رابطه حق با تکلیف چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

::::::[[اسلام]] در عین اینکه [[دینی]] [[اجتماعی]] است و به [[جامعه]] می‌اندیشد و فرد را [[مسئول]] جامعه می‌شمارد، [[حقوق]] و آزادی فرد را نادیده نمی‌گیرد و فرد را غیر اصیل نمی‌شمارد. فرد از نظر اسلام، چه از نظر [[سیاسی]] و چه از نظر [[اقتصادی]] و چه از نظر [[قضایی]] و چه از نظر اجتماعی، [[حقوقی]] دارد؛ از نظر سیاسی حق [[مشورت]] و حق [[انتخاب]] و از نظر اقتصادی حق [[مالکیت]] بر محصول کار خود و حق معاوضه و مبادله و [[صدقه]] و [[وقف]] و اجاره و مزارعه و [[مضاربه]] و غیره در مایملک [[شرعی]] خود دارد و از نظر قضایی حق [[اقامه دعوی]] و [[احقاق حق]] و حق [[شهادت]]، و از نظر اجتماعی حق انتخاب [[شغل]] و [[مسکن]] و انتخاب رشته تحصیلی و غیره و از نظر [[خانوادگی]] حق [[انتخاب همسر]] دارد<ref>مرتضی مطهری، مجموعه آثار، ج۲، ص۲۴۳؛ مرتضی مطهری، وحی و نبوت، ص۱۵۲.</ref>.

::::::در [[اجتماع]] [[انسانی]]، در کنار [[تکالیف]] و [[وظایف]] [[شهروندان]]، حقوق آنان نیز به رسمیت شناخته می‌شود. هر جا که امتیازی به صاحب حقی داده می‌شود، در برابر، تکلیفی نیز بر عهده اوست. [[آزادی]] در [[اندیشه سیاسی]] [[اسلام]]، حقی است که به رسمیت شناخته شده است و همان‌گونه که در صفحات قبل اشاره شد، این [[حق]]، در [[جان]] و [[نهان]] بشری، به ارمغان گذاشته شده است، پس در کنار این حق، [[تکالیف]] نیز وجود دارند. حال آنکه در [[اندیشه‌ها]] و حکومت‌های استبدادی، “حق”، هیچ جایگاهی ندارد و [[شهروندان]] تنها مکلفانی هستند که صرفاً باید پیرو دستورهای [[حاکمان]] [[خودکامه]] باشند»<ref>[[سید کاظم سیدباقری|سیدباقری، سید کاظم]]، [[آزادی سیاسی از منظر قرآن کریم (کتاب)|آزادی سیاسی از منظر قرآن کریم]]، ص ۸۷.</ref>