مصحف: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۵:۲۳

مقدمه

«مصحف» یکی از اسامی و صفات قرآن است و در لغت به معنای نامه‌‏های فراهم آورده شده و چیزی که در آن صحیفه‌‏ها و رساله‌‏ها جمع شود و مجموعه اوراقی که در یک جلد جای دهند، آمده است.

نام «مصحف» برای قرآن، مربوط به زمان نزول قرآن نیست؛ بلکه می‏‌گویند وقتی ابوبکر قرآن را جمع کرد، به اصحاب گفت برایش نامی بگذارید؛ برخی گفتند بر آن نام «انجیل» نهید، بسیاری را از آن نام خوش نیامد؛ برخی گفتند آن را «سِفر» بنامید، بسیاری آن را نیز نپسندیدند و گفتند این نام کتاب یهودیان است. ابن ‏مسعود «مصحف» را پیشنهاد داد و این نام پذیرفته شد.

برخی از قرآن‌‏پژوهان با توجه به اینکه قرآن در زمان ابوبکر به طور کامل جمع‏‌آوری و تدوین نشد، بر این نقل اشکال وارد کرده‌‏اند.

شایان ذکر است که واژه «مصحف» در قرآن کریم نیامده است؛ بلکه «صُحُفْ» در قرآن آمده است ^[۱].^[۲]

منابع

فرهنگ‌نامه علوم قرآنی

پانویس

↑ عبدالرحمان ‏بن ‏ابی‏ بکر سیوطی؛ الاتقان فی علوم‏ القرآن؛ ص۱۸۴-۱۸۵؛ محمد‏ بن ‏مکرم ‏ابن‏ منظور؛ لسان‏ العرب؛ ج۹، ص۱۸۶؛ محمد ‏بن‏ یعقوب فیروزآبادی؛ بصائر ذوی ‏التمییز فی لطائف ‏الکتاب ‏العزیز؛ ج۱، ص۸۶-۸۷.
↑ فرهنگ نامه علوم قرآنی، ص۹۲۷.

[1] عبدالرحمان ‏بن ‏ابی‏ بکر سیوطی؛ الاتقان فی علوم‏ القرآن؛ ص۱۸۴-۱۸۵؛ محمد‏ بن ‏مکرم ‏ابن‏ منظور؛ لسان‏ العرب؛ ج۹، ص۱۸۶؛ محمد ‏بن‏ یعقوب فیروزآبادی؛ بصائر ذوی ‏التمییز فی لطائف ‏الکتاب ‏العزیز؛ ج۱، ص۸۶-۸۷.

[2] فرهنگ نامه علوم قرآنی، ص۹۲۷.

[۱]

[۲]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-به منظور پایان ‏دادن به [[اختلافات]] میان مصاحف و نیز [[اختلاف]] [[قاریان]] در چگونگی قرائت و ضبط کلمات، مصحف‌‏هایی به دستور [[عثمان]] تهیه و به [[بلاد اسلامی]] فرستاده شد، تا ملاک و معیاری برای دیگر مصاحف باشد؛ ازاین‏‌رو به «مصاحف [[عثمانی]]» و «[[مصحف]] [[امام]]» [[شهرت]] یافتند.
-[[تاریخ]] دقیق [[کتابت]] این مصحف‏‌ها معلوم نیست؛ ولی آنچه مسلم است، این مصاحف میان سال‌‏های ۲۵-۳۰ ق نوشته شده‏‌اند.
+==مقدمه==
+«[[مصحف]]» یکی از اسامی و صفات [[قرآن]] است و در لغت به معنای نامه‌‏های فراهم آورده شده و چیزی که در آن صحیفه‌‏ها و رساله‌‏ها جمع شود و مجموعه اوراقی که در یک جلد جای دهند، آمده است.
-عثمان به همراه هریک از مصاحف - که به بلاد معروف می‌‏فرستاد - شخصی را گسیل می‌‏کرد که [[حافظ قرآن]] بود و قرائت او با گونه قرائتِ مصحف [[هماهنگی]] داشت، یا شخص خاصی در همان بلاد برای قرائت مصحف، معین می‏‌کرد؛ ازاین‌‏رو [[زید ‏بن ‏ثابت]] را مُقرئ مصحف [[مدنی]]، [[عبدالله ‏بن ‏سائب]] را مقرئ مصحف مکی، [[مغیره‏ بن ‏شهاب]] را مقرئ مصحف شامی، [[ابوعبدالرحمن سَلَمی]] را مقرئ مصحف [[کوفی]]، و [[عامر ‏بن‏ عبدالقیس]] را مقرئ مصحف [[بصری]] قرار داد.
+نام «مصحف» برای قرآن، مربوط به [[زمان]] [[نزول قرآن]] نیست؛ بلکه می‏‌گویند وقتی [[ابوبکر]] قرآن را جمع کرد، به [[اصحاب]] گفت برایش نامی بگذارید؛ برخی گفتند بر آن نام «[[انجیل]]» نهید، بسیاری را از آن نام خوش نیامد؛ برخی گفتند آن را «سِفر» بنامید، بسیاری آن را نیز نپسندیدند و گفتند این نام کتاب [[یهودیان]] است. [[ابن ‏مسعود]] «مصحف» را پیشنهاد داد و این نام پذیرفته شد.
-مهم‏ترین ویژگی‌‏های مصاحف عثمانی:
+برخی از قرآن‌‏پژوهان با توجه به اینکه [[قرآن]] در زمان [[ابوبکر]] به طور کامل جمع‏‌آوری و تدوین نشد، بر این نقل اشکال وارد کرده‌‏اند.
-#همانند دیگر مصاحف [[صحابه]]، سُوَر طُوال (بلند) مقدم بر سور قِصار (کوتاه) و به ترتیب کنونی [[قرآن مجید]] بوده است.
-#بدون هر گونه علامت، [[اعراب]] و نقطه‌‏گذاری برای تعیین نوع حرف و حرکت آن و همچنین بدون هرگونه علامتی دال بر [[تقسیمات قرآن]] بوده‏‌اند.
-#غلط‏‌های املایی و ناهمگونی کلمات در رسم‏‌الخط آنها وجود داشت.
-مصاحف عثمانی از همان ابتدا مورد توجه و استقبال [[مسلمانان]] سراسر [[جهان اسلام]] قرار گرفت؛ اما اندک ‏اندک پس از پیدایی [[تغییر]] و تحولات در خط و کتابت، تحت‌‏الشعاع مصاحفِ پس از خود واقع شد که نسبت به مصاحف عثمانی امتیازهایی داشتند؛ تا جایی ‏که امروزه اثری از این مصاحف عثمانی در دست نیست<ref>عبدالصبور شاهین؛ تاریخ‏ القرآن؛ ص۱۲۵؛ محمد حسین علی صغیر؛ تاریخ‏ القرآن؛ ص۹۵؛ محمد هادی معرفت؛ التمهید فی علوم‏ القرآن؛ ج۱، ص۳۴۹-۳۵۶؛ محمود رامیار؛ تاریخ قرآن؛ ص۴۵۹-۴۷۱؛ غانم قدوری حمد؛ رسم‏ المصحف دراسه لغویه تاریخیه؛ ص۱۰۷-۱۲۸؛ محمد عبدالعظیم زرقانی؛ مناهل ‏العرفان فی علوم‏ القرآن؛ ج۱، ص۲۶۰؛ صبحی صالح؛ مباحث فی علوم‏ القرآن؛ ص۷۹-۸۹.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص۹۲۷.</ref>
+شایان ذکر است که واژه «مصحف» در [[قرآن کریم]] نیامده است؛ بلکه «صُحُفْ» در قرآن آمده است <ref>عبدالرحمان ‏بن ‏ابی‏ بکر سیوطی؛ الاتقان فی علوم‏ القرآن؛ ص۱۸۴-۱۸۵؛ محمد‏ بن ‏مکرم ‏ابن‏ منظور؛ لسان‏ العرب؛ ج۹، ص۱۸۶؛ محمد ‏بن‏ یعقوب فیروزآبادی؛ بصائر ذوی ‏التمییز فی لطائف ‏الکتاب ‏العزیز؛ ج۱، ص۸۶-۸۷.</ref>.<ref>[[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|فرهنگ نامه علوم قرآنی]]، ص۹۲۷.</ref>
+== منابع ==
+{{منابع}}
+# [[پرونده: 9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه علوم قرآنی (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه علوم قرآنی''']]
+{{پایان منابع}}
+== پانویس ==
+{{پانویس}}
+[[رده:مدخل]]