یحیی بن مهلب بجلی کوفی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[ابوکدینه یحیی بن مهلب بجلی کوفی]] از [[مردمان]] [[کوفه]]<ref>الثقات ۷/۶۰۳.</ref> و از [[طایفه]] بنی ربعه بود.<ref>الطبقات الکبری ۶/۳۸۲.</ref> تمامی منابع، [[کنیه]] یحیی را «ابوکُدینه» دانستهاند، تنها الندیم آن را «ابوکریمه» آورده است.<ref>الفهرست (الندیم) ۳۶.</ref> | [[ابوکدینه یحیی بن مهلب بجلی کوفی]] از [[مردمان]] [[کوفه]]<ref>الثقات ۷/۶۰۳.</ref> و از [[طایفه]] بنی ربعه بود.<ref>الطبقات الکبری ۶/۳۸۲.</ref> تمامی منابع، [[کنیه]] یحیی را «ابوکُدینه» دانستهاند، تنها الندیم آن را «ابوکریمه» آورده است.<ref>الفهرست (الندیم) ۳۶.</ref> از بزرگان [[اتباع]] [[تابعین]] هم طبقۀ [[مالک بن انس]] و [[سفیان ثوری]]، [[صدوق]] به [[گواهی]] ابن حجر<ref>ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۲، ص۳۵۹، رقم ۱۸۴.</ref>.<ref>[[علی اکبر بابایی|بابایی، علی اکبر]]، [[تاریخ تفسیر قرآن (کتاب)|تاریخ تفسیر قرآن]]، ص ۲۳۹.</ref> | ||
وی [[حدیث]] را از بزرگانی چون [[عطاء بن سائب]]، [[حصین بن عبدالرحمان]] و [[قابوس بن ظبیان]] فرا گرفته و از ایشان [[روایت]] کرده است.<ref>التاریخ الکبیر ۸/۳۰۵.</ref> [[عجلی]] و [[ابن حبان]] از رجالشناسان [[اهل سنت]] بر [[وثاقت]] ابوکدینه تأکید کردهاند، گرچه ابن حبّان از [[اشتباه]] وی پرده برداشته است.<ref>تاریخ الثقات ۴۷۵ الثقات ۷/۶۰۳.</ref> [[ابن حجر]] نیز به نقل از [[ابن سعد]]، [[ابن معین]]، [[نسائی]] و [[ابوداود]] وی را [[موثق]] دانسته است.<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۱۱/۲۸۹.</ref> | وی [[حدیث]] را از بزرگانی چون [[عطاء بن سائب]]، [[حصین بن عبدالرحمان]] و [[قابوس بن ظبیان]] فرا گرفته و از ایشان [[روایت]] کرده است.<ref>التاریخ الکبیر ۸/۳۰۵.</ref> [[عجلی]] و [[ابن حبان]] از رجالشناسان [[اهل سنت]] بر [[وثاقت]] ابوکدینه تأکید کردهاند، گرچه ابن حبّان از [[اشتباه]] وی پرده برداشته است.<ref>تاریخ الثقات ۴۷۵ الثقات ۷/۶۰۳.</ref> [[ابن حجر]] نیز به نقل از [[ابن سعد]]، [[ابن معین]]، [[نسائی]] و [[ابوداود]] وی را [[موثق]] دانسته است.<ref>خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۱۱/۲۸۹.</ref> | ||
نسخهٔ ۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۰۶
مقدمه
ابوکدینه یحیی بن مهلب بجلی کوفی از مردمان کوفه[۱] و از طایفه بنی ربعه بود.[۲] تمامی منابع، کنیه یحیی را «ابوکُدینه» دانستهاند، تنها الندیم آن را «ابوکریمه» آورده است.[۳] از بزرگان اتباع تابعین هم طبقۀ مالک بن انس و سفیان ثوری، صدوق به گواهی ابن حجر[۴].[۵]
وی حدیث را از بزرگانی چون عطاء بن سائب، حصین بن عبدالرحمان و قابوس بن ظبیان فرا گرفته و از ایشان روایت کرده است.[۶] عجلی و ابن حبان از رجالشناسان اهل سنت بر وثاقت ابوکدینه تأکید کردهاند، گرچه ابن حبّان از اشتباه وی پرده برداشته است.[۷] ابن حجر نیز به نقل از ابن سعد، ابن معین، نسائی و ابوداود وی را موثق دانسته است.[۸]
یحیی دارای راویان و شاگردانی بود که از آن میان افرادی چون ابراهیم بن بشیر بن سلمان، بکر بن عبدالرحمان قاضی و اسحاق بن منصور را میتوان نام برد.[۹] الندیم کتابی را در تفسیر قرآن به یحیی نسبت داده[۱۰] که حاکی از آگاهی وی به تفسیر میباشد.[۱۱]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ الثقات ۷/۶۰۳.
- ↑ الطبقات الکبری ۶/۳۸۲.
- ↑ الفهرست (الندیم) ۳۶.
- ↑ ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۲، ص۳۵۹، رقم ۱۸۴.
- ↑ بابایی، علی اکبر، تاریخ تفسیر قرآن، ص ۲۳۹.
- ↑ التاریخ الکبیر ۸/۳۰۵.
- ↑ تاریخ الثقات ۴۷۵ الثقات ۷/۶۰۳.
- ↑ خلاصة تهذیب تهذیب الکمال ۱۱/۲۸۹.
- ↑ تهذیب الکمال ۳۲/۵.
- ↑ الفهرست (الندیم) ۳۶.
- ↑ فرهنگنامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص ۸۳۶.