طوی در قرآن
این مدخل زیرشاخهٔ بحث طوی است. طوی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: طوی در قرآن - طوی در حدیث - پرسش مرتبط نداردجغرافیای طوی، در سور مبارکه طه و نازعات
- ﴿... إِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى﴾[۱].
- ﴿إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى﴾[۲].
هر دو آیه مذکور مربوط به بخشی از دوران زندگی پر فراز و نشیب حضرت موسی(ع) است و آن دو آیه به زمان بعثت آن حضرت در وادی مقاس طوی ارتباط دارد. واژه مورد بررسی، در آیات فوق، کلمه طوی است؛ که به نظر بعضی از مفسرین، نام مکانی است؛ که نخستین شرارههای وحی، در آن محل، بر قلب موسی(ع) تابید و به نظر بعضی دیگر، صفتی است؛ زیرا طوی در اصل به معنی پیچیدن است. به هر حال، ما در این مقوله، هر دو نظر را بررسی مینماییم و سپس به جغرافیای آن محل، که هدف اصلی ما است؛ اشاره میکنیم.[۳]
معنی لغوی طوی
برخی بزرگان و علما[۴] مینویسند: «طوی اسم یا صفت است، برای الوادی... وادیی که نامش طوی یا دارای [صفت] پیچ و خم است». برخی نویسندگان[۵]، در مورد طوی چنین نقل مینمایند: «طوی، نام همان وادی مقدس - پایین کوه سینا است- و در اینجا[۶] به معنی مکرر آمده است یعنی چند بار تقدیس شده». برخی پژوهشگران[۷]، در توضیح آیه مذکور، بیان میدارند: «ای حبیب ما! داستان موسی را میدانی، که ما او را در بیابان پاک و وادی مقدس از سرزمین شام در دامنه کوه سینا، به نام طوی فرمان دادیم؟» و در پاورقی همان صفحه میافزاید: «لفظ طوی علاوه بر اسم خاص بودن؛ ممکن است، بر لغت قبیله، طی فعل مجهول باشد؛ در این صورت پیچیده شده، یا دو بار معنی شود، یعنی وادیی پیچیده شده به تقدس، یا دو بار مقدس - بودن است».
برخی نویسندگان مینویسند: «این کلمه فقط، در دو موضع... آمده است. ظاهراً آن نام همان وادی است... و محل آمدن وحی، به موسی(ع) است، که قهراً قسمتی از صحرای سینا میباشد و به نقل از فرهنگ اقرب الموارد گوید: طوی... وادیی است، در شام.»...[۸]. برخی پژوهشگران، در مورد طوی بیان مینمایند: «طوی در نوردیده. پیچیده، نام وادی مقدس و جای مناجات حضرت موسی(ع)».[۹].[۱۰]
حاصل تحقیق
از مجموع اظهارنظرهای لغویون و مفسرین، به این نتیجه میرسیم که طوی از نظر لغوی به معنی پاک و پیچیده و در نوردیده، که در حقیقت مفهوم وصفی دارد و از سوی دیگر وادی مقدسی است؛ که اولین جرقه وحی نبوت، بر قلب حضرت موسی(ع) تابیده است؛ لذا طوی اسم خاص برای مکان مقدسی است؛ که بعثت پیامبری بزرگ در آن تحقق یافته است، در این صورت به نام یک مکان خاص باید به توضیح جغرافیای آن در اینجا اشاره نماییم.[۱۱]
جغرافیای طوی
«طوی جلگهای است که در دامنه کوه طور قرار دارد و همان جا است؛ که خداوند سبحان آن را وادی مقدس نامیده»[۱۲]. برخی نویسندگان مینویسند: «وادی مقدس، یا وادی الایمن، درهای است؛ که موسی(ع) در آن نور الهی را به صورت آتش در درخت جلوه گردید... [مسافران] چون از مدین به طرف مصر آیند؛ این دره [را که] در طرف راست کوه سینا واقع است [میبیند] و در تورات [این دره] طوی نامیده شده.»..[۱۳].[۱۴]
منابع
پانویس
- ↑ «بیگمان این منم پروردگار تو، پایپوشهای خویش را درآور که تو در سرزمین مقدس «طوی» یی» سوره طه، آیه ۱۲.
- ↑ «آنگاه که پروردگارش او را در سرزمین پاک «طوی» فرا خواند،» سوره نازعات، آیه ۱۶.
- ↑ عرب، محمد حسن، دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید، ص ۳۵۲.
- ↑ آیتالله طالقانی، تفسیر پرتوی از قرآن، قسمت اول جزء سیام، ص۸۹.
- ↑ زین العابدین رهنما، ترجمه قرآن، ج۴، ص۴۷۸.
- ↑ نازعات ۱۶.
- ↑ محمد تقی شریعتی، تفسیر نوین، ص۴۳.
- ↑ قرشی، فرهنگ قاموس قرآن.
- ↑ عباس مهرین شوشتری، فرهنگ قرآن.
- ↑ عرب، محمد حسن، دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید، ص ۳۵۲.
- ↑ عرب، محمد حسن، دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید، ص ۳۵۳.
- ↑ محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ترجمه سید محمد باقر موسوی همدانی، ج۲۷، ص۲۱۳.
- ↑ محمد، خزائلی، اعلام قرآن، ص۶۱۵.
- ↑ عرب، محمد حسن، دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید، ص ۳۵۴.