توصیف قلب
- دل، لوح دیده است[۱]. در این عبارت، کلام حضرت (ع) با معیارهای توصیف سازگار است. از رگهای آدمی پارهگوشتی آویزان است که شگفتانگیزترین عضو کالبد او بهشمار میآید. این قطعه گوشت، قلب است[۲]. بدیهی است که در این کلام امام (ع)، حدّ و رسم[۳] را به معنای منطقی نمیتوان جستوجو کرد. امّا یکی از شیوههای امام (ع) در توصیف و تعریف، بیان گزارههای معلوم برای روشنگری و رفع مجهولات است[۴]
- ↑ نهج البلاغه، حکمت ۴۰۹: «"الْقَلْبُ مُصْحَفُ الْبَصَرِ"»
- ↑ نهج البلاغه، حکمت ۱۰۸: «"لَقَدْ عُلِّقَ بِنِيَاطِ هَذَا الْإِنْسَانِ بَضْعَةٌ هِيَ أَعْجَبُ مَا فِيهِ وَ [هُوَ] ذَلِكَ الْقَلْبُ"»
- ↑ "حدّ" و "رسم" دوگونه از تعریفاند که در علم منطق از آنها و ویژگیهایشا سخن گفته میشود.
- ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۱، ص 226.