فضل بن شاذان: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | ||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> | <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[فضل بن شاذان در معارف مهدویت]]</div> | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نسخهٔ ۵ مارس ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۰۴
اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
ابومحمد فضل بن شاذان بن خلیل ابوازدی نیشابوری، فقیه، متکلم و جلیل القدر و از علمای قرن سوم هجری بود که شایستگی صحابت چهار تن از امامان شیعه امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی(ع) و امام حسن عسکری(ع) را داشت. او دارای ۱۸۰ کتاب میباشد که میتوان به کتاب الوعید، مسائل فی العلم، الاعراض و الجواهر، العلل، الایمان، اثبات الرجعة، اشاره کرد. فضل بن شاذان را مشعلدار تشیع در ایران و شهر نیشابور که در آن زمان از اهمیت بالایی برخوردار بود، میدانند؛ به طوری که امام حسن عسکری(ع) درباره ایشان فرمودند: «من غبطه میخورم به مردم ایران و نیشابور که کسی چون فضل را دارند»[۱][۲]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ معجم الرجال الحدیث، ج۱۳، ص۲۸۹-۲۹۰.
- ↑ محمدی، حسین، رضانامه ص ۵۴۶.