تسبیح
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل تسبیح (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
تسبیح: تنزیه خداوند از شرک و عجز و نقص[۱].
واژهشناسی لغوی
- تسبیح از ریشه "س ـ ب ـ ح" و سبْح در لغت به معنای گذر سریع در آب و در هواست و برای مرور ستارگان در فلک﴿﴿ وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ﴾﴾[۲] و نیز دویدن اسب﴿﴿ وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا﴾﴾[۳] و سرعت گرفتن در انجام کاری﴿﴿إِنَّ لَكَ فِي النَّهَارِ سَبْحًا طَوِيلا ﴾﴾[۴] به استعاره گرفته شده است[۵]. تسبیح نیز اصل آن مرور سریع در عبادت است، اعم از اینکه عبادت، قول یا فعل یا نیت "اعتقاد" باشد[۶]. و به معنای تنزیه خداوند از هرگونه عیب و نقص است[۷]. واژه تسبیح و مشتقات آن ۹۲ بار در ۸۸ آیه از ۴۹۹ سوره قرآن به شکل مصدر، اسم، ماضی، مضارع و اَشکال گوناگون صرفی آمده[۸] و در همان مفاهیم لغوی و برخی مفاهیمدینی و شرعی مانند صلوه[۹] به کار گرفته شده است[۱۰].
تسبیح در قرآن
حقیقت تسبیح و تفاوت آن با تقدیس
صور گوناگون تسبیح و تسبیح کنندگان
تسبیح عمومی موجودات
تسبیح اسم پروردگار
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ اسحاقنیا تربتی، سید رضا، دائرةالمعارف قرآن کریم، ج7، ص:۵۱۱- ۵۲۰.
- ↑ و اوست که شب و روز و خورشید و ماه را آفرید (که) هر یک در چرخهای شناورند؛ سوره انبیاء، آیه:۳۳.
- ↑ و به فرشتگانی که شناورند و با شتاب فرود میآیند؛ سوره نازعات، آیه:۳.
- ↑ تو را در روز، کوششی دراز دامن است؛ سوره مزمل، آیه:۷.
- ↑ مفردات، ص۳۹۲؛ التحقیق، ج۵، ص۲۰، «سبح».
- ↑ مفردات، ص۳۹۲، «سبح».
- ↑ التحقیق، ج۵، ص۱۹ ـ ۲۲، «سبح».
- ↑ اسماء و صفات الهی، ج۱، ص۶۴۷.
- ↑ التفسیرالکبیر،ج۳، ص۲۱۶؛ الوجوه والنظایر، ج۱،ص۴۴۶.
- ↑ اسحاقنیا تربتی، سید رضا، دائرةالمعارف قرآن کریم، ج۷، ص:۵۱۱- ۵۲۰.