وکیع بن جراح رؤاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

وکیع بن جراح بن ملیح رؤاسی کوفی از حافظان بزرگ [[حدیث]] به شمار می‌رود و یکی از برجسته‌ترین علمای وقت دانسته شده است. [[رجالیان]] از او به [[وثاقت]] و [[امانت]] و [[راستگویی]] یاد کرده‌اند. علاوه بر [[زهد]] و [[پرهیز]] او از زخارف [[دنیا]] و گریزانی او از دربار [[امیران]] و [[سلاطین]] وقت، همه بزرگان- با آنکه بعضا او را با عنوان «[[رافضی]]» و از [[موالیان اهل بیت]]{{عم}} یاد می‌کنند- بر وثاقت و [[صداقت]] و امانت و زهد و [[ورع]] او [[اتفاق نظر]] دارند.

ابن معین می‌گوید: «نوشته‌ای نزد [[مروان بن معاویه]] دیدم که در آن هر یک [[مشایخ]] [[حدیث]] را با نعت و صفت خاصی یاد کرده بود؛ از جمله وکیع را با عنوان «رافضی» نوشته بود». [[محمد بن مروان]] می‌گوید: «هر که را توصیف نموده‌اند، کمتر از آنچه درباره او گفته شده است یافتم؛ جز وکیع بن جراح که او را [[برتر]] از آن دیدم که درباره‌اش گفته‌اند». ابن معین می‌گوید: «کسی را که تنها برای [[خدا]] حدیث بگوید ندیدم جز وکیع».

طالبان حدیث در [[زمان]] او همواره به سوی او روان بودند. ابن‌عمار می‌گوید: «در [[کوفه]]، فقیه‌تر و داناتر از وکیع به [[احادیث]] یافت نمی‌شد» <ref>ر. ک: تهذیب التهذیب، ج ۱۱، ص۱۲۳، شماره ۲۱۱. تذکرة الحفاظ، ج ۱، ص۳۰۶، شماره ۲۴۸. میزان الاعتدال، ج ۴، ص۳۳۵، شماره ۹۳۵۶. تاریخ بغداد، ج ۱۳، ص۵۱۲- ۴۹۶. حلیة الاولیاء، ج ۸، ص۳۸۰- ۳۶۸، شماره ۴۳۷.</ref>. [[احمد بن حنبل]] می‌گوید: «فراگیرتر و حافظتر از او نیافتم. وکیع [[پیشوای مسلمانان]] شمرده می‌شود» <ref>معجم المفسرین، ج ۲، ص۷۱۹.</ref>.<ref>[[محمد هادی معرفت|معرفت، محمد هادی]]، [[تفسیر و مفسران (کتاب)|تفسیر و مفسران]]، ص۴۲۶-۴۲۵.</ref>

#[[پرونده:IM009680.jpg|22px]] [[محمد هادی معرفت|معرفت، محمد هادی]]، [[تفسیر و مفسران (کتاب)|'''تفسیر و مفسران''']]