حذیفة بن منصور خزاعی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Msadeq (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۷ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۴ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

آشنایی اجمالی

ابومحمد حذیفة بن منصور بن کثیر بن سلمه خزاعی کوفی بیاع السابری از اصحاب امام باقر، امام صادق[۱] و امام کاظم(ع) بود[۲] و از آن بزرگواران روایت کرده است.[۳] به علاوه، از محدثانی چون شهاب بن عبدربه و معاذ بن کثیر روایت نموده است.[۴] کسانی چون ابن ابی عمیر،[۵] قاسم بن اسماعیل[۶] و محمد بن سنان[۷] از وی حدیث شنیده و روایت کرده‌اند. ایشان از روایتگران شیعه و فردی مورد اعتماد بود،[۸] ولی بسیاری از رجال‌نویسان احادیث منقوله، وی را به جهت آنکه از راویان غیرموثق نیز نقل کرده، منزه ندانسته و مورد اعتماد نمی‌دانند. گفته شده که او مدتی در دستگاه خلافت بنی امیه اشتغال داشت و والی یکی از مناطق بود.[۹] وی دارای کتاب الحدیث می‌‌باشد.[۱۰]تاریخ دقیق وفاتش معلوم نیست، ولی برخی آن را پیش از سال ۱۴۸ هـ،[۱۱] و گروهی در زمان امام کاظم(ع)دانسته‌اند.[۱۲].[۱۳]

جستارهای وابسته

منابع

  1. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱

پانویس

  1. رجال الطوسی ۱۱۹ و ۱۷۹ رجال ابن داوود ۱۰۱.
  2. رجال ابن داوود ۱۰۱.
  3. رجال النجاشی ۱/۳۴۶.
  4. معجم رجال الحدیث ۴/۲۴۴.
  5. رجال النجاشی ۱/۳۴۶.
  6. الفهرست (طوسی) ۶۵ لسان المیزان ۲/۱۸۲.
  7. اختیار معرفة الرجال ۳ جامع الرواة ۱/۱۱۸.
  8. رجال النجاشی ۱/۳۴۶ خلاصة الاقوال ۶۰ و۶۱.
  9. رجال ابن داوود ۴۳۷ خلاصة الاقوال ۶۱ جامع الرواة ۱/۱۸۱.
  10. الذریعه ۶/۳۲۰.
  11. معجم المؤلفین ۳/۱۹۰.
  12. لسان المیزان ۲/۱۸۲ اعیان الشیعه ۴/۵۹۰.
  13. جمعی از پژوهشگران، فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۲۴۳.