تفسیر امامیه: تفاوت میان نسخه‌ها

#تفسیر [[محمد بن مسعود بن محمد بن عیاش]] از علمای [[قرن سوم هجری]]، معروف به [[تفسیر عیاشی (کتاب)|تفسیر عیاشی]]؛

#تفسیر [[علی بن ابراهیم قمی]] (ایشان که تا [[سال ۳۰۷ ق]] می‌زیسته، از بزرگان روات شیعه و تفسیر وی از مشهورترین مصادر تفسیر امامیه است)؛

# [[تفسیر التبیان (کتاب)|تفسیر التبیان ([[التبیان فی تفسیر القرآن]])، تألیف شیخ [[ابوجعفر محمد بن حسن طوسی]]، نخستین [[تفسیر شیعه]] که میان نقل و [[عقل]] جمع کرده است و بسیاری از [[مفسران]] از جمله مرحوم [[طبرسی]]، صاحب [[تفسیر مجمع‌البیان (کتاب)|تفسیر مجمع‌البیان]] به آن [[اعتماد]] کرده‌اند؛

# [[روض‌الجنان و روح‌الجنان (کتاب)|روض‌الجنان و روح‌الجنان]] به [[زبان فارسی]]، تألیف [[ابوالفتوح جمال الدین حسین]] معروف به شیخ [[ابوالفتوح رازی شیعی]] به زبان فارسی که در دقت‌نظر کم‌نظیر است و مفسران بزرگی نظیر [[زمخشری]]، [[فخر رازی]]، فتح‌الله کاشانی و... به‌این تفسیر اعتماد کرده‌اند؛

# [[مجمع‌البیان (کتاب)|مجمع‌البیان]] تألیف [[ابوعلی فضل بن حسن طبرسی]] از [[بهترین]] و مشهورترین تفسیرهای شیعه و دارای ترتیب و تبویب دقیق. در این تفسیر، میان لغت و إعراب و بیان [[سبب نزول]] و... جمع شده است؛

# [[کنزالدقائق (کتاب)|کنزالدقائق]]، تألیف میرزا [[محمد مشهدی]] تفسیری به [[زبان عربی]] که تفسیر همه آیات قرآن را دارد و مفسِّر کوشیده است تا چکیده همه تفسیرهای پیش از خود را در آن گردآورد؛

# [[نورالثقلین (کتاب)|نورالثقلین]] اثر شیخ [[عبدالعلی بن جمعه عروسی حویزی]]، کاری [[روایی]] که در آن به [[روایات پیامبر]] [[اکرم]]{{صل}} و [[امامان معصوم]]{{ع}} تکیه شده است؛

# [[البرهان فی تفسیر القرآن (کتاب)|البرهان فی تفسیر القرآن]] تألیف [[علامه]] [[سید هاشم بن سلیمان بن اسماعیل حسینی بحرانی]]، حاوی [[روایات تفسیری]] از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} و [[ائمه اطهار]]{{ع}}؛

# [[تفسیر کاشف (کتاب)|تفسیر کاشف]]، اثر [[محمد جواد مغنیه]] که به سبک المنار اما موجزتر از آن است و از [[تأویل]] بی‌جا اجتناب کرده است؛

# [[المیزان فی تفسیر القرآن (کتاب)|المیزان فی تفسیر القرآن]] نوشته علاّمه [[سید محمد حسین طباطبایی]]. این تفسیر از مهم‌ترین و [[جامع‌ترین]] [[تفاسیر شیعه]] به شمار می‌آید. دکتر [[فهد الرومی]] درباره [[تفسیر المیزان]] می‌گوید: "با نگاهی کوتاه در این تفسیر معلوم می‌شود این کتاب برای [[علما]] نوشته شده است، نه [[عوام]]؛ زیرا مباحث دقیق و عمیقی در این کتاب وجود دارد… این تفسیر از [[بهترین]] [[تفاسیر قرآن]] در قرن حاضر است."<ref>رومی،فهدبن عبدالرحمان،اتجاهات التفسیر فی القرن الرابع عشر،جلد۱،صفحه ۲۴۹؛ ذهبی، محمد حسین،التفسیروالمفسرون،جلد۲،صفحه (۴۶-۴۹)؛ ایازی، محمد علی، المفسرون حیاتهم ومنهجهم،صفحه (۸۲۷-۸۲۹)؛ کمالی دزفولی، علی، تاریخ تفسیر،صفحه (۲۶۱-۴۸۵)</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ج۱، ص۱۶۸۶.</ref>