اصحاب یمین در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

===[[ایمان]] و سفارش به [[صبر]] و ترحم===

[[اصحاب یمین]] در [[دنیا]] از مؤمنانی هستند که بر [[ایمان]] [[پایداری]] و یکدیگر را به [[استقامت]] در انجام دادن [[تکالیف]] و ترحم به [[نیازمندان]] سفارش می‌کنند: {{متن قرآن| ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْمَيْمَنَةِ }}<ref>«آنگاه، از کسانی خواهد بود که ایمان آورده‌اند و یکدیگر را به شکیبایی و یکدیگر را به مهرورزی سفارش می‌کنند آنان، خجستگانند» سوره بلد، آیه ۱۷-۱۸.</ref>.<ref>مجمع البیان، ج ۱۰، ص ۷۵۱.</ref> در روایتی، اصحاب یمین [[اهل]] حِدّت معرفی شده‌اند؛<ref>بحار الانوار، ج ۵، ص ۲۴۱.</ref> یعنی کسانی که در مسائل [[دینی]]، اراده‌ای پولادین دارند و اهل استقامت و پایداری و در پی کارهای خیر هستند.<ref>النهایه، ج ۱، ص ۳۵۲.</ref> برخی معتقدند که آزادسازی بندگان و اطعام نیازمندان، از مصادیق سفارش به ترحّم است که به سبب اهمیت آن، جداگانه ذکر شده است <ref>المیزان، ج ۲۰، ص ۲۹۳.</ref>.<ref>[[فتاح آقازاده|آقازاده، فتاح]]، [[اصحاب یمین - آقازاده (مقاله)|مقاله «اصحاب یمین»]]، [[دائرة المعارف قرآن کریم ج۳ (کتاب)|دائرة المعارف قرآن کریم]]، ج۳.</ref>

اصحاب یمین در [[زندگی]] [[دنیایی]]، از [[افراط]] و [[تفریط]] می‌پرهیزند و همواره اهل اعتدال و [[میانه‌روی]] هستند. بر اساس [[آیه]] {{متن قرآن|ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتَابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنَا مِنْ عِبَادِنَا فَمِنْهُمْ ظَالِمٌ لِنَفْسِهِ وَمِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَمِنْهُمْ سَابِقٌ بِالْخَيْرَاتِ بِإِذْنِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ}}<ref>«سپس این کتاب را به کسانی از بندگان خویش که برگزیده‌ایم به میراث دادیم و برخی از آنان، ستمکاره با خویشند و برخی میانه‌رو و برخی با اذن خداوند در کارهای نیک پیشتازند؛ این همان بخشش بزرگ است» سوره فاطر، آیه ۳۲.</ref> بندگان دو گروه‌اند: ستم‌پیشگان و میانه‌روان. از سدّی، [[قتاده]]، [[مجاهد]]، [[ابن عباس]] و [[عکرمه]] [[نقل]] شده است که گروه میانه‌رو، همان اصحاب یمین هستند.<ref>جامع البیان، مج ۱۲، ج ۲۲، ص۱۶۱ ـ ۱۶۳؛ مجمع‌البیان، ج ۸، ص ۶۳۹.</ref>

===[[اطاعت]] از [[خاندان رسول اکرم]]{{صل}} و ارادت به آنان===