مسلم بن عقیل: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابن زیاد]]، سران [[شهر]] را گرد آورد و آنان را با [[تهدید]] و [[تطمیع]]، [[مطیع]] خویش ساخت. با ایجاد جوّ [[رعب]] و [[وحشت]] و دستگیری‌ها، [[بیم]] و [[هراس]] بر [[مردم]] سایه افکند و از دور مسلم پراکنده شدند. مسلم بن عقیل در [[کوفه]]، تنها و [[غریب]] و بی‌پناه ماند. [[شب]] به خانۀ طوعه رفت. [[جایگاه]] او برای [[ابن زیاد]] معلوم شد. نیروهایی فرستاد، مسلم از [[خانه]] بیرون آمد و در کوچه‌ها و میدان [[شهر]]، یک تنه با سربازان [[ابن زیاد]] جنگید تا آنکه گرفتار شد. او را به [[قصر]] [[ابن زیاد]] بردند. پس از گفتگو‌های [[تندی]] که ردّ و بدل شد، به [[دستور]] [[ابن زیاد]] او را بالای قصر برده، سر از بدنش جدا کردند و پیکرش را به زیر افکندند<ref>قضایای نهضت او و بیعت مردم و شهادتش در بحار الأنوار، ج۴۴، ص۳۴۰ به بعد آمده است، نیز زندگینامه او در کتاب «مبعوث الحسین» محمد علی عابدین، انتشارات جامعه مدرسین.</ref>. سر مسلم را همراه سر هانی نزد [[یزید]] فرستادند. [[شهادت]] مسلم بن عقیل، روز هشتم ذیحجه سال ۶۰ (روز [[عرفه]]) بود. [[قبر]] مسلم در [[کوفه]] است. و در سال ۱۲۸۲ قمری گنبدش کاشی و ضریحش از نقره شد و اطراف [[ضریح]]، مجلّل و آینه‌کاری گشت. [[محدّث قمی]] پس از ذکر [[اعمال]] [[مسجد جامع کوفه]]، [[نماز]] و زیارت‌نامه‌ای برای [[حضرت مسلم]] [[نقل]] کرده است. با این شروع: {{متن حدیث|الْحَمْدُ لِلَّهِ الْمَلِكِ الْحَقِّ الْمُبِينِ...}}<ref>مفاتیح الجنان، ص۴۰۱.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۴۵۲.</ref>.

==منابع==

{{منابع}}