رهبری اجتماعی: تفاوت میان نسخه‌ها

در [[خطبه امام]] [[رضا]]{{ع}} در جامع [[مرو]] که که مشتمل بر [[تبیین]] [[جایگاه امامت]] و صفات و [[شئون]] و مسؤولیت‌های [[امام]] است یکی از [[وظائف امام]] [[زمامداری]] و [[تصدی]] امور مرتبط با [[حکومت]] در [[جامعه اسلامی]] است: {{متن حدیث|إِنَّ الْإِمَامَةَ هِيَ مَنْزِلَةُ الْأَنْبِيَاءِ وَ إِرْثُ الْأَوْصِيَاءِ إِنَّ الْإِمَامَةَ خِلَافَةُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ خِلَافَةُ الرَّسُولِ وَ مَقَامُ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ مِيرَاثُ الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ{{ع}} إِنَّ الْإِمَامَةَ زِمَامُ الدِّينِ وَ نِظَامُ الْمُسْلِمِينَ وَ صَلَاحُ الدُّنْيَا وَ عِزُّ الْمُؤْمِنِينَ إِنَّ الْإِمَامَةَ أُسُّ الْإِسْلَامِ النَّامِي وَ فَرْعُهُ السَّامِي بِالْإِمَامِ تَمَامُ الصَّلَاةِ وَ الزَّكَاةِ وَ الصِّيَامِ وَ الْحَجِّ وَ الْجِهَادِ وَ تَوْفِيرُ الْفَيْ ءِ وَ الصَّدَقَاتِ وَ إِمْضَاءُ الْحُدُودِ وَ الْأَحْكَامِ وَ مَنْعُ الثُّغُورِ وَ الْأَطْرَافِ}}<ref>عیون أخبار الرضا{{ع}}، ج۱، ص ۲۱۸.</ref>.

در سخن [[امام امیرالمؤمنین]]{{ع}} به جنبه اجرائی و [[نظارت]] بر [[اجرا]] نیز توجه داده شده است: {{متن حدیث|السُّلْطَانُ وَزَعَةُ اللَّهِ فِي أَرْضِهِ}}<ref>نهج البلاغه: حکمت ۳۳۲ {{عربی|الْوَزَعَةُ بالتحریکِ: جَمعُ وازع وَ هُوَ الحاکمُ یمنعُ مِنْ مُخَالِفَةِ الشّریعةِ، وَ الْأَخْبَارُ بِالْجَمْعِ لِأَنَّ أل فِي السُّلْطَانِ للجنسِ}}. وزعه جمع وازع به کسی گفته می‌‌شود که از چیزی پاسداری و نگهبانی می‌‌کند.</ref>.

توجه به این نکته لازم است که آن [[حضرت]] در [[مقام عمل]] هم [[مسؤولیت]] [[حکومت]] و [[زمامداری]] [[مسلمانان]] را بر عهده گرفته و الگوی [[حاکم اسلامی]] را ارائه نمود<ref>ر.ک: فروغ ولایت، ص ۳۲۱.</ref>.

از [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} نیز [[نقل]] شده: {{متن حدیث|وَ الْإِمَامَةَ نِظَاماً لِلْأُمَّةِ وَ الطَّاعَةَ تَعْظِيماً لِلْإِمَامَةِ}}<ref>نهج البلاغه حکمت ۲۵۲ ابن ابی الحدید در شرح این فراز می‌‌نویسد: {{عربی|وَ فُرِضَتِ الْإِمَامَةُ نِظَاماً لِلْأُمَّةِ وَ ذَلِكَ لِأَنَّ الْخَلْقَ لَا يَرْتَفِعُ الْهَرْجَ وَ الْعَسْفِ وَ الظُّلْمِ وَ الْغَضَبِ وَ السَّرِقَةِ عَنْهُمْ إِلَّا بوازع قَوِيُّ وَ لَيْسَ يَكْفِي فِي امْتِنَاعِهِمْ قُبْحُ الْقَبِيحُ وَ لَا وَعِيدِ الْآخِرَةِ بَلْ لَا بُدَّ لَهُمْ مِنْ سُلْطَانٍ قَاهِرٍ ينظم مَصَالِحِهِمْ فيردع ظالمهم وَ يَأْخُذُ عَلَى أَيْدِي سفهائهم. وَ فُرِضَتِ الطَّاعَةَ تَعْظِيماً لِلْإِمَامَةِ وَ ذَلِكَ لِأَنَّ أَمْرُ الْإِمَامَةُ لَا يَتِمُّ إِلَّا بِطَاعَةِ الرَّعِيَّةِ وَ إِلَّا فَلَوْ عَصَتِ الرَّعِيَّةِ إِمَامِهَا لَمْ يَنْتَفِعُوا بِإِمَامَتِهِ وَ رئاسته عَلَيْهِمْ}} شرح ابن ابی الحدید، ج ۱۹، ص ۹۰.</ref><ref>[[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)|معارف و عقاید ۵]] ص ۴۵-۵۰</ref>.

==اختصاص [[مسند]] [[قضاوت]]==

در [[سخنان ائمه]]{{عم}} [[مسند]] [[قضاوت]] که از [[شئون]] [[اجتماعی]] و مرتبط با [[حکومت]] است از مسؤولیت‌های اختصاصی [[امام]] و پیشوای [[جامعه اسلامی]] دانسته شده.