جز
جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن '
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - ' لیکن ' به ' لکن ') |
||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
[[مؤمنان]] نه تنها نباید با [[طاغوت]] و [[کافران]] پیوند [[دوستی]] برقرار کنند، بلکه باید در برابر آنها موضع منفی داشته باشند و [[دشمنی]] خود را با [[کافران]] ابراز کنند: {{متن قرآن|فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى...}}<ref>«پس، آنکه به طاغوت کفر ورزد و به خداوند ایمان آورد، بیگمان به دستاویز استوارتر چنگ زده است...» سوره بقره، آیه:۲۵۶.</ref><ref>آشنایی با قرآن، ج۱ - ۲، ص۱۴۴-۱۴۵.</ref> و این فرمانی است که [[مؤمنان]] باید از آن [[پیروی]] کنند: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ}}<ref>«آیا به آن کسان ننگریستهای که گمان میبرند به آنچه به سوی تو و آنچه پیش از تو فرو فرستاده شده است ایمان دارند (اما) بر آنند که داوری (های خود را) نزد طاغوت برند با آنکه به آنان فرمان داده شده است که به آن کفر ورزند» سوره نساء، آیه:۶۰.</ref><ref>نمونه، ج۳، ص۴۹۲؛ تفسیر نور، ج۲، ص۳۵۹.</ref>، زیرا [[ایمان به خدا]] با [[دوستی]] با [[دشمنان]] [[خدا]] [[سازگاری]] ندارد: {{متن قرآن|وَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالنَّبِيِّ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ فَاسِقُونَ}}<ref>«و اگر به خداوند و پیامبر و آنچه به سوی او فرو فرستاده شده است ایمان میداشتند آنان را سرور نمیگرفتند اما بسیاری از ایشان نافرمانند» سوره مائده، آیه:۸۱.</ref>. | [[مؤمنان]] نه تنها نباید با [[طاغوت]] و [[کافران]] پیوند [[دوستی]] برقرار کنند، بلکه باید در برابر آنها موضع منفی داشته باشند و [[دشمنی]] خود را با [[کافران]] ابراز کنند: {{متن قرآن|فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى...}}<ref>«پس، آنکه به طاغوت کفر ورزد و به خداوند ایمان آورد، بیگمان به دستاویز استوارتر چنگ زده است...» سوره بقره، آیه:۲۵۶.</ref><ref>آشنایی با قرآن، ج۱ - ۲، ص۱۴۴-۱۴۵.</ref> و این فرمانی است که [[مؤمنان]] باید از آن [[پیروی]] کنند: {{متن قرآن|أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَنْ يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَنْ يَكْفُرُوا بِهِ}}<ref>«آیا به آن کسان ننگریستهای که گمان میبرند به آنچه به سوی تو و آنچه پیش از تو فرو فرستاده شده است ایمان دارند (اما) بر آنند که داوری (های خود را) نزد طاغوت برند با آنکه به آنان فرمان داده شده است که به آن کفر ورزند» سوره نساء، آیه:۶۰.</ref><ref>نمونه، ج۳، ص۴۹۲؛ تفسیر نور، ج۲، ص۳۵۹.</ref>، زیرا [[ایمان به خدا]] با [[دوستی]] با [[دشمنان]] [[خدا]] [[سازگاری]] ندارد: {{متن قرآن|وَلَوْ كَانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالنَّبِيِّ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِيَاءَ وَلَكِنَّ كَثِيرًا مِنْهُمْ فَاسِقُونَ}}<ref>«و اگر به خداوند و پیامبر و آنچه به سوی او فرو فرستاده شده است ایمان میداشتند آنان را سرور نمیگرفتند اما بسیاری از ایشان نافرمانند» سوره مائده، آیه:۸۱.</ref>. | ||
[[نقل]] است که [[پیامبر گرامی]]{{صل}} در جمع [[اصحاب]] فرمود: کدام دستگیره [[ایمان]] از همه محکمتر است؟ [[اصحاب]] هر یک چیزی گفتند: [[نماز]]، [[روزه]]، [[ حج]]، [[ جهاد]] و.... [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: همه اینها مهماند؛ | [[نقل]] است که [[پیامبر گرامی]]{{صل}} در جمع [[اصحاب]] فرمود: کدام دستگیره [[ایمان]] از همه محکمتر است؟ [[اصحاب]] هر یک چیزی گفتند: [[نماز]]، [[روزه]]، [[ حج]]، [[ جهاد]] و.... [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: همه اینها مهماند؛ لکن محکمترین دستگیره [[ایمان]]، [[ دوستی]] و [[دشمنی]] در راه خداست و اینکه [[دوستان]] [[خدا]] را [[دوست]] داشته باشی و از [[دشمنان]] او بیزار باشی<ref>الکافی، ج۲، ص۱۲۵ - ۱۲۶؛ معانی الاخبار، ص۳۹۸؛ مسند ابی داود، ص۱۰۱.</ref>. | ||
[[شیخ طوسی]] ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ}}<ref>«و کافران (نیز) دوستان یکدیگرند و اگر آن (دستور) را انجام ندهید در زمین، آشوب و تباهی بزرگی رخ خواهد داد» سوره انفال، آیه:۷۳.</ref>، [[تولی و تبری]] را نتیجه [[ایمان]] دانسته و فرموده است: اگر [[ایمان]] سبب [[دوستی]] بین [[مؤمنان]] و [[بیزاری]] از کجیها و [[گمراهیها]] نشود، خود مایه [[گمراهی]] است<ref>التبیان، ج۵، ص۱۶۳.</ref>. در [[رساله حقوق]] [[امام سجاد]]{{ع}} است که از [[حقوق]] [[معلم]] بر تو این است که با [[دشمن]] وی [[همنشینی]] و با [[دوستان]] وی [[دشمنی]] نکنی<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۲۰.</ref><ref>[[سید سعید حسینی|حسینی، سید سیعید]]، [[تولی و تبری ۱ (مقاله)|مقاله «تولی و تبری»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]] ج۵.</ref>. | [[شیخ طوسی]] ذیل [[آیه]] {{متن قرآن|وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ}}<ref>«و کافران (نیز) دوستان یکدیگرند و اگر آن (دستور) را انجام ندهید در زمین، آشوب و تباهی بزرگی رخ خواهد داد» سوره انفال، آیه:۷۳.</ref>، [[تولی و تبری]] را نتیجه [[ایمان]] دانسته و فرموده است: اگر [[ایمان]] سبب [[دوستی]] بین [[مؤمنان]] و [[بیزاری]] از کجیها و [[گمراهیها]] نشود، خود مایه [[گمراهی]] است<ref>التبیان، ج۵، ص۱۶۳.</ref>. در [[رساله حقوق]] [[امام سجاد]]{{ع}} است که از [[حقوق]] [[معلم]] بر تو این است که با [[دشمن]] وی [[همنشینی]] و با [[دوستان]] وی [[دشمنی]] نکنی<ref>من لا یحضره الفقیه، ج۲، ص۶۲۰.</ref><ref>[[سید سعید حسینی|حسینی، سید سیعید]]، [[تولی و تبری ۱ (مقاله)|مقاله «تولی و تبری»]]، [[دائرةالمعارف قرآن کریم ج۵ (کتاب)|دائرةالمعارف قرآن کریم]] ج۵.</ref>. | ||