علم امام: تفاوت میان نسخه‌ها

۲٬۳۸۳ بایت حذف‌شده ،  ‏۲۰ آوریل ۲۰۲۲
خط ۱۸: خط ۱۸:


از آنچه درباره مسائل دسته دوم بیان شد، [[حکم]] مسائل دسته سوم نیز روشن می‌شود، یعنی مسائلی که دانستن آنها ـ به خودی خود ـ کمال به شمار می‌رود، ولی به صورت مستقیم یا غیر مستقیم با انجام [[وظایف امامت]] ارتباطی ندارد، مانند [[آگاهی]] از برخی حوادث [[تاریخی]] یا پاره‌ای از [[اسرار]] و رموز عالم [[خلقت]]. آگاهی از این امور از [[شرایط امامت]] نخواهد بود، اما اگر احیاناً [[اثبات]] [[حقانیت امام]]، یا ایفای [[مسئولیت]] [[امامت]] به دانستن این‌گونه مسائل متوقف شود، دانستن آنها برای [[امام]] لازم است<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)|براهین و نصوص امامت]]، ص ۶۷-۷۸؛ جمعی از نویسندگان، [[امامت‌پژوهی (کتاب)|امامت‌پژوهی]]، ص۱۶۷ ـ ۱۶۸؛ [[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)|براهین و نصوص امامت]]، ص ۶۷-۷۸.</ref>.
از آنچه درباره مسائل دسته دوم بیان شد، [[حکم]] مسائل دسته سوم نیز روشن می‌شود، یعنی مسائلی که دانستن آنها ـ به خودی خود ـ کمال به شمار می‌رود، ولی به صورت مستقیم یا غیر مستقیم با انجام [[وظایف امامت]] ارتباطی ندارد، مانند [[آگاهی]] از برخی حوادث [[تاریخی]] یا پاره‌ای از [[اسرار]] و رموز عالم [[خلقت]]. آگاهی از این امور از [[شرایط امامت]] نخواهد بود، اما اگر احیاناً [[اثبات]] [[حقانیت امام]]، یا ایفای [[مسئولیت]] [[امامت]] به دانستن این‌گونه مسائل متوقف شود، دانستن آنها برای [[امام]] لازم است<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)|براهین و نصوص امامت]]، ص ۶۷-۷۸؛ جمعی از نویسندگان، [[امامت‌پژوهی (کتاب)|امامت‌پژوهی]]، ص۱۶۷ ـ ۱۶۸؛ [[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)|براهین و نصوص امامت]]، ص ۶۷-۷۸.</ref>.
==اهل سنت و علم امام==
آنچه گفته شده دیدگاه [[عالمان]] و [[متکلمان امامیه]] درباره علم امام بود. عالمان و [[متکلمان]] دیگر [[مذاهب اسلامی]]، [[علم بالفعل]] و جامع و [[خطاناپذیر]] به [[احکام دین]] را از [[شرایط امامت]] ندانسته‌اند. آنان غالباً [[علم اجتهادی]] به [[احکام شریعت]] را از [[شرایط امام]] دانسته‌اند. برخی از آنان، حتی علم اجتهادی را نیز لازم ندانسته و [[علم]] [[تقلیدی]] را نیز کافی شمرده‌اند<ref>برای آگاهی از اقوال متکلمان دیگر مذاهب اسلامی، ر.ک: امامت در بینش اسلامی، ص۱۷۹-۱۸۵.</ref>.<ref>[[عبدالحسین خسروپناه]]، [[کلام نوین اسلامی (کتاب)|کلام نوین اسلامی ج۲]]، ج۲، ص ۳۷۲ ـ ۳۷۳؛ [[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)|براهین و نصوص امامت]]، ص ۶۷-۷۸.</ref>
از [[دلایل]] و مباحث پیشین می‌توان به [[نادرستی]] این دیدگاه پی برد. [[حفظ شریعت]] از هرگونه افزایش یا کاهش و [[تحریف]] و تغییری توسط [[امام]]، بدون [[آگاهی]] کامل و جامع و خطاناپذیر او از [[معارف]] و [[احکام دینی]] ممکن نخواهد بود. بنابراین، فرضیه علم اجتهادی در باب [[امامت]] مردود است. از سوی دیگر، [[دلایل عقلی]] و [[نقلی]] علم امام، ناظر به علم غیر تقلیدی است. مضافا بر اینکه کسی که امام [[علم به احکام]] [[دین]] را از او فرا می‌گیرد به امر امامت سزاوارتر است و از نظر [[عقل]] و [[نقل]]، امامت [[حق]] اوست، نه کسی که علمش تقلیدی است، یا در اجتهادش مرتکب خطاهای بسیاری می‌شود<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)|براهین و نصوص امامت]]، ص ۶۷-۷۸.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۱۳۰٬۴۰۱

ویرایش