تبلیغ در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخهها
جز
وظیفهٔ شمارهٔ ۲
بدون خلاصۀ ویرایش |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۲) |
||
| خط ۱۳: | خط ۱۳: | ||
نخستین [[وظیفه]] [[رسولان الهی]]، رساندن [[پیام]] [[هدایت الهی]] به [[مردم]] است. [[تبلیغ]] مرحله نهایی پیامرسانی است که به معنای وقوع بلاغ در میان [[مردم]] است: {{متن قرآن|أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي}}<ref>«پیامهای پروردگارم را به شما میرسانم» سوره اعراف، آیه ۶۲.</ref>. | نخستین [[وظیفه]] [[رسولان الهی]]، رساندن [[پیام]] [[هدایت الهی]] به [[مردم]] است. [[تبلیغ]] مرحله نهایی پیامرسانی است که به معنای وقوع بلاغ در میان [[مردم]] است: {{متن قرآن|أُبَلِّغُكُمْ رِسَالَاتِ رَبِّي}}<ref>«پیامهای پروردگارم را به شما میرسانم» سوره اعراف، آیه ۶۲.</ref>. | ||
در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] "توضیح، [[تبیین]] و [[ترویج]] [[افکار]] [[سیاسی]]، [[فلسفی]]، [[دینی]]، [[فرهنگی]]، [[اقتصادی]] و جز اینها، در بین عدهای با استفاده از هر وسیله ارتباطی برای تحت تأثیر قراردادن [[افکار]] و [[عقاید]] آنها را [[تبلیغ]] گویند"<ref>علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۳۴۵.</ref> | در [[فرهنگ]] [[سیاسی]] "توضیح، [[تبیین]] و [[ترویج]] [[افکار]] [[سیاسی]]، [[فلسفی]]، [[دینی]]، [[فرهنگی]]، [[اقتصادی]] و جز اینها، در بین عدهای با استفاده از هر وسیله ارتباطی برای تحت تأثیر قراردادن [[افکار]] و [[عقاید]] آنها را [[تبلیغ]] گویند"<ref>علیاکبر آقابخشی و مینو افشاریراد، فرهنگ علوم سیاسی، ص۳۴۵.</ref><ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص:۱۵۹.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||