<ref>«و کسی که دانش کتاب نزد اوست» سوره رعد، آیه ۴۳.</ref>، [[امیرمؤمنان]]{{ع}} و پس از ایشان سایر اهلبیت{{ع}} هستند. کسی که [[علم کتاب]] نزد او باشد، اسم اعظم را نیز دارد؛ زیرا [[امام صادق]]{{ع}} در روایتی فرموده است: «نزد سلیمان{{ع}} فقط یک حرف از اسم اعظم بود؛ ولی نزد علی{{ع}} تمام علم کتاب وجود داشت». | ||
# [[آدم]]{{ع}}: [[خداوند]] همه [[اسمای الهی]] را به آدم{{ع}} آموخت و او [[مظهر اسم اعظم]] [[خدا]] بود: {{متن قرآن|وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا}}<ref>«و همه نامها را به آدم آموخت» سوره بقره، آیه ۳۱.</ref>. | # '''[[حضرت آدم]]{{ع}}:''' [[خداوند]] همه [[اسمای الهی]] را به آدم{{ع}} آموخت و او [[مظهر اسم اعظم]] [[خدا]] بود: {{متن قرآن|وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا}}<ref>«و همه نامها را به آدم آموخت» سوره بقره، آیه ۳۱.</ref>. | ||
#آصف بن برخیا{{ع}}: به وی یک حرف از اسم اعظم داده شده بود که با آن یک حرف توانست کمتر از چشم برهم زدنی، تخت [[ملکه]] [[یمن]] را از یمن به [[شام]]، نزد سلیمان{{ع}}آورد: {{متن قرآن|الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ}}<ref>«آن که دانشی از کتاب (آسمانی) با خویش داشت گفت: من پیش از آنکه چشم بر هم زنی آن را برایت میآورم» سوره نمل، آیه ۴۰.</ref>. | #'''آصف بن برخیا{{ع}}:''' به وی یک حرف از اسم اعظم داده شده بود که با آن یک حرف توانست کمتر از چشم برهم زدنی، تخت [[ملکه]] [[یمن]] را از یمن به [[شام]]، نزد سلیمان{{ع}}آورد: {{متن قرآن|الَّذِي عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ}}<ref>«آن که دانشی از کتاب (آسمانی) با خویش داشت گفت: من پیش از آنکه چشم بر هم زنی آن را برایت میآورم» سوره نمل، آیه ۴۰.</ref>. | ||
# '''[[حضرت عیسی]]{{ع}}:''' او میتوانست [[مردگان]] را زنده کند و کورمادرزاد و شخص [[مبتلا]] به [[بیماری]] پیسی را [[شفا]] دهد<ref>سوره مائده، آیه ۱۱۰.</ref>. براساس برخی [[روایات]]، عیسی{{ع}}به سبب برخورداری از اسم اعظم میتوانست این [[اعمال]] را انجام دهد. | |||
# [[بلعم]] | # '''[[بلعم باعورا]]:''' در [[قرآن]]، داستان شخصی بیان شده که خداوند [[آیات]] خویش را به او داد؛ ولی وی خود را از آنها تهی ساخت<ref>سوره اعراف، آیه ۱۷۵.</ref>. طبق برخی روایات این شخص، [[بلعم باعورا]] مردی از [[بنی اسرائیل]] بود که اسم اعظم به او عطا شده بود و هرگاه با آن [[دعا]] میکرد دعایش [[مستجاب]] میشد؛ ولی بر اثر [[پیروی]] از [[فرعون]] و [[دشمنی]] با موسی{{ع}} اسم اعظم را از دست داد. | ||
در روایات به افراد دیگری نیز اشاره شده که اسم اعظم را میدانستند؛ مانند: [[نوح]]، ابراهیم، موسی، [[یعقوب]]، [[خضر]]، یوشع بن نون و [[غالب]] قطّان یکی از اجداد [[رسول خدا]]{{صل}} | در روایات به افراد دیگری نیز اشاره شده که اسم اعظم را میدانستند؛ مانند: [[نوح]]، ابراهیم، موسی، [[یعقوب]]، [[خضر]]، یوشع بن نون و [[غالب]] قطّان یکی از اجداد [[رسول خدا]]{{صل}}. | ||
اسم [[اعظمی]] که در [[اختیار]] هر یک از [[انبیاء الهی]] بوده مناسب با مقتضای [[زمان]] و نیاز [[مردم]] و [[وظایف]] و رسالتشان به ایشان تعلق میگرفته و هر اسمی اثر و نتایجی مخصوص به خود داشته که مناسب با شرائط هر [[پیامبری]] در اختیار او قرار میگرفته است<ref>ر.ک: [[محمد تقی شاکر|شاکر، محمد تقی]]، [[منابع علم امام در قرآن و روایات (پایاننامه)|منابع علم امام در قرآن و روایات]]، | اسم [[اعظمی]] که در [[اختیار]] هر یک از [[انبیاء الهی]] بوده مناسب با مقتضای [[زمان]] و نیاز [[مردم]] و [[وظایف]] و رسالتشان به ایشان تعلق میگرفته و هر اسمی اثر و نتایجی مخصوص به خود داشته که مناسب با شرائط هر [[پیامبری]] در اختیار او قرار میگرفته است<ref>ر.ک: [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ص۲۶۷؛ [[محمد تقی شاکر|شاکر، محمد تقی]]، [[منابع علم امام در قرآن و روایات (پایاننامه)|منابع علم امام در قرآن و روایات]]، ص۲۵ ـ ۳۸.</ref>. | ||
==[[روایات]] دربارۀ اسم اعظم== | ==[[روایات]] دربارۀ اسم اعظم== | ||