جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۲
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۱) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
او از تابعینی است که احادیثش در بیشتر [[کتابهای حدیثی]] آمده و برای [[رجالیان]] [[اهل سنت]] فردی شناخته شده بوده است. [[طاووس یمانی]]، بشیر بن کعب را دیده که با [[ابن عباس]] [[سخن]] میگفته و ابن عباس، احادیث وی را همچون احادیث ابوهریره دانسته است<ref>احمدبن حنبل، ج۳، ص۳۸؛ فسوی، ج۲، ص۹۳ و ر.ک: طبری شیعی، ص۱۷۴؛ دارمی، ج۱، ص۱۱۴.</ref>. | او از تابعینی است که احادیثش در بیشتر [[کتابهای حدیثی]] آمده و برای [[رجالیان]] [[اهل سنت]] فردی شناخته شده بوده است. [[طاووس یمانی]]، بشیر بن کعب را دیده که با [[ابن عباس]] [[سخن]] میگفته و ابن عباس، احادیث وی را همچون احادیث ابوهریره دانسته است<ref>احمدبن حنبل، ج۳، ص۳۸؛ فسوی، ج۲، ص۹۳ و ر.ک: طبری شیعی، ص۱۷۴؛ دارمی، ج۱، ص۱۱۴.</ref>. | ||
او یکی از [[قاریان]] و زاهدان [[زمان]] خود بود<ref>ذهبی، ج۶، ص۴۶.</ref>. بشیر بن کعب، پس از [[دفن]] [[عبدالله بن عبدالرحمان بن عوف]] بر [[قبر]] وی [[نماز]] میت خواند<ref>فسوی، ج۱، ص۲۲۱؛ ر.ک: ابن ابی شیبه، ج۳، ص۲۴۰.</ref>. هنگامی که طاعونی در [[بصره]] آمد، بشیر بن کعب برای خود قبری کند و در آن [[قرآن]] خواند و چون درگذشت، در همان [[قبر]] مدفون شد<ref> بخاری، ج۲، ص۱۳۲.</ref> | او یکی از [[قاریان]] و زاهدان [[زمان]] خود بود<ref>ذهبی، ج۶، ص۴۶.</ref>. بشیر بن کعب، پس از [[دفن]] [[عبدالله بن عبدالرحمان بن عوف]] بر [[قبر]] وی [[نماز]] میت خواند<ref>فسوی، ج۱، ص۲۲۱؛ ر.ک: ابن ابی شیبه، ج۳، ص۲۴۰.</ref>. هنگامی که طاعونی در [[بصره]] آمد، بشیر بن کعب برای خود قبری کند و در آن [[قرآن]] خواند و چون درگذشت، در همان [[قبر]] مدفون شد<ref> بخاری، ج۲، ص۱۳۲.</ref><ref>[[منصور داداشنژاد|داداشنژاد، منصور]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «بشیر بن کعب عدوی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۲۵۲.</ref> | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||