←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = آیه بینه | عنوان مدخل = شأن نزول آیه بینه | مداخل مرتبط = شأن نزول آیه بینه در قرآن - شأن نزول آیه بینه در حدیث - شأن نزول آیه بینه در کلام اسلامی | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== #علامه طبرسی میفرماید: این آیه...» ایجاد کرد) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
[[علامه طبرسی]] میفرماید: این [[آیه]] مربوط به آیه دوازدهم و سیزدهم همین [[سوره]] است. در [[شأن نزول]] این [[آیات]] آمده است. | |||
[[ابن عباس]] میگوید: [[رؤسای قریش]] در [[مکه]] نزد [[رسول خدا]]{{صل}} آمدند و گفتند محمد{{صل}} اگر تو براستی [[پیغمبری]]، کوههای مکه را برای ما به طلا مبدل کن، یا فرشتگانی همراه خود بیاور که به [[نبوت]] تو [[گواهی]] دهند. به دنبال آن این آیات نازل شد<ref>مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۱۴۶و ۱۵۲.</ref>. | [[ابن عباس]] میگوید: [[رؤسای قریش]] در [[مکه]] نزد [[رسول خدا]]{{صل}} آمدند و گفتند محمد{{صل}} اگر تو براستی [[پیغمبری]]، کوههای مکه را برای ما به طلا مبدل کن، یا فرشتگانی همراه خود بیاور که به [[نبوت]] تو [[گواهی]] دهند. به دنبال آن این آیات نازل شد<ref>مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، ص۱۴۶و ۱۵۲.</ref>. | ||
[[عیاشی]] نیز به سند خود از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] کرده است: رسول خدا{{صل}} به علی{{ع}} فرمود: من از خدای خود خواستم تا میان من و تو [[برادری]] برقرار سازد و این کار را کرد و سپس درخواست کردم که تو را [[وصی]] من گرداند و این کار را هم انجام داد. دو نفر از [[قریش]] گفتند: به [[خدا]] یک من خرما که در میان انبانی پوشیده باشد نزد ما محبوبتر است از آنچه محمد{{صل}} از خدا خواسته؛ چرا [[قدرت]] و [[سلطنت]] از خدا نخواست که بر [[دشمنان]] نیرو بگیرد، یا گنجی درخواست نکرد که از [[فقر]] نجاتش دهد؟ [[قسم به خدا]]، [[پیامبر]]{{صل}} علی{{ع}} را به سوی باطلی نخواند، مگر اینکه او را [[اجابت]] کرد! به دنبال این، آیات فوق نازل گردید<ref>تفسیر العیاشی، ج۲، ص۳۰۲-۳۰۳.</ref>.<ref>[[محمد ساعدی|ساعدی، محمد]]، [[آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار (کتاب)|آیات امامت و ولایت در تفسیر المنار]]، ص ۴۷۹.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||