مکر و فریبکاری در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "اگر چنین نبود که [[فریب]] و خدعه گری در جهنّم جای دارد، من فریبگرترین و مکارترین فرد [[عرب]] بودم" <ref>{{متن حدیث| قَالَ عَلِيٌّ{{ع}} لَوْ لَا أَنَّ الْمَكْرَ وَ الْخَدِيعَةَ فِي النَّارِ لَكُنْتُ أَمْكَرَ الْعَرَبِ}}؛ بحار الأنوار، ج ۷۵، ص ۲۸۵.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۳۹۸.</ref>.

#[[رسول خدا]]{{صل}} فرمود: "از ما نیست کسی که با [[مسلمانی]] [[حیله]] کند"<ref>{{متن حدیث|لَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاكَرَ مُسْلِماً}}؛ محمد بن یعقوب کلینی، کافی، ج۲، ص۳۳۷.                                                                                             </ref>.

#[[علی]]{{ع}} می‌فرماید: "فریب‌ دادن کسی که به تو [[اطمینان]] کرده، [[کفر]] است"<ref>{{متن حدیث|اَلْمَكْرُ بِمَنِ اِئْتَمَنَكَ كُفْرٌ}}؛ علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۲۹.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱ (کتاب)|اخلاق الاهی، ج۱]]،ص۲۵۳-۲۵۴.</ref>.