تاریخ نهاد دینی تشیع (کتاب)

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Ali (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۳۶ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
تاریخ نهاد دینی تشیع
زبانفارسی
ترجمهٔ کتاب[[(از زمان آل بویه تا پایان عصر صفوی اول) (کتاب)|(از زمان آل بویه تا پایان عصر صفوی اول)]]
نویسندهسید جودت قزوینی
مترجممهدی عابدی جزینی، نصرالله شاملی
موضوعشیعه
مذهب[[شیعه]][[رده:کتاب شیعه]]
ناشر[[:رده:انتشارات انتشارات اندیشه گویا|انتشارات انتشارات اندیشه گویا]][[رده:انتشارات انتشارات اندیشه گویا]]
محل نشراصفهان، ایران
سال نشر۱۳۹۴ ش
شابک‏‫۹۷۸-۶۰۰-۶۸۳۶-۲۴-۹‬‬
شماره ملی‎۳۹۱۹۶۱۲

تاریخ نهاد دینی تشیع (از زمان آل بویه تا پایان عصر صفوی اول)، کتابی است که با زبان فارسی به بررسی تاریخ دینی تشیع می‌پردازد. پدیدآورندهٔ این کتاب سید جودت قزوینی است و توسط مهدی عابدی جزینی و نصرالله شاملی به فارسی ترجمه شده است. انتشارات اندیشه گویا انتشار آن را به عهده داشته است. این کتاب ترجمه کتاب تاریخ المؤسسة الدینیة الشیعیة می‌باشد[۱].

دربارهٔ کتاب

در این مورد اطلاعاتی در دست نیست.

فهرست کتاب

در این مورد اطلاعاتی در دست نیست.

دربارهٔ پدیدآورندگان

  • آقای دکتر نصرالله شاملی (متولد ۱۳۲ ش، شهرضا، اصفهان)، دارای مدرک دکتری در رشته زبان و ادب عربی می‌باشد. تحصیلات حوزوی خود را نزد اساتیدی همچون حضرات آیات: مرتضی مطهری، عبدالله جوادی آملی، محمد تقی مصباح یزدی، محمد فاضل لنکرانی و محمد محمدی گیلانی پیگیری کرد. عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان، رییس دانشکده ادبیات و زبان‌های خارجی، دانشیاری دانشگاه اصفهان از جمله فعالیت‌های وی است. او علاوه بر تدریس، به تألیف مقالات و کتب علمی و دینی پرداخته است. «نهضت علمی دوران صفویه»، «دراسة فی ترجمات القرآن»، «مشترک معنوی و اسلوب صدرایی در تفسیر قرآن»، «دیالوگ دانش و بینش در مثنوی معنوی»، «الذریه راغب اصفهانی»، «شرح و مستندسازی شواهد شعری مجمع البیان»، «زبان شناسی واژگان نهج البلاغه» و « ادب و قرآن و حدیث» برخی از این آثار است[۴].

پانویس

دریافت متن

در این مورد اطلاعاتی در دست نیست.