←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
در روایتی دیگر آمده است: {{متن حدیث|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ مَرِضَ مَرْضَةً فَأَتَتْهُ فَاطِمَةُ{{س}} تَعُودُهُ وَ هُوَ نَاقِهٌ مِنْ مَرَضِهِ فَلَمَّا رَأَتْ مَا بِرَسُولِ اللَّهِ{{صل}} مِنَ الْجَهْدِ وَ الضَّعْفِ خَنَقَتْهَا الْعَبْرَةُ حَتَّى جَرَتْ دَمْعَتُهَا عَلَى خَدِّهَا...}}<ref>الخصال، شیخ صدوق، ص۴۱۲.</ref>؛ رسول خدا مریض شده بود. فاطمه{{س}} به [[عیادت]] او آمد در حالی که [[حضرت]] تازه از مریضی بیرون آمده و بدنش [[ضعیف]] بود. هنگامی که در چهره رسول خدا آثار مریضی و [[ضعف]] مشاهده کرد، [[گریه]] گلویش را فشرد به حدی که اشکهایش بر گونهاش جاری شد.»... | در روایتی دیگر آمده است: {{متن حدیث|إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ مَرِضَ مَرْضَةً فَأَتَتْهُ فَاطِمَةُ{{س}} تَعُودُهُ وَ هُوَ نَاقِهٌ مِنْ مَرَضِهِ فَلَمَّا رَأَتْ مَا بِرَسُولِ اللَّهِ{{صل}} مِنَ الْجَهْدِ وَ الضَّعْفِ خَنَقَتْهَا الْعَبْرَةُ حَتَّى جَرَتْ دَمْعَتُهَا عَلَى خَدِّهَا...}}<ref>الخصال، شیخ صدوق، ص۴۱۲.</ref>؛ رسول خدا مریض شده بود. فاطمه{{س}} به [[عیادت]] او آمد در حالی که [[حضرت]] تازه از مریضی بیرون آمده و بدنش [[ضعیف]] بود. هنگامی که در چهره رسول خدا آثار مریضی و [[ضعف]] مشاهده کرد، [[گریه]] گلویش را فشرد به حدی که اشکهایش بر گونهاش جاری شد.»... | ||
[[حضرت فاطمه]]{{س}} حاصل [[عمر]] پدر و میوه اصلی [[درخت نبوت]] است. مقصد اعلا و غرض نهایی پدر نیز از وی به وجود آمد. با وجود [[حضرت زهرا]]{{س}}، دین و [[ولایت]] تولدی دوباره یافت و [[حیات]] [[اسلام]] مدیون او شد. میتوان گفت که حضرت زهرا{{س}} [[هدف]] اصلی و علت غایی [[رسالت]] و ادامه [[نبوت]] است. از طرفی [[حضرت فاطمه]]{{س}} دارای [[مقام ولایت]] کلیه و [[حد وسط]] میان مرتبه رسالت، [[ولایت]] و صاحب رتبه جمع الجمعی، حلقه اتصال بین [[رسول]] و ولی و [[مادر]] [[ائمه دین]] و منشأ تمام [[خیرات]] و [[برکات]] در [[عالم مُلک]] و [[ملکوت]] است. همه [[آثار نبوت]] و ولایت از این بانو ظاهر شد. حضرت فاطمه{{س}} سبب [[خلقت]] [[پدر]] بود، همان گونه که در [[حدیث قدسی]] آمده است: {{متن حدیث|لو لا فاطمة لما خلقتكما}}<ref>عوالم العلوم، عبد الله بن نور الله بحرانی اصفهانی، ج۱۱، ص۴۴.</ref>؛ اگر [[فاطمه]]{{س}} نبود، شما دو نفر ([[حضرت محمد]]{{صل}} و [[حضرت علی]]{{ع}}) را نمیآفریدم». [[لقب]] ام ابیها به فاطمه{{س}} در [[حقیقت]] اشاره به [[وحدت]] [[روحی]] میان پدر و دختر است. [[رسول مکرم اسلام]] همه این وجوه را در نظر داشت و با توجه به آنها فاطمه{{س}} را به لقب «ام ابیها» مفتخر ساخت.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه فاطمی]]، ج۱، ص | [[حضرت فاطمه]]{{س}} حاصل [[عمر]] پدر و میوه اصلی [[درخت نبوت]] است. مقصد اعلا و غرض نهایی پدر نیز از وی به وجود آمد. با وجود [[حضرت زهرا]]{{س}}، دین و [[ولایت]] تولدی دوباره یافت و [[حیات]] [[اسلام]] مدیون او شد. میتوان گفت که حضرت زهرا{{س}} [[هدف]] اصلی و علت غایی [[رسالت]] و ادامه [[نبوت]] است. از طرفی [[حضرت فاطمه]]{{س}} دارای [[مقام ولایت]] کلیه و [[حد وسط]] میان مرتبه رسالت، [[ولایت]] و صاحب رتبه جمع الجمعی، حلقه اتصال بین [[رسول]] و ولی و [[مادر]] [[ائمه دین]] و منشأ تمام [[خیرات]] و [[برکات]] در [[عالم مُلک]] و [[ملکوت]] است. همه [[آثار نبوت]] و ولایت از این بانو ظاهر شد. حضرت فاطمه{{س}} سبب [[خلقت]] [[پدر]] بود، همان گونه که در [[حدیث قدسی]] آمده است: {{متن حدیث|لو لا فاطمة لما خلقتكما}}<ref>عوالم العلوم، عبد الله بن نور الله بحرانی اصفهانی، ج۱۱، ص۴۴.</ref>؛ اگر [[فاطمه]]{{س}} نبود، شما دو نفر ([[حضرت محمد]]{{صل}} و [[حضرت علی]]{{ع}}) را نمیآفریدم». [[لقب]] ام ابیها به فاطمه{{س}} در [[حقیقت]] اشاره به [[وحدت]] [[روحی]] میان پدر و دختر است. [[رسول مکرم اسلام]] همه این وجوه را در نظر داشت و با توجه به آنها فاطمه{{س}} را به لقب «ام ابیها» مفتخر ساخت.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[فرهنگنامه فاطمی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه فاطمی]]، ج۱، ص ۱۸۰.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||