سلیمان بن مهران اسدی کوفی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;"> سلیمان بن مهران اسدی کوفی در تاریخ اسلامی</div> ==مقدمه== ابومحمد سلی...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '==') |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
[[علامه مجلسی]] او را امامی [[ممدوح]] دانسته است.<ref>الوجیزه ۵۲.</ref> کتابی در ذکر [[مناقب]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} برجای گذاشت.<ref>الذریعه ۲۲ / ۳۲۱.</ref> اعمش در سال ۱۴۸ هـ در کوفه درگذشت.<ref>سیر اعلام النبلاء ۶ / ۲۳۵.</ref> برای سال [[وفات]] او غیر از این هم ذکر شده است<ref>الثقات ۴ / ۳۰۳.</ref>.<ref> [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص ۳۷۶.</ref> | [[علامه مجلسی]] او را امامی [[ممدوح]] دانسته است.<ref>الوجیزه ۵۲.</ref> کتابی در ذکر [[مناقب]] [[امیرمؤمنان علی]]{{ع}} برجای گذاشت.<ref>الذریعه ۲۲ / ۳۲۱.</ref> اعمش در سال ۱۴۸ هـ در کوفه درگذشت.<ref>سیر اعلام النبلاء ۶ / ۲۳۵.</ref> برای سال [[وفات]] او غیر از این هم ذکر شده است<ref>الثقات ۴ / ۳۰۳.</ref>.<ref> [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص ۳۷۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۹
مقدمه
ابومحمد سلیمان بن مهران اعمش دماوندی اسدی کوفی کاهلی از موالی قبیله بنی کاهل،[۱] تیرهای از قوم اسد[۲] بود. به دلیل ضعف بینایی و ریزش آب چشمش، به او اعمش گفتهاند.[۳] پدرش از دماوند ایران بود و خود در کوفه به دنیا آمد.[۴] او در روز عاشورای سال ۶۱ [۵] و به قولی، دو سال پیش از شهادت امام حسین(ع) به دنیا آمده است[۶].
اعمش از اصحاب امام صادق(ع) به شمار میآید.[۷] وی از افرادی چون انس بن مالک و کمیل بن زیاد روایت نقل کرده و قرائتش را بر زید بن وهب و ابراهیم نخعی عرضه داشت.[۸] اشخاصی چون طلحه بن مصرف قرائت را از او آموخته[۹] و ایوب سختیانی، شعبه [۱۰] و ابن ابیعمیر[۱۱] از او روایت نقل کردهاند. او بر فنّ قرائت تسلط داشت و عالم به حدیث و فرایض،[۱۲] و از فقیهان و زاهدان عصر خویش به شمار میرفت[۱۳] و محدث اهل کوفه شمرده و در نقل روایت به او اعتماد میشد.[۱۴]۴
شهید ثانی مینویسد: رجالنویسان شیعی از ذکر نام او خودداری کردهاند، در حالی که به جهت استقامت و فضل، سزاوار ذکر است. از روایات او بر میآید که شیعه بوده و با اهل بیت(ع) همنشینی داشت و بدانان اخلاص میورزید. وی فاضل و نیکواندیش بود.[۱۵]
علامه مجلسی او را امامی ممدوح دانسته است.[۱۶] کتابی در ذکر مناقب امیرمؤمنان علی(ع) برجای گذاشت.[۱۷] اعمش در سال ۱۴۸ هـ در کوفه درگذشت.[۱۸] برای سال وفات او غیر از این هم ذکر شده است[۱۹].[۲۰]
منابع
پانویس
- ↑ الطبقات الکبری ۶ / ۳۴۲.
- ↑ الانساب ۵ / ۲۳ و ۲۴.
- ↑ روضات الجنات ۴ / ۷۵.
- ↑ وفیات الاعیان ۲ / ۴۰۰.
- ↑ الطبقات الکبری ۶ / ۳۴۲.
- ↑ الانساب ۵ / ۲۳ و ۲۴.
- ↑ رجال الطوسی ۲۰۶.
- ↑ سیر اعلام النبلاء ۶ / ۲۳۵.
- ↑ الطبقات الکبری ۶ / ۳۴۲.
- ↑ سیر اعلام النبلاء ۶ / ۲۳۵.
- ↑ روضات الجنات ۴ / ۷۷.
- ↑ تاریخ بغداد ۹ / ۶ ـ ۹.
- ↑ روضات الجنات ۴ / ۷۷.
- ↑ تاریخ بغداد ۹ / ۶ ـ ۹.
- ↑ روضات الجنات ۴ / ۷۷.
- ↑ الوجیزه ۵۲.
- ↑ الذریعه ۲۲ / ۳۲۱.
- ↑ سیر اعلام النبلاء ۶ / ۲۳۵.
- ↑ الثقات ۴ / ۳۰۳.
- ↑ فرهنگنامه مؤلفان اسلامی، ج۱ ص ۳۷۶.