عیسی بن عمر نحوی ثقفی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:


==مقدمه==
==مقدمه==
[[ابو عمر عیسی بن عمر نحوی ثقفی]] [[صدوق]] نزد [[اهل تسنن]]<ref>ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۲، ص۱۰۰، رقم ۹۰۳.</ref>، [[اهل بصره]]، استاد [[خلیل]] و [[سیبویه]]، نخستین کسی که نحو را [[تهذیب]] و مرتّب کرد، دارای تفسیرهای نحوی برای [[قرآن]]<ref>ر.ک: نویهض، معجم المفسرین، ج۱، ص۴۰۸.</ref>.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۲۳۷.</ref>
[[ابوعمر عیسی بن عمر بصری ثقفی]] [[اهل]] یکی از روستاهای [[بصره]] بود<ref>غایة النهایه ۱/۶۱۳.</ref> و در [[قبیله ثقیف]] اقامت گزید و از [[موالی]] [[خالد بن ولید]] به شمار می‌‌رفت. از [[عون بن عبدالله بن عتبه]]، [[عبدالله بن ابی اسحاق حضرمی]]<ref>معجم الادباء ۱۶/۱۴۶.</ref> و [[عاصم جحذری]] [[روایت]] کرده و از [[مشایخ]] [[سیبویه]] و [[خلیل]] به شمار می‌‌رفت. وی قرائت را از عبدالله بن ابی اسحاق حضرمی، و روایت را از [[عبدالله بن کثیر]] اخذ کرده است.


ابوعمر از بزرگان [[علم]] نحو به شمار می‌‌رفت و راویانی همچون [[عبدالملک بن قریب اصمعی]]،<ref>تاریخ الاسلام ۹/۵۶۱.</ref> [[شجاع البلخی]] و [[هارون اعور]]<ref>الجرح و التعدیل ۶/۲۸۲.</ref> از وی [[نقل حدیث]] نموده‌اند. ایشان در [[نقل روایات]]، فردی مورد [[اعتماد]] بود.<ref>سیر اعلام النبلاء ۷/۲۰۰.</ref> وی بیش از هفتاد تألیف داشته که تنها دو اثر «الجامع» و «الاکمال» باقی مانده است.<ref>کشف الظنون ۱/۵۷۶.</ref> در سال ۱۴۹<ref>سیر اعلام النبلاء ۷/۲۰۰.</ref> یا ۱۵۰<ref>بغیة الوعاة ۲/۲۳۸.</ref> و یا پس از ۱۶۰هـ درگذشت <ref>تاریخ الاسلام ۹/۵۶۳.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۵۹۳.</ref>
== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009972.jpg|22px]] [[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|'''تاریخ تفسیر قرآن''']]
# [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۴۰

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

ابوعمر عیسی بن عمر بصری ثقفی اهل یکی از روستاهای بصره بود[۱] و در قبیله ثقیف اقامت گزید و از موالی خالد بن ولید به شمار می‌‌رفت. از عون بن عبدالله بن عتبه، عبدالله بن ابی اسحاق حضرمی[۲] و عاصم جحذری روایت کرده و از مشایخ سیبویه و خلیل به شمار می‌‌رفت. وی قرائت را از عبدالله بن ابی اسحاق حضرمی، و روایت را از عبدالله بن کثیر اخذ کرده است.

ابوعمر از بزرگان علم نحو به شمار می‌‌رفت و راویانی همچون عبدالملک بن قریب اصمعی،[۳] شجاع البلخی و هارون اعور[۴] از وی نقل حدیث نموده‌اند. ایشان در نقل روایات، فردی مورد اعتماد بود.[۵] وی بیش از هفتاد تألیف داشته که تنها دو اثر «الجامع» و «الاکمال» باقی مانده است.[۶] در سال ۱۴۹[۷] یا ۱۵۰[۸] و یا پس از ۱۶۰هـ درگذشت [۹].[۱۰]


جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. غایة النهایه ۱/۶۱۳.
  2. معجم الادباء ۱۶/۱۴۶.
  3. تاریخ الاسلام ۹/۵۶۱.
  4. الجرح و التعدیل ۶/۲۸۲.
  5. سیر اعلام النبلاء ۷/۲۰۰.
  6. کشف الظنون ۱/۵۷۶.
  7. سیر اعلام النبلاء ۷/۲۰۰.
  8. بغیة الوعاة ۲/۲۳۸.
  9. تاریخ الاسلام ۹/۵۶۳.
  10. فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص۵۹۳.