ام‌حکم بنت زبیر

مقدمه

ام‌حکم و یا ام‌حکیم دختر زبیر بن عبدالمطلب بن هاشم از قبیله قریش است. مادرش عاتکه بنت ابی‌وهب بن عمرو بن عائذ بن عمران بن مخزوم است. او دخترعموی رسول الله(ص) است. وی با پسرعمویش «ربیعة بن حارث بن عبدالمطلب» ازدواج کرد و پسرانی به نام‌های: است: «محمد»، «عبدالله»، «عباس»، «حارث»، «امیة»، «عبدشمس» و «عبدالمطلب» و دختری به نام «اروی الکبری» آورد^[۱]. ام‌حکم اهل مکه بود و در همان روزهای نخستین دعوت رسول الله(ص)، اسلام آورد و با آن حضرت بیعت کرد و سپس از مکه به مدینه هجرت نمود و در آن شهر می‌زیست. روش اخلاقی و مردم‌داری پیامبر اکرم(ص) چنین بود که گاهی به خانه مسلمانان رفت و آمد داشت تا بدین وسیله قلوب آنان را جذب و فکر و فرهنگ اسلام را گسترش دهد. ام‌حکم یکی از آن زنان صحابه بود که رسول الله(ص) به خانه او و خواهرش رفت و آمد داشت. ام‌حکم در خیبر شرکت داشت. رسول الله(ص) برای او سی شتروار از محصول خیبر مقرر فرمود^[۲].

ابن حجر عسقلانی، ابن عبدالبر او را راوی احادیث از رسول الله(ص) می‌دانند^[۳]. ام‌حکم از رسول خدا روایت کرده و از او نوه‌اش عمرو بن امیه ضمری، خواهرش ضباعه روایت کرده‌اند^[۴]. ام‌حکم به رسول الله(ص) ارادت خاصی داشت. در هنگام بیماری آن حضرت به همراه فاطمه(س) به ملاقات پیامبر اکرم(ص) رفت و از آن حضرت درخواست کرد تا به او دعایی بیاموزد^[۵]. پیامبر اکرم(ص) نیز دعایی به او آموخت و از او خواست تا آن را بعد از هر نمازی چنین بخواند: «عَلَى إِثْرِ كُلِّ صَلاةٍ ثَلاثاً وَ ثَلاثِينَ تَكْبِيرَةً وَ ثَلاثاً وَ ثَلاثِينَ تَسْبِيحَةً وَ ثَلاثاً وَ ثَلاثِينَ تَحْمِيدَةً وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ»^[۶].^[۷]

جستارهای وابسته

منابع

محمدزاده، مرضیه، زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم

پانویس

↑ المنمق، ص۲۸۹؛ الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۶۲؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۷۷-۳۷۸.
↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۶۲؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸ ص۳۷۸؛ اسدالغابه، ج۶، ص۳۱۹.
↑ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۷۸؛ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۸۷۳.
↑ الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۶۲؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۷۸.
↑ تهذیب التهذیب، ج۱۲، ص۴۶۳؛ تقریب التهذیب، ج۲، ص۶۲۰؛ تهذیب الکمال، ج۳، ص۱۷۰۳؛ الجرح و التعدیل، ج۹، ص۴۶۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۷۸؛ اسدالغابه، ج۶، ص۳۱۹؛ تجرید اسماء الصحابه، ج۲، ص۳۱۷؛ اعلام النساء المؤمنات، ص۱۳۸؛ اعلام النساء، ج۱، ص۲۳۵.
↑ اسدالغابه، ج۶، ص۳۱۹؛ به نقل از سنن ابی داود، کتاب الخراج و الامارة.
↑ محمدزاده، مرضیه، زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم، ص ۲۳۹.

[1] المنمق، ص۲۸۹؛ الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۶۲؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۷۷-۳۷۸.

[2] الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۶۲؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸ ص۳۷۸؛ اسدالغابه، ج۶، ص۳۱۹.

[3] الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۷۸؛ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۸۷۳.

[4] الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۶۲؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۷۸.

[5] تهذیب التهذیب، ج۱۲، ص۴۶۳؛ تقریب التهذیب، ج۲، ص۶۲۰؛ تهذیب الکمال، ج۳، ص۱۷۰۳؛ الجرح و التعدیل، ج۹، ص۴۶۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۳۷۸؛ اسدالغابه، ج۶، ص۳۱۹؛ تجرید اسماء الصحابه، ج۲، ص۳۱۷؛ اعلام النساء المؤمنات، ص۱۳۸؛ اعلام النساء، ج۱، ص۲۳۵.

[6] اسدالغابه، ج۶، ص۳۱۹؛ به نقل از سنن ابی داود، کتاب الخراج و الامارة.

[7] محمدزاده، مرضیه، زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم، ص ۲۳۹.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]