←روایاتی دربارۀ روح القدس
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==روایاتی دربارۀ [[روح القدس]]== | ==روایاتی دربارۀ [[روح القدس]]== | ||
[[روایات]] گوناگونی بیانگر آن است که روح القدس حقیقتی همراه [[اهل بیت]]{{ع}} بوده است که با آن حقایق بسیاری را [[درک]] میکردهاند. [[محمد بن حسن الصفار]] در کتاب بصائرالدرجات در ضمن شش باب و بیش از ۵۰ [[حدیث]] به این موضوع پرداخته است. در کتاب کافی، بابی وجود دارد با عنوان {{متن حدیث|ذِکرُ الْأَرْوَاحِ الَّتِی فِی الْأَئِمَّةِ}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۷۲.</ref>، روایات آن بیان میکنند که در [[پیامبران]] و اوصیای آنان [[روحی]] به نام روح القدس قرار داده شده است که به وسیله آن گرفتار [[خواب]] و [[غفلت]] و [[سرگرمی]] نمیشوند و آنان از این طریق، [[علوم الهی]] را دریافت میکنند<ref>ر.ک: [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [https://makarem.ir/compilation/reader.aspx?lid=۰&mid=۳۷۷۶&catid=۰&pid=۶۱۷۸ وبگاه رسمی]؛ [[سید علی هاشمی|هاشمی، سید علی]]، [[قلمرو علم امام از دیدگاه آیات روایات و اصحاب ائمه (پایاننامه)|قلمرو علم امام از دیدگاه آیات روایات و اصحاب ائمه]].</ref>. برخی از این روایات عبارتاند: | [[روایات]] گوناگونی بیانگر آن است که روح القدس حقیقتی همراه [[اهل بیت]]{{ع}} بوده است که با آن حقایق بسیاری را [[درک]] میکردهاند. [[محمد بن حسن الصفار]] در کتاب بصائرالدرجات در ضمن شش باب و بیش از ۵۰ [[حدیث]] به این موضوع پرداخته است. در کتاب کافی، بابی وجود دارد با عنوان {{متن حدیث|ذِکرُ الْأَرْوَاحِ الَّتِی فِی الْأَئِمَّةِ}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ج ۱، ص ۲۷۲.</ref>، روایات آن بیان میکنند که در [[پیامبران]] و اوصیای آنان [[روحی]] به نام روح القدس قرار داده شده است که به وسیله آن گرفتار [[خواب]] و [[غفلت]] و [[سرگرمی]] نمیشوند و آنان از این طریق، [[علوم الهی]] را دریافت میکنند<ref>ر.ک: [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [https://makarem.ir/compilation/reader.aspx?lid=۰&mid=۳۷۷۶&catid=۰&pid=۶۱۷۸ وبگاه رسمی]؛ [[سید علی هاشمی|هاشمی، سید علی]]، [[قلمرو علم امام از دیدگاه آیات روایات و اصحاب ائمه (پایاننامه)|قلمرو علم امام از دیدگاه آیات روایات و اصحاب ائمه]].</ref>. برخی از این روایات عبارتاند: | ||
#یکی از [[ | #یکی از اصحاب [[امام صادق]]{{ع}} از ایشان سؤال کرد: "آیا شده است که از چیزی سؤال کنند و [[علم]] آن نزد شما نباشد؟ حضرت فرمودند: "گاه چنین بوده است!" [[راوی]] عرض کرد: در این هنگام چه میکنید؟ [[امام]] فرمودند "[[روح القدس]] به ما تلقین میکند"<ref>{{متن حدیث|سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع فَقُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ تُسْأَلُونَ عَنِ الشَّيْءِ فَلَا يَكُونُ عِنْدَكُمْ عِلْمُهُ فَقَالَ رُبَّمَا كَانَ ذَلِكَ قَالَ قُلْتُ كَيْفَ تَصْنَعُونَ قَالَ تَتَلَقَّانَا بِهِ رُوحُ الْقُدُسِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج ۱، ص ۴۵۱.</ref>.<ref>ر.ک: [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [https://makarem.ir/compilation/reader.aspx?lid=۰&mid=۳۷۷۶&catid=۰&pid=۶۱۷۸ وبگاه رسمی]؛ [[محمد باقر تحریری|تحریری، محمد باقر]]، [[جلوههای لاهوتی (کتاب)|جلوههای لاهوتی]]، ص ۲۱۰؛ [[سید محمد جعفر سبحانی|سبحانی، سید محمد جعفر]]، [[منابع علم امامان شیعه (کتاب)|منابع علم امامان شیعه]]، ص ۱۴۱ ـ ۱۴۴؛ [[قاسم علی شیخزاده|شیخزاده، قاسم علی]]، [[رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا (پایاننامه)|رابطه علم غیب امام حسین و حادثه عاشورا]]، ص ۶۴ ـ ۶۵؛ [[محمد حسین نصیری|نصیری، محمد حسین]]، [[گستره علم امام از دیدگاه آیات و روایات (پایاننامه)|گستره علم امام از دیدگاه آیات و روایات]].</ref> | ||
#در [[روایت]] دیگری [[امام باقر]]{{ع}} دربارۀ آیه {{متن قرآن|كَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ}}<ref>«و بدینگونه ما روحی از امر خویش را به تو وحی کردیم؛ تو نمیدانستی کتاب و ایمان چیست ولی ما آن را نوری قرار دادیم که بدان از بندگان خویش هر که را بخواهیم راهنمایی میکنیم» سوره شوری، آیه ۵۲.</ref> میفرماید: "از آن [[زمان]] که [[خداوند]] آن [[روح]] را بر پیامبرش نازل کرد به [[آسمان]] بازنگشت و او در ماست"<ref>{{متن حدیث|كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ص يُخْبِرُهُ وَ يُسَدِّدُهُ وَ هُوَ مَعَ الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدَهُ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج ۱، ص ۴۵۵.</ref>. این تعبیر نشان میدهد این [[روح]] که یکی از منابع اصلی [[علم]] و [[دانش]] [[پیامبر]] و [[ائمه معصومین]]{{ع}} بوده غیر از [[جبرییل]] بوده و حقیقتی است در درون وجود آنها که از [[پیامبر]] به [[امام]] و از هر [[امام]] به [[امام]] بعد منتقل شده است<ref>ر.ک: [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [https://makarem.ir/compilation/reader.aspx?lid=۰&mid=۳۷۷۶&catid=۰&pid=۶۱۷۸ وبگاه رسمی].</ref>. | #در [[روایت]] دیگری [[امام باقر]]{{ع}} دربارۀ آیه {{متن قرآن|كَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ وَلَكِنْ جَعَلْنَاهُ نُورًا نَهْدِي بِهِ مَنْ نَشَاءُ}}<ref>«و بدینگونه ما روحی از امر خویش را به تو وحی کردیم؛ تو نمیدانستی کتاب و ایمان چیست ولی ما آن را نوری قرار دادیم که بدان از بندگان خویش هر که را بخواهیم راهنمایی میکنیم» سوره شوری، آیه ۵۲.</ref> میفرماید: "از آن [[زمان]] که [[خداوند]] آن [[روح]] را بر پیامبرش نازل کرد به [[آسمان]] بازنگشت و او در ماست"<ref>{{متن حدیث|كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ ص يُخْبِرُهُ وَ يُسَدِّدُهُ وَ هُوَ مَعَ الْأَئِمَّةِ مِنْ بَعْدَهُ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج ۱، ص ۴۵۵.</ref>. این تعبیر نشان میدهد این [[روح]] که یکی از منابع اصلی [[علم]] و [[دانش]] [[پیامبر]] و [[ائمه معصومین]]{{ع}} بوده غیر از [[جبرییل]] بوده و حقیقتی است در درون وجود آنها که از [[پیامبر]] به [[امام]] و از هر [[امام]] به [[امام]] بعد منتقل شده است<ref>ر.ک: [[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [https://makarem.ir/compilation/reader.aspx?lid=۰&mid=۳۷۷۶&catid=۰&pid=۶۱۷۸ وبگاه رسمی].</ref>. | ||
# [[مفضل بن عمر]] میگوید: [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[روح القدس]] نمیخوابد و [[غفلت]] نمیکند و [[لهو]] و [[سهو]] و [[خطا]] ندارد و [[روح القدس]] ثابت است و [[امام]] به واسطه آن [[شرق]] و [[غرب]] و خشکی و دریای [[زمین]] را میبیند". عرض کردم: فدایت شوم [[امام]] میتواند آنچه را که در [[بغداد]] است با دست بگیرد؟ حضرت فرمودند: «بله تا آنچه را که زیر [[عرش]] است میتواند"<ref>{{متن حدیث|رُوحُ الْقُدُسِ لَا يَنَامُ وَ لَا يَغْفُلُ وَ لَا يَلْهُو وَ لَا يَسْهُو وَ الْأَرْبَعَةُ الْأَرْوَاحُ تَنَامُ وَ تَلْهُو وَ تَغْفُلُ وَ تَسْهُوَ وَ رُوحُ الْقُدُسِ ثَابِتٌ يَرَى بِهِ مَا فِي شَرْقِ الْأَرْضِ وَ غَرْبِهَا وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ يَتَنَاوَلُ الْإِمَامُ مَا بِبَغْدَادَ بِيَدِهِ قَالَ نَعَمْ وَ مَا دُونَ الْعَرْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج ۱، ص ۴۵۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد بیابانی اسکوئی|بیابانی اسکوئی، محمد]]، [[امامت ۵ (کتاب)|امامت]]، ص ۱۳۷ ـ ۱۴۰؛ [[حسن مهدیفر|مهدیفر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن (پایاننامه)|علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن]]، ص ۱۷۱؛ [[حسین گنجی|گنجی، حسین]]، [[امامشناسی ۱ (کتاب)|امامشناسی]]، ج ۱، ص ۱۵۵.</ref> | # [[مفضل بن عمر]] میگوید: [[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[روح القدس]] نمیخوابد و [[غفلت]] نمیکند و [[لهو]] و [[سهو]] و [[خطا]] ندارد و [[روح القدس]] ثابت است و [[امام]] به واسطه آن [[شرق]] و [[غرب]] و خشکی و دریای [[زمین]] را میبیند". عرض کردم: فدایت شوم [[امام]] میتواند آنچه را که در [[بغداد]] است با دست بگیرد؟ حضرت فرمودند: «بله تا آنچه را که زیر [[عرش]] است میتواند"<ref>{{متن حدیث|رُوحُ الْقُدُسِ لَا يَنَامُ وَ لَا يَغْفُلُ وَ لَا يَلْهُو وَ لَا يَسْهُو وَ الْأَرْبَعَةُ الْأَرْوَاحُ تَنَامُ وَ تَلْهُو وَ تَغْفُلُ وَ تَسْهُوَ وَ رُوحُ الْقُدُسِ ثَابِتٌ يَرَى بِهِ مَا فِي شَرْقِ الْأَرْضِ وَ غَرْبِهَا وَ بَرِّهَا وَ بَحْرِهَا قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاكَ يَتَنَاوَلُ الْإِمَامُ مَا بِبَغْدَادَ بِيَدِهِ قَالَ نَعَمْ وَ مَا دُونَ الْعَرْشِ}}؛ صفار، محمد بن حسن، بصائرالدرجات، ج ۱، ص ۴۵۴.</ref>.<ref>ر.ک: [[محمد بیابانی اسکوئی|بیابانی اسکوئی، محمد]]، [[امامت ۵ (کتاب)|امامت]]، ص ۱۳۷ ـ ۱۴۰؛ [[حسن مهدیفر|مهدیفر، حسن]]، [[علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن (پایاننامه)|علوم اهل بیت ویژگیها ابعاد و مبادی آن]]، ص ۱۷۱؛ [[حسین گنجی|گنجی، حسین]]، [[امامشناسی ۱ (کتاب)|امامشناسی]]، ج ۱، ص ۱۵۵.</ref> | ||