یحیی بن مهلب بجلی کوفی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[ | [[ابوکدینه یحیی بن مهلب بجلی کوفی]] از [[مردمان]] [[کوفه]]<ref>الثقات ۷/۶۰۳.</ref> و از [[طایفه]] بنی ربعه بود.<ref>الطبقات الکبری ۶/۳۸۲.</ref> تمامی منابع، [[کنیه]] یحیی را «ابوکُدینه» دانستهاند، تنها الندیم آن را «ابوکریمه» آورده است.<ref>الفهرست (الندیم) ۳۶.</ref> | ||
وی [[حدیث]] را از بزرگانی چون [[عطاء بن سائب]]، [[حصین بن عبدالرحمان]] و [[قابوس بن ظبیان]] فرا گرفته و از ایشان [[روایت]] کرده است.<ref>التاریخ الکبیر ۸/۳۰۵.</ref> [[عجلی]] و [[ابن حبان]] از رجالشناسان [[اهل سنت]] بر [[وثاقت]] ابوکدینه تأکید کردهاند، گرچه ابن حبّان از [[اشتباه]] وی پرده برداشته است.<ref>تاریخ الثقات ۴۷۵ الثقات ۷/۶۰۳.</ref> [[ابن حجر]] نیز به نقل از [[ابن سعد]]، [[ابن معین]]، [[نسائی]] و [[ابوداود]] وی را [[موثق]] دانسته است.<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۱۱/۲۸۹.</ref> | |||
یحیی دارای [[راویان]] و شاگردانی بود که از آن میان افرادی چون [[ابراهیم بن بشیر بن سلمان]]، [[بکر بن عبدالرحمان قاضی]] و [[اسحاق بن منصور]] را میتوان نام برد.<ref>تهذیب الکمال ۳۲/۵.</ref> الندیم کتابی را در [[تفسیر قرآن]] به یحیی نسبت داده<ref>الفهرست (الندیم) ۳۶.</ref> که حاکی از [[آگاهی]] وی به [[تفسیر]] میباشد.<ref> [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص ۸۳۶.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
| خط ۱۰: | خط ۱۴: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده: | # [[پرونده:9030760879.jpg|22px]] [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|'''فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
نسخهٔ ۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۶
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
ابوکدینه یحیی بن مهلب بجلی کوفی از مردمان کوفه[۱] و از طایفه بنی ربعه بود.[۲] تمامی منابع، کنیه یحیی را «ابوکُدینه» دانستهاند، تنها الندیم آن را «ابوکریمه» آورده است.[۳]
وی حدیث را از بزرگانی چون عطاء بن سائب، حصین بن عبدالرحمان و قابوس بن ظبیان فرا گرفته و از ایشان روایت کرده است.[۴] عجلی و ابن حبان از رجالشناسان اهل سنت بر وثاقت ابوکدینه تأکید کردهاند، گرچه ابن حبّان از اشتباه وی پرده برداشته است.[۵] ابن حجر نیز به نقل از ابن سعد، ابن معین، نسائی و ابوداود وی را موثق دانسته است.[۶]
یحیی دارای راویان و شاگردانی بود که از آن میان افرادی چون ابراهیم بن بشیر بن سلمان، بکر بن عبدالرحمان قاضی و اسحاق بن منصور را میتوان نام برد.[۷] الندیم کتابی را در تفسیر قرآن به یحیی نسبت داده[۸] که حاکی از آگاهی وی به تفسیر میباشد.[۹]
