نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط Bahmani(بحث | مشارکتها) در تاریخ ۲۳ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۰۳ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
نسخهٔ ویرایششده در تاریخ ۲۳ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۶:۰۳ توسط Bahmani(بحث | مشارکتها)
از جمله علائم حتمی ظهورقتل نفس زکیه است.[۱] کلمه زکیه از ریشه «زکی» به معنای «رشد¬کردن» و «پاکیزه شدن» است.[۲]نفس زکیه یعنی: نفسی که کاملاً پاک و پاکیزه است به عبارت دیگر با الفاظی همانند: اخلاص، فداکار، اراده آهنین داشتن و هدفمند بودن تعبیر شده است؛ در واقع نفس زکیه یک فرد مسلمان که در درجه بالای ایمان و اراده و فداکاری و از خودگذشتگی باشد است.[۳] همچنین به جای استعمال واژه نفس زکیه، از واژه "الدم الحرام" و یا "نفسحرام" هم استفاده شده است.[۴] همانگونه که در قرآن کریم آمده است:[۵]﴿﴿أَقَتَلْتَ نَفْسًا زَکِيَّةً بِغَيْرِ نَفْسٍ﴾﴾[۶]
نفس زکیه یعنی نفسطاهر، یعنی شخصی که گناهی مرتکب نشده است[۷] برای تأیید این معنا، قراینی وجود دارد مانند امام علی(ع) فرمودند:[۸] «أَ لَا أُخْبِرُکُمْ بِآخِرِ مُلْکِ بَنِی فُلَانٍ قُلْنَا بَلَی یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ قَتْلُ نَفْسٍ حَرَامٍ فِی یَوْمٍ حَرَام.»[۹]
نفس زکیه به معنای شخصیت متکامل و رشد یافته است.[۱۰] در تأیید این معنا، باید گفت: بیتردید ظهور امام عصر(ع) مهمترین رخداد عالم در آخرالزمان خواهد بود و کشته شدن نفس زکیه از نشانههای چنین حادثه بزرگی است.[۱۱] ولی آنچه معنای اول را تقویت میکند آن است که نفس زکیه انسانی است که بر اثر شخصیت والای او قتل آن اهمیتی به سزا دارد، و اهمیت قتل درباره اشخاص آزمایش شده و با اخلاص است که در سطح بالاتری قرار گرفته باشندکه جلب نظر میکند و موجب تأثر و تأسف عمیق مردم میشود ولی کشتن یک فرد معمولی بیگناه نوعا اهمیتی در جوامع ندارد و جلب نظر نمیکند. در ضمن چیزی که میخواهد نشانه شود باید در مورد کسی باشد که در بین مردم شناخته شده باشد، و گرنه نمیتواند دلالت بر چیزی بکند و نشانه ظهور قرار گیرد.[۱۲] و نیز تأکید پیشوایان دینی بر حتمیت این رویداد، اهمیت فوقالعاده آن و مهم بودن شخصیت نفس زکیه را نمایان میکند.[۱۳]
بند تفصیلی ندارد
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
↑ر.ک. سلیمیان، خدامراد، پرسمان مهدویت، ج۳، ص۲۲۱ ـ ۲۲۴ و ص ۲۲۶ ـ ۲۳۱
↑ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸
↑ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸
↑ر.ک. آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸
↑سوره کهف، آیه۷۴: «آیا نفس زکیهای را بدون اینکه کسی را کشته باشد کشتی؟»
↑ر.ک. آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸؛ صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹
↑ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ – ۲۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، پرسمان مهدویت، ج۳، ص۲۲۱ ـ ۲۲۴ و ص ۲۲۶ ـ ۲۳۱
↑نعمانی، ابو عبدالله محمد بن ابراهیم، الغیبة للنعمانی، ۲۶۶، باب۱۴، ح۱۷: «آیا شما را از زمان به پایان رسیدن سلطنت خاندان فلان خبر ندهم؟ هنگام کشته شدن نفسی حرام در روزی حرام»
↑ر.ک. آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸
↑ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸؛ سلیمیان، خدامراد، پرسمان مهدویت، ج۳، ص۲۲۱ ـ ۲۲۴ و ص ۲۲۶ ـ ۲۳۱
↑ر.ک. سلیمیان، خدامراد، پرسمان مهدویت، ج۳، ص۲۲۱ ـ ۲۲۴ و ص ۲۲۶ ـ ۲۳۱؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸
↑ر.ک. صدر، سید محمد، تاریخ غیبت کبری، ص۶۲۸، ۶۲۹؛ آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸
↑ر.ک. آیتی، نصرتالله، تأملی در نشانههای حتمی ظهور، ص۲۲۵ ـ ۲۲۸